Navigatie
de voorplecht
louter proza
louter poëzie
liaisons
nostalgie
Dankbaar
Uitgelogd
Huishoudelijk
5 oktober 2005
Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.
Dinsdag, 25 September 2012
BICAT RADIO
door Spencer Brandsen Ellen Foley? Nu voel ik me ineens erg oud..
Maar u bént ook erg oud.
Dan is het des te toepasselijker dat we nog een tijdje voortborduren op het thema Herfst.
“najaar” Mooi wel. Waarom schrijft Bicat niet meer?
Werk, huwelijk, kinderen, ouderdom. Het gebruikelijke verhaal.
Als u het zegt. Is die foto niet een beetje kitscherig? Waar hebt u die vandaan?
Het is behang. Een foto ter grootte van een kamerwand. En een beetje kitsch op z’n tijd kan geen kwaad.
De nieuwste modetrends zie je het eerst op de catwalks en dat geldt ook voor de kapsels. En daarom dook ook dit jaar een team van haarprofessionals van Schwarzkopf ook afgelopen jaar in de modeweken van Londen, Parijs, MIlaan en New York. Zij vertaalden de looks van de catwalks naar draagbare kapsels en haarkleuren voor de herfst – winter 2012. Wil je weten welke kapsels goed passen bij de nieuwe najaarsmode? Steve Hogan, Creative Director van Schwarzkopf Professional Essential Looks vertelt ons meer over de 4 belangrijkste haartrends voor het najaar van 2012: extrenstriek klassiek, knipoog naar de 60’s, oosterse invloeden of krachtig zwart. Almost cut my hair: Kaal is hij niet, maar dat komt nog wel.
Zou het niet aardig zijn om met je kapsel de seizoenen te volgen? Dus kaal in de winter, laten groeien in de lente en de zomer, en er in de herfst steeds een stukje afknippen zodat je in de winter weer kaal bent?
Hmm.
Seasons: Gezien de hoeveelheid haar moet het laat in de zomer zijn geweest toen ze deze clip opnamen.
In de winter scheer ik me tweemaal per week geheel kaal Hair: Ik heb altijd al willen weten hoe de tekst in het Zweeds was.
Six: Twee herfsten – 2 septemberdagen Herfst On Green Dolphin Street: In 1998 werden in het Amerikaanse Yosemite National Park maar liefst 1 103 auto’s gekraakt, een toename van 600 procent in nauwelijks 5 jaar. In alle gevallen was de dader een zwarte beer. Die beren hadden trouwens een duidelijke voorkeur voor één merk auto: Honda.
Interessant. Iets anders: de heer B wil tegenwoordig elke avond een kutfilm zien, zodat hij in ieder geval anderhalf uur per etmaal het gevoel heeft dat hij niet de enige is die z’n tijd verspilt.
Tori Amos: Kutfilms bij de vleet.
We hoeven inderdaad niet bang te zijn dat we ooit zonder komen te zitten.
Vanavond gaan we voor My super ex-girlfriend van Ivan Reitman.
Als hij meevalt kunnen we altijd nog verder kijken.
Goedemorgen lezer, luisteraar. Maar weer eens wat muziek, Harlem River Drive: Ah, met kutfilm bedoelt u dus niet noodzakelijk porno. Maar u sluit het ook niet uit?
Pornofilms zijn per definitie kutfilms.
Nog een geil rechtenstudentje oppikken?
Het lijkt soms net Jiskefet als Aarsema langskomt.
Jezus, alweer een nieuwe dag, het houdt maar niet op. Hoe staat het trouwens met dat pornofilmscenario van je, wil het een beetje vlotten Enz?
Niet echt, ik heb nog niet veel.
Hier vast wat muziek: Hoera! De Herfst komt http://www.youtube.com/watch?v=2UPCDz2Z_..
Wat was dát?
Een jingle.
Hebben we een jingle?
Nu wel ja. Heeft Rob gemaakt.
Leuk. Bedankt, Rob!
In uitstervend rood Der Herbstwind rüttelt die Bäume, Ik schrijf gedichten Hee, dat ken ik.
Ja, u had dat boek ooit. En ook nog een andere van Arends.
Keefman?
Keefman.
http://www.youtube.com/watch?v=sMr2E3PbI..
Ik vind dat van zulke kleine pokke wagentjes, die nieuwe Fiat Panda. Op de achterbank is welgeteld plek voor 3 hamsters een een guinnees biggetje en that is it… Waarom maak je er dan niet gewoon een 3-deurs mobiel van, als er toch niemand achterin past….
het slijk der aarde
Een herfstig fenomeen.
BICAT RADIO
De zevende verdieping
bromde Spencer B. om 08:57 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Enz om 08:57 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Spencer B. om 09:00 (op Dinsdag, 25 September 2012)
vanavond zag ik het najaar neerstrijken
ongeduldig zuchtend van nervositeit
gaf zij de oude zomer het nakijken
bestempelde ‘tvallen der blaad’ren tot feit
ze zeeg neer op jouw ranke schouder
en taalde naar een fluist’rend woord
jij schonk een vertraagde glimlach
die twijfel, angst in stilte smoort
.
bromde Bicat om 09:00 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Enz om 09:03 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Spencer B. om 09:04 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Enz om 09:07 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Spencer B. om 09:08 (op Dinsdag, 25 September 2012)
Extentriek klassiek
Mode: Damesachtige chic wordt gecombineerd met outdoor kleding of militaire details, platte tweedpetten of met wol geverfde jassen, dat zorgt voor een fantastisch visueel effect. Het haar is een klassieker waar dit najaar een excentrieke draai aan wordt gegeven. Lang en weelderig haar of kort geknipte coupes met een echt intense glans. Rijke herfstkleuren zoals karamel, goud en chocolade.
Op de catwalk Draagbare variant Exentriek Klassiek
Knipoog naar de 60’s
Dit seizoen geven de modeontwerpers een knipoog naar de iconische jaren ’60 dat veel gezichten kende. Het haar straalt dit najaar wel de revolutionaire geest uit van de jaren ’60, maar het is nu korter, frisser en blonder. De stijlen varieren van kort geknipte bobs en korte coupes tot zachtere pony’s die het gezicht omlijsten en getoupeerde, opgestoken kapsels.
Sixties look op de catwalk De draagbare variant van de sixties look
Oosterse invloeden
Coming up: mode die geinspireerd is op de oosterse cultuur. Zijden stoffen, kimono’s en kleurige prints. Ook het haar maakt een eerbetoon aan het Oosten, met chique, scherp geknipte haarcoupes langs jukbeenderen en zeer veel glans. De kleur rood past hier perfect bij.
Extreem Orientaals op de catwalk De draagbare variant
Krachtig zwart
De modejournalisten spreken over androgyn en futuristisch. Zwart, zwart en nog eens zwart was het kleurenpakket voor deze trend met strikte, scherp gesneden lijnen en veel leer en bont. Het haar is vooral in sombere kleuren, zwart, grijs en wilde roodtinten competeren de mannelijke korte kapsels en undercuts.
Krachtig, androgyn kapsel op de catwalk Draagbaar donker kapsel
Zin gekregen in een nieuw kapsel dit najaar? De Schwarzkopf kapper weet alles over deze allernieuwste haartrends en knipt het kapsel dat bij jouw past.
.
bromde Beautynieuws om 09:14 (op Dinsdag, 25 September 2012)
http://www.youtube.com/watch?v=FK3TIYG9m..
bromde Enz om 09:18 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Frits van Egters om 09:26 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Spencer B. om 09:30 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Enz om 09:30 (op Dinsdag, 25 September 2012)
http://www.youtube.com/watch?v=_pJ38yZ43..
bromde Spencer B. om 09:38 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Enz om 09:40 (op Dinsdag, 25 September 2012)
in de lente mag het groeien: ‘s zomers is het een hele baal
in de herfst gaat er wekelijks een flink eindje af
en dan zijn we in de winter weer terug bij af
.
bromde Spencer B. om 09:51 (op Dinsdag, 25 September 2012)
http://www.youtube.com/watch?v=EhbxI5eVn..
bromde Enz om 09:58 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Spencer B. om 09:58 (op Dinsdag, 25 September 2012)
http://www.youtube.com/watch?v=M0pYWGjEC..
bromde Nemo om 13:54 (op Dinsdag, 25 September 2012)
Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende glas
in een ligstoel later men stippelt
onder het genot van dit tijdstip
een reis uit
de reis voor de komende heldere winter
en men vindt met de pink weer die heldere weg
naar dat denkbeeldige eindpunt
.
bromde G. Kouwenaar om 14:21 (op Dinsdag, 25 September 2012)
ganzen klonteren weer samen
bomen raken stilaan in de rui
spinnen weven glinsterende
parels over geurende paden
een vlinder dwarrelt nog laat
de zomer uit
net als ik weer gedompeld in
wazig geslonken najaarslicht
.
bromde Bert om 14:25 (op Dinsdag, 25 September 2012)
Buiten loeit het restant van een tropische orkaan en binnen wachten we angstvallig af of de partytent het houdt. Tot nu toe wel. Schuddebuikend trotseert het doek de stormvlagen in een woeste dans met de buitelende wind. Ik heb haar maanden geleden uit voorzorg met de accuschroefboormachine verankerd. Wat een genot om die lange schobbejakken, waar ik vroeger mijn polsen de soep mee indraaide, nu moeiteloos in het hout te persen. Je voelt je potdorie nog een echte timmerman ook , even in de lucht proefzoemen op z’n A-teams, inklinken en hup daar verdwijnt het schroefdraad murmelend in de balk. Zo jij zit, súcker!
Maar eh..hó eens even, Green Dolphin Street, dát zouden we toch doen?
Zie je wel, is ‘t weer eens zover, het stukje neemt een ander loopje met me.
Het zou gaan over weemoed die zacht en zoetjes opwelt en tranen die nergens over gaan maar me toch ineens op het spoor zijn.
John Coltrane en Miles Davis spelen het themanummer van de gelijknamige film uit 1947 en nu ben ik het op gitaar aan het instuderen. De mooiste akkoorden uit de jazz wat mij betreft.
Regenvlagen onder oude straatlantaarns, de opgestoken kraag van een gabardine regenjas een wolk sigarettenrook, het snelle getik van hoge hakken in een donkere steeg. Soms bereikt muziek onbekende regionen in jezelf, afgronden van diep verlangen naar een tijd en een leven dat niet meer bestaat maar waar je de geur even van opvangt.
Sommige noten doen haast pijn omdat de schaduw van vergankelijkheid en afscheid erin besloten ligt. En als je reikt naar de betekenis zijn ze alweer weggewaaid. Ik rek mijn vingers in nieuwe martelende grepen en zet de versterker een klein stukje open.
Buiten buigen de iepen nog vol in het blad. Zo werkt dat in het leven, meezwiepen en als de wind wegvalt richt je je weer op.
Green Dolphin Street en het is herfst geworden.
.
bromde Pasquali om 17:22 (op Dinsdag, 25 September 2012)
http://www.youtube.com/watch?v=IrVnm66jo..
bromde Enz om 17:24 (op Dinsdag, 25 September 2012)
bromde Een toevallige passant om 09:26 (op Woensdag, 26 September 2012)
bromde Enz om 08:56 (op Donderdag, 27 September 2012)
http://www.youtube.com/watch?v=V3sJhmqXQ..
bromde Spencer B. om 09:02 (op Donderdag, 27 September 2012)
bromde Kapitein Nemo om 15:39 (op Donderdag, 27 September 2012)
bromde Enz om 19:51 (op Donderdag, 27 September 2012)
bromde Spencer B. om 19:59 (op Donderdag, 27 September 2012)
bromde Enz om 20:15 (op Donderdag, 27 September 2012)
http://www.youtube.com/watch?v=akhVgotIl..
bromde Spencer B. om 11:24 (op Vrijdag, 28 September 2012)
bromde Kapitein Nemo om 11:46 (op Vrijdag, 28 September 2012)
bromde Spencer B. om 11:59 (op Vrijdag, 28 September 2012)
bromde Aarsema (URL) om 14:47 (op Vrijdag, 28 September 2012)
bromde Enz om 22:38 (op Vrijdag, 28 September 2012)
bromde Spencer B. om 12:18 (op Zaterdag, 29 September 2012)
bromde Enz om 13:38 (op Zaterdag, 29 September 2012)
http://www.youtube.com/watch?v=tNcskHlvc..
bromde Een toevallige passant om 13:47 (op Zaterdag, 29 September 2012)
De roodkoperen kont van de kunst
wordt door velen gekust,
zo komen ook op de 60watts gloeilamp
vliegen en torren af bij miriaden
denkend: waar ‘t licht is is ‘t lekker
De schrik van de torren ontlaadt zich
in minuscule stippen, hun altaren
die zij bouwen op het glas van de gloeilamp
Hoera! de herfst komt! veel duister
veel lampen veel vleugelslag
Lezer onder je gloeilamp hef je hoofd op:
de trekvogels gaan, de uiltjes komen.
.
bromde H.H. ter Balkt om 12:31 (op Zondag, 30 September 2012)
bromde Spencer B. om 00:32 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Een toevallige passant om 00:34 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Spencer B. om 00:34 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Enz om 09:28 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Spencer B. om 09:29 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Enz om 09:31 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi
.
bromde Melker om 13:11 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
Die Nacht ist feucht und kalt;
Gehüllt im grauen Mantel,
Reite ich einsam im Wald.
Und wie ich reite, so reiten
Mir die Gedanken voraus;
Sie tragen mich leicht und luftig
Nach meiner Liebsten Haus.
Die Hunde bellen, die Diener
Erscheinen mit Kerzengeflirr;
Die Wendeltreppe stürm ich
Hinauf mit Sporengeklirr.
Im leuchtenden Teppichgemache,
Da ist es so duftig und warm,
Da harret meiner die Holde – Ich fliege in ihren Arm.
Es säuselt der Wind in den Blättern,
Es spricht der Eichenbaum:
Was willst du, törichter Reiter,
Mit deinem törichten Traum?
.
bromde Heinrich Heine om 13:17 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
Ik
schrijf gedichten
als dunne bomen.
Wie
kan zo mager
praten met de taal
als ik?
Misschien is mijn vader
gierig geweest
met het zaad.
Ik heb
hem nooit
gekend,
die man.
Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn.
Om pijn
te schrijven
heb je
weinig woorden
nodig.
————————————————
uit: ‘Vrijgezel op kamers’,
postuum uitgegeven in 2003
bromde Arends, Jan () om 14:53 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Spencer B. om 15:39 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Enz om 15:40 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Spencer B. om 15:41 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Enz om 15:41 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Heer Ane om 19:53 (op Maandag, 1 Oktober 2012)
bromde Klaarsz () om 12:42 (op Dinsdag, 2 Oktober 2012)
Holle retoriek
"Aarsema, dan komen de tachtigerjaren puberale streeptinten van de
eerste kabeltv binnen op mijn kolkende oogbollen als de tube mayonaise
leeggeknepen in in een onderzoekende puberkringspier . Vage opgedroogde
veegklodderstrepen op de dikke zware afstandsbediening die het allang
niet meer doet. Bolle schermen versterken de aplastische rondingen.
Antennes nog met coax en zaad in een sok, geurend naar kamille gemengd
met nat speculaas.
Jong zijn is zo mooi…"
"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!
Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.
Maar nu heb ik het gevonden!
Groetjes Lieke"
(Lieke, Zelf een column schrijven)
"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.
En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)
"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid
geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten
vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef
maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar
mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te
respecteren en in acht te nemen.
vr groet
dhr. Papen"
(Daniël Papen, via email)
"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5
december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden...
De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden.
Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)
"Geachte heer,
Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator.
Met vriendelijke groet.
Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)
"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)
"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo’n vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)
"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)
Reageerziekte
"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.
Conclusie & nawoord
Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commerciële geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar wát je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.
En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de “problemen” hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.
Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!
Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)
"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvieën en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreëren. Cunnus en Curacaoënaar leken
welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)
"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen.
Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'.
Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard.
Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox.
Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.
U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)
"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of nóg liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? Eénmaal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)
"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars.
Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)
"Thanks!
Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen.
Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken.
Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeëerd zijn publiek ook mag zijn, ál zijn details zullen ze nooit te horen krijgen.
Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het ‘kut-sommelier’ omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe.
Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn.
Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn.
Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle crême fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze poëtische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen.
Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna één minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, ‘nog even in de oven en gekeken hoe lang’ in antwoord op de vraag hóe lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet.
De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren.
Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire.
Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)
"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen paté, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen.
U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid.
Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we nèt even meer moeten eten dan ons lief is. Nèt dat decadente punt van overdaad aantikken.
Schenkt u daarbij een Gewürztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)
"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)
"De vergelijking ‘vleesetend’ en ‘vrouw’ is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)
Zelfbeschouwing
"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Möller, Gelsenkirchen)
"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven.
"
(Nove, 22/11/2005)
"Ach ja, leuk, schrijvers.
Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.
Die sfeer.
Geef mij maar parkeerwachten.
"
(Marnix, 21/11/2005)
