Navigatie
de voorplecht
louter proza
louter poëzie
liaisons
nostalgie
Dankbaar
Uitgelogd
Huishoudelijk
5 oktober 2005
Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.
Dinsdag, 8 Oktober 2013
Groef
door Grrrits BOEM!
+1 goed verhaal
Naargeestig en akelig – maar mooi verhaal. Wat die glasbakwisseling aangaat: worden ze niet gewoon geleegd in de vrachtwagen en daarna weer leeg teruggeplaatst?
Шθθτ!
Verhalen die je achterlaten met vraagtekens. Altijd +1.
Question: http://www.youtube.com/watch?v=IBsdHoTdO..
Ja lieve mensen, dat was een inderdaad een heel toepasselijk plaatje van de heer Enz, maar nu we het toch over groeven hebben, mag het nieuwe schijfje van Ilse de lange natuurlijk niet achterblijven.. http://www.youtube.com/watch?v=Tpzx38Qe4..
spaghettificatie
http://www.youtube.com/watch?v=wiJ84JHOd..
Most of a company’s secrets fly under the radar.
It was in the absence of light Ik ben de belangrijkste man voor MKB Nederland. Ik ben de reddende engel. Ik heb een geheim wapen in handen. Onzichtbaar, onder de radar, fenomenaal, Big Data, live monitoring, uniek op de wereld, desastreus voor banken, ongelimiteerd schaalbaar. Ik ben de Keykeeper en de sleutel heet: funding. Ik heb 10 miljoen neukende Euros nodig om het geheime wapen full throttle aan de gang te krijgen. Als ík 10mio vind, is het MKB gered. Het MKB is in mijn handen.
ik wil wel een tientje doneren.. wat is het rendement?
Het MKB is gezegend met zo’n reddende engel, u krijgt tien miljoen neukende van mij. eenheidsleiding
Filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=aOUwlLhLp..
Er wordt hier wat afgeneukt zeg.
http://tinyurl.com/bv5np29
Banksy: http://www.youtube.com/watch?v=WDIz7mEJO..
Het heelal is begrensd, maar slechts aan één kant.
From: Little Slimey Worm Als je maar ENTHOUSIAST aan je nieuwe UITDAGING begint dan komt het helemaal goooeed met je WOW effect, want dan weet je mensen te BINDEN en te BOEIEN... en… en… te kotsen. wie plaatst nou zijn cv op internet?. dat is net zo iets als het versturen van flessenpost.. en bij flessenpost ken je tenminste de fles nog leeg drinken..
Ach, na de verwachte EU shutdown van 15 november zal het wel beter gaan dan hebben we ineens 60.000 enthausiaste ambtenaren!
Ben wel benieuwd hoe dat gaat aflopen. Ik hoop dat ze flink afgeknepen gaan worden..
Afknijpen! Geil!
ben niet zo´n EU fan
http://www.youtube.com/watch?v=4z2DtNW79..
Meer muziek: http://www.youtube.com/watch?v=EG3Kasq-t..
Normaal doen. Is dat misschien een idee?
Zeker: http://www.youtube.com/watch?v=Lmu8P9SBY..
DEURDoNDeREN!!
Kan ook: http://www.youtube.com/watch?v=3FIqWS6Uo..
extremofiel
Ja, lieve mensen, de muziek is vanavond gelukkig niet zo extreem. Ik wil dan ook graag het volgende schijfje aankondigen van Erik Trufazz. Voor degenen die hem niet kennen: de welbekende franse jazzmusicus van de Cote D‘ázur die zijn laatste werkje laat begeleiden door de wonderschone stem van de lieftallige Sophie Hunger.. Looking@history=starting2die
M’n geschiedenisleraar werd 93.
zo is dat.. geschiedenis koop je per kilo
Ome Lou ook al dood: http://www.youtube.com/watch?v=hZhuuoWEN..
zwartegatruimteschip
Dan ook John Cale maar: http://www.youtube.com/watch?v=PEk4zY-6P..
+1 voor John Cale Nog eentje dan: http://www.youtube.com/watch?v=5FBvP8o35..
Nog een: http://www.youtube.com/watch?v=gtF_tFDQG..
ijstheelimonadesiroop
Ja, lieve mensen, en zo komen we van de duo’s bij de soloartiesten. Ik wil u daarom een schijfje laten horen van Ben Webster, de beroemde Jazzsaxofonist uit Amerika. Dit nummer werd uitgebracht ter herinnering aan zijn sterfdag in 1973. Ik heb Webster zelf een keer persoonlijk mogen ontmoeten tijdens opnames van mijn televisieprogramma aan de Cote Dázur. Een aimabel man die zijn muzikale invloeden vooral ontleende aan het werk van Coleman Hawkins en Lester Young. Art Blakey: http://www.youtube.com/watch?v=VKXsnDvIL..
Coleman/Lester: http://www.youtube.com/watch?v=0DmtPvFa_..
het slijk der aarde
Hij ziet er
niet oud uit. Een jaar of vijfenveertig misschien. Lange nek, haar dat
sluik over zijn voorhoofd vallend in zijn ogen hangt. Hij sloft over de boulevard, langs door stuifzand opgeschuurde
glazen puien die de zee weerkaatsen. Nummer negenenvijftig moet hij
wezen. Hij kan het niet vinden. Hij heeft wel vaker moeite met dingen
die voor anderen eenvoudig zijn. Hij gaat bovenaan een betonnen
strandtrap zitten. Laat zijn gitaarhoes op de boulevardtegels glijden.
Bewondert het strakke stratenmakerswerk. Klopt op de zakken van zijn
leren jas tot hij de joint gevonden heeft. Steekt zijn hoofd
geroutineerd in zijn geopende jas en steekt op.
Zinnetje in zijn hoofd: "Met de weergaloze weemoed van een fel
verlangen." Hij neuriet, vingers vinden als vanzelf akkoorden, tokkelen
tegen zijn bovenbeen. Hij pakt zijn telefoon, opent iRecord, zingt het
in en stopt hem weer weg. Klagende meeuwen cirkelen onder het wolkendek,
boven een plek op het strand waar iets ligt. Een dood dier, vuilnis,
eten. Hij inhaleert gulzig zoete rook en denkt aan de vrouw die hij
achtergelaten heeft. Aan haar hardroze beddengoed en haar
Hello-Kittyslipje. Aan de donkerblauwe plek op haar jukbeen die straks
gelig gaat verkleuren. Zijn vingertoppen gaan langs zijn lippen. Toch was
het weer mooi. Liefde op het eerste gezicht. Of eigenlijk, op het eerste
gehoor. Want hij is niet knap. Maar voor zijn stem is vrouwenharten
veroveren een koud kunstje.
Ze zat vooraan aan een tafeltje in een rode jurk naast haar niet zo
knappe vriendin. "Glanzend van de nieuwe verf als een pas gerestaureerde
cola-automaat." mompelt hij. "Just insert coin." Zijn stem was de munt.
Zij wilde een zanger, hij wilde een lichaam; ze kregen allebei precies
wat ze wilden. Een kleinschalige productie van het aloude verhaal van
vervlechtende DNA-strengen en de belofte van vrolijk babygelach. De stem
die bij dat gelach hoort spreekt Spaans: een nagesynchroniseerde
luierreclame van een grote multinational, oeverloos herhaald op een
trillend televisiescherm in de rookruimte van een pension. Uit de tijd
dat hij heel even geld had en dacht dat hij het ging maken in Barcelona.
Zijn kunstje is al jaren hetzelfde. Ga met je handen langs de hals
van je gitaar. Sluit je ogen, denk aan het moment dat je moeder je voor
het eerst hoorde zingen. Hoe de harde lijnen in haar gezicht zacht
werden. Hoe ze lucht opboerde en in haar ogen wreef. De Righteous
Brothers, Unchained Melody. Haar lievelingslied. "Godspeed your love to
me." Activeer dat pure in je, dat jongetje dat zich in je alcohol- en
THC-dove hersens verschanst als een zwerver in een natte kartonnen doos.
Zing voor mammie.
Haar honingblonde haar, haar rode jurk. Hij sloot zijn ogen en deed
zijn kunstje. Zijn vingers vonden de akkoorden. Hij zong. Toen hij zijn
ogen weer opende keek ze met vochtige ogen naar hem op. Haar mond stond
een beetje open. Met wat fantasie stroomden er rinkelende munten uit.
Zwijgen is goud. Jackpot.
Hij schudde glimlachend het haar uit zijn ogen. Bedankte het
zaaltje. Was zich bewust van de schuchtere klank van zijn stem en hoe
die in zijn voordeel werkte. Later zat hij aan de bar en wachtte. Ze
kwam, met haar vriendin als ontsnappingsclausule. De vriendin vertrok,
haar hand omklemde de voet van haar wijnglas. Ze keek iets te
nadrukkelijk in zijn ogen, ging wat te vaak met een hand door het
geblondeerde haar, lachte schril. Een korrel mascara aan haar wimpers.De kraaienpootjes rond haar ogen. Maar de huid in haar decolleté was
vrijwel rimpelloos en toen ze naar het damestoilet liep zag hij haar
billen in haar jurk en wist dat hij met haar mee zou gaan.
De flat rook naar schoonmaakmiddel en was smetteloos. Er stond een
overvolle asbak op haar balkon, maar hij mocht van haar roken in de
huiskamer, op voorwaarde dat hij nog een liedje zong. Hij haalde zijn
gitaar tevoorschijn, zij haalde drank uit een kast in de gang. Toen hij
klaar was met zingen trok ze de gitaar uit zijn armen, zette het
instrument naast hem op de leren bank, klom op zijn schoot en fluisterde
in zijn oor "Jij is lief. kom je mee naar bed pappie?".
Hij schrok van de klank van haar stem, van hoe klein het meisje was
dat sprak. Maar het jongetje in hem antwoordde; ze zag het aan de blik
in zijn ogen. "Ik wist het, jij bent echt lief!" riep ze. Ze nam zijn
hoofd in haar handen en keek hem lang aan voor ze een oneindige tedere
kus op zijn lippen drukte. "Ga je héél, héél lief voor mij zijn?" Weer
dat stemmetje. " Ja ik ga héél, héél lief voor je zijn, heel lief." Meid
ik wil alles voor je doen. Ik wil voor je rennen als een jongetje met
een aardappel op een lepel! Uitroeptekens in zijn hart. Maar hij zei
niets. Want een oude stem in zijn achterhoofd herinnerde hem eraan dat
hoge muren om trieste kindertuintjes geen echte poort hebben.
"Maar vannacht was magisch," maakt hij zichzelf wijs. Hij voelt in
zijn binnenzak en trekt een parfumstokje te voorschijn. Houdt het onder
zijn neus, snuift de zware patchouligeur op en denkt aan hoe die mengde
met haar zoete parfum. Probeert zich haar lichaam voor de geest te
halen, maar ziet alleen schuine strepen lantaarnpaallicht door luxaflex
een slaapkamerraam binnenvallen. Waarom verdwijnen lichaamsherinneringen
altijd zo snel? Het is maar een paar uur geleden dat haar lijf het
zijne omsloot. Het ritme van haar adem. De klank van haar zuchten. Dat
lieve kleine meisjesstemmetje. De meegevende zachtheid van haar vlees.
Ze was alles wat hij verlangde. Volle lippen om zijn geslacht, grote
tepels. Het slipje met het vrolijke kattengezichtje dat hij over haar
billen trok, voor hij in haar verdween en zij in hem.
Zoemende telefoon maakte hem wakker. Zon scheen fel door de
luxaflex. Ze griste het apparaat van het nachtkastje, keek er op, wierp
hem een schuldige blik toe en rende in haar blootje de gang op. Hij
hoorde een deur sluiten, een wc-slot omdraaien en zacht gepraat in de
badkamer. Draaide zich om in het bed, haalde zijn schouders op en sloot
zijn ogen. Dit had niks met hem te maken. Maar na een half uur werd hij
nieuwsgierig. Hij viste zijn onderbroek van het kleed, trok hem aan en
sloop blootsvoets de gang op. Legde zijn oor tegen de badkamerdeur.
Luisterde. Zijn gezicht betrok. Datzelfde kinderstemmetje. Dat dingen
zei die hij die nacht ook gehoord had. "Oh neem me jij grote jongen, oh
jij lekker schatje, oh je bent zo groot, oh je gaat zo diep in me, ja ik
vind het zo lekker pappie, oh ja oh ja, ga je héél lief voor me zijn?"
Ga je heel lief voor me zijn. Hij snelde geruisloos terug naar het
onopgemaakte bed. Ging met gesloten ogen liggen en beet op zijn nagels.
Het duurde lang voor ze klaar was. Hij hoorde hoe ze naar de keuken
liep, koffie zette. Ze kwam de slaapkamer in in haar badjas met twee
dampende mokken. Ging op de rand van het bed zitten en keek hem vragend
aan.
"Koffie?"
"Lekker."
"Heb je er iets in?"
"Nee, zwart is perfect."
Hij nam de mok aan. Ze dronken zwijgend. Voor de laatste slok zei hij:
"Dat was een lang telefoongesprek."
"Ja, het was werk, een hele bijzondere klant."
Haar gezicht verstrakte. Hij zag de lijnen in haar hals. Ze
wilde opstaan maar bedacht zich. Zette haar mok op het nachtkastje,
tuitte haar lippen en kroop glimlachend over de lakens naar hem toe. Hij
ging liggen en zag haar gezicht boven zich verschijnen. Gelig,
pafferig zonder make-up in het morgenlicht. Hij rook haar
sigarettenadem. Hij vond haar lelijk en dat zag ze. Haar
gezichtsuitdrukking verschoot van uitdagend naar angstig. "Ga je wel
lief voor mij zijn?" Dat trillend lipje. Dat kleine-meisjesstemmetje.
Iets in hem brak. Hij balde zijn vuist, haalde uit. Met een schreeuw als
van een gewond dier vloog ze van hem af. Kromp ineen in een hoek van de
kamer. Toen hij zich had aangekleed en zijn gitaar gepakt had zat ze
daar nog steeds. Hij liep naar haar toe maar ze strekte afwerend een arm
uit. Verontschuldigingen mompelend liep hij naar de voordeur. Stapte de
galerij op, trok de deur achter zich dicht. Van beneden klonk
waarschuwingsgepiep van een achteruit rijdende vrachtwagen. Een kraanarm
tilde een volle glasbak met rinkelende flessen uit de houder en verving
hem voor een leeg exemplaar. De rinkelende munten van de nacht werden
lege flessen in zijn hoofd, die uit een glanzend rode cola-automaat
rolden.
"A beautiful cokemachine full of empty bottles." Hij proeft de zin
op zijn tong, vindt hem mooi, zijn vingers tokkelen tegen zijn been. Nog
een half afgemaakt liedje voor op zijn telefoon. Repertoire dat hij
nooit zal zingen, omdat hij weet dat het niet goed genoeg is. "Met de
weergaloze weemoed van een fel verlangen. De wereld is een doornenkroon
for me because I am alone." Hij grimast. De joint is half op. Hij maakt
hem uit op de tegels en steekt hem in zijn zak. Een torenklok begint te
slaan. Hij telt de slagen. Hij weet precies hoe laat het is.
Onthaasten [1]
Jazzverleden
bromde Hahaha om 21:25 (op Dinsdag, 8 Oktober 2013)
bromde sikbock om 23:08 (op Dinsdag, 8 Oktober 2013)
bromde Rigo Reus om 14:56 (op Donderdag, 10 Oktober 2013)
bromde Eliv om 19:37 (op Donderdag, 10 Oktober 2013)
bromde Lennard om 23:20 (op Donderdag, 10 Oktober 2013)
bromde Enz om 09:33 (op Vrijdag, 11 Oktober 2013)
bromde Willem Duys om 16:36 (op Vrijdag, 11 Oktober 2013)
bromde Woord van de dag om 12:58 (op Maandag, 14 Oktober 2013)
bromde 2 girls 1 cup om 22:18 (op Maandag, 14 Oktober 2013)
bromde Aarsema om 12:43 (op Woensdag, 16 Oktober 2013)
as when near new moon and
no moonlight; as when a part
of a picture is in shadow (as
opposed to a light); as when
in the condition of being
hidden from view, obscure,
or unknown—in concealment,
or else without knowledge
as regards to some particular;
and of the weather, season,
air, sky, sea, etc., characterized
by tempest; in times, events,
circumstances etc. subject to
tempers; inflamed, indicative,
predictive, or symbolical of
strife (harbinger of coming
trouble)—a period of darkness
occurring between one day &
the next during which a place
receives no light from the sun,
and what if it is all behind us?
I no longer fear the rain will
never end, but doubt our ability
to return to what lies passed.
On the radar, a photopresent
scraggle of interference, as if
the data is trying to pretend
something’s out there where
everything is lost.
bromde Lytton Smith om 02:32 (op Donderdag, 17 Oktober 2013)
bromde Aarsema om 23:06 (op Donderdag, 17 Oktober 2013)
bromde sikbock om 23:56 (op Donderdag, 17 Oktober 2013)
De Euro’s liggen voor het oprapen bij de gulste glimlach van Nederland: premier@vvd.nl
bromde Eliv om 08:49 (op Vrijdag, 18 Oktober 2013)
bromde Woord van de dag om 11:11 (op Vrijdag, 18 Oktober 2013)
bromde Enz om 12:36 (op Vrijdag, 18 Oktober 2013)
bromde Lennard om 22:50 (op Vrijdag, 18 Oktober 2013)
bromde druk ,druk, druk om 02:40 (op Zaterdag, 19 Oktober 2013)
bromde Enz om 10:51 (op Zondag, 20 Oktober 2013)
bromde Salvador Dali om 12:16 (op Zondag, 20 Oktober 2013)
Sent: Woensdag Gehaktdag, October, 2013 4:03 PM
To: Aarsema
Subject: Op zoek naar een (nieuwe) uitdaging?
Beste Aarsema,
Wij zijn je cv tegengekomen op internet, dat is op zich al positief natuurlijk, maar er is meer….....
Bij ons weten we maar al te goed dat het niet meevalt om tussen 700.000 werkzoekenden op te vallen. Laat staan om uitgenodigd te worden voor een gesprek en daarom helpen wij jou graag om op te vallen in deze grote massa.
Als grootste CV met video site van Nederland kan dat ook niet anders natuurlijk, niet voor niets melden werkgevers zich met mega snelheid aan om bij ons sollicitanten te vinden. Wij werken anders en juist ja, daar ligt het verschil! In deze tijd is een tekst en foto niet meer genoeg, werkgevers willen je enthousiasme zien en hechten veel waarde aan een goede, eerste indruk. Laten wij je daar nou graag mee willen helpen. Je kunt op onze website gratis en binnen enkele minuten je cv met een korte video presentatie plaatsen waarin je jezelf op unieke wijze kunt presenteren. Dit maakt ons uniek en anders dan alle andere vacature & CV sites.
Aarzel niet en meld je daarom nu GRATIS aan en wordt binnen 5 minuten gevonden!
Hoe je je cv – videopresentatie kunt maken en uploaden kun je in gemakkelijke stappen zien tijdens het invullen van je profiel.
bromde Aarsema om 22:40 (op Maandag, 21 Oktober 2013)
Ik moet kotsen.
Het land ligt in de grafkanker te stuiptrekken en werknemers vragen naar je enthousiasme. Dat is wat ons gaat redden. Enthousiasme.
Opleiding niet belangrijk. Concurrentiepositie met buitenland, niet belangrijk. Lager salaris onbelangrijk. Ervaring, nooit van gehoord. Enthousiasme! Dat is wat ons gaat redden. Als een konijn enthousiast glazig in de koplampen van de aanstormende locomotief kijken. Blijven lachen! Enthousiast blijvend lachend de grafkankertyfustering over je heen krijgen.
bromde echo van Aarsema om 22:45 (op Maandag, 21 Oktober 2013)
bromde sikbock om 02:29 (op Dinsdag, 22 Oktober 2013)
bromde Eliv (URL) om 08:17 (op Dinsdag, 22 Oktober 2013)
bromde sikbock om 09:49 (op Dinsdag, 22 Oktober 2013)
bromde Aarsema om 13:49 (op Dinsdag, 22 Oktober 2013)
bromde sikbock om 00:43 (op Woensdag, 23 Oktober 2013)
bromde muziek dan maar om 00:51 (op Woensdag, 23 Oktober 2013)
bromde Enz om 11:29 (op Woensdag, 23 Oktober 2013)
bromde Lennard () om 21:27 (op Woensdag, 23 Oktober 2013)
bromde Enz om 22:59 (op Woensdag, 23 Oktober 2013)
bromde Bennie om 00:19 (op Donderdag, 24 Oktober 2013)
bromde Enz om 01:01 (op Donderdag, 24 Oktober 2013)
bromde Woord van de dag om 18:31 (op Vrijdag, 25 Oktober 2013)
http://www.youtube.com/watch?v=cPv9lH_23..
bromde Willem Duys om 22:00 (op Vrijdag, 25 Oktober 2013)
bromde Eliv om 09:21 (op Zaterdag, 26 Oktober 2013)
bromde Enz om 18:15 (op Zaterdag, 26 Oktober 2013)
bromde sikbock om 01:21 (op Zondag, 27 Oktober 2013)
bromde Enz om 19:26 (op Zondag, 27 Oktober 2013)
bromde Woord van de dag om 19:32 (op Zondag, 27 Oktober 2013)
bromde Enz om 11:32 (op Maandag, 28 Oktober 2013)
Never win and never lose
There’s nothing much to choose
Between the right and wrong
Nothing lost and nothing gained
Still things aren’t quite the same
Between you and me
I keep a close watch on this heart of mine
I keep a close watch on this heart of mine
I still hear your voice at night
When I turn out the light
And try to settle down
But there’s nothing much I can do
Because I can’t live without you
Any way at all
I keep a close watch on this heart of mine
I keep a close watch on this heart of mine
bromde sikbock om 22:17 (op Maandag, 28 Oktober 2013)
bromde Enz om 22:25 (op Maandag, 28 Oktober 2013)
bromde Enz om 20:38 (op Dinsdag, 29 Oktober 2013)
bromde Woord van de dag om 21:23 (op Dinsdag, 29 Oktober 2013)
http://www.youtube.com/watch?v=eQkpYzRar..
bromde Willem Duys om 21:31 (op Dinsdag, 29 Oktober 2013)
bromde Enz om 23:44 (op Dinsdag, 29 Oktober 2013)
bromde Enz om 01:00 (op Woensdag, 30 Oktober 2013)
Holle retoriek
"Aarsema, dan komen de tachtigerjaren puberale streeptinten van de
eerste kabeltv binnen op mijn kolkende oogbollen als de tube mayonaise
leeggeknepen in in een onderzoekende puberkringspier . Vage opgedroogde
veegklodderstrepen op de dikke zware afstandsbediening die het allang
niet meer doet. Bolle schermen versterken de aplastische rondingen.
Antennes nog met coax en zaad in een sok, geurend naar kamille gemengd
met nat speculaas.
Jong zijn is zo mooi…"
"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!
Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.
Maar nu heb ik het gevonden!
Groetjes Lieke"
(Lieke, Zelf een column schrijven)
"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.
En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)
"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid
geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten
vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef
maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar
mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te
respecteren en in acht te nemen.
vr groet
dhr. Papen"
(Daniël Papen, via email)
"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5
december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden...
De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden.
Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)
"Geachte heer,
Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator.
Met vriendelijke groet.
Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)
"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)
"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo’n vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)
"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)
Reageerziekte
"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.
Conclusie & nawoord
Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commerciële geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar wát je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.
En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de “problemen” hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.
Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!
Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)
"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvieën en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreëren. Cunnus en Curacaoënaar leken
welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)
"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen.
Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'.
Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard.
Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox.
Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.
U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)
"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of nóg liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? Eénmaal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)
"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars.
Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)
"Thanks!
Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen.
Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken.
Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeëerd zijn publiek ook mag zijn, ál zijn details zullen ze nooit te horen krijgen.
Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het ‘kut-sommelier’ omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe.
Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn.
Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn.
Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle crême fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze poëtische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen.
Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna één minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, ‘nog even in de oven en gekeken hoe lang’ in antwoord op de vraag hóe lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet.
De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren.
Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire.
Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)
"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen paté, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen.
U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid.
Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we nèt even meer moeten eten dan ons lief is. Nèt dat decadente punt van overdaad aantikken.
Schenkt u daarbij een Gewürztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)
"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)
"De vergelijking ‘vleesetend’ en ‘vrouw’ is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)
Zelfbeschouwing
"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Möller, Gelsenkirchen)
"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven.
"
(Nove, 22/11/2005)
"Ach ja, leuk, schrijvers.
Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.
Die sfeer.
Geef mij maar parkeerwachten.
"
(Marnix, 21/11/2005)
