stoel
 
 

Navigatie

de voorplecht
louter proza
louter pozie
liaisons
nostalgie

colofon/contact





Dankbaar

Uitgelogd

Huishoudelijk

5 oktober 2005

Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.

  Seksuele standen in de achttiende eeuw - GDB

Vrijdag, 30 Mei 2008

Seksuele standen in de achttiende eeuw

En heden moet iedereen dood! Als deze wopper van een beginzin jou niet in dit verhaal trekt probeer ik iets anders. Zoals. Daar zijn. Seks en moord en doodslag. Bij voorbeeld: De kok spoot in de tompoes en kneep tegelijk in een andere poes. Waarna hij de nog levende forel de kop afkakte. Excuseert u mij: afhakte. Grappig, niet? Jaaaa haaa, beste lezers, ik schud het allemaal uit m地 eigenste vingerkloten. Koten, bedoel ik. Hallo, ik ben Steven Heisnot, lijdend aan literaire La Tourette and loving it.

Teneinde mijn literaire ambities kracht bij te zetten schrijf ik nog eens een verhaal. Het is een tijdje geleden. Ik ben namelijk een poos uit de running geweest. Vastgezeten in een instelling waar men niet vriendelijk met m地 genitale delen heeft omgesprongen. M地 zaadleiders schreeuwen het uit bij de herinnering. Groene stroom en zo. Moet er nog zand zijn? Of is het werkelijk nodig dat ik m地 verschroeide schaamstreek beschrijf? Ja? Stelletje perverten! Ik doe het niet. Niet! Ik spurt per direct naar m地 verhaal.

Op het einde van de achttiende eeuw leefde een heer. Zijn jonge heer was tamelijk elastisch en z地 schaap was groot. Tot ver in de wijde omgeving liepen de poezen heet. Dat dankte hij aan zijn enorm libido. Zijn seksueel vermogen was zo magnifiek dat vele dombodellen dachten dat z地 klootzak op stoom draaide. Stoom was in in die tijd.

We typen een dag, een willekeurig dag in het leven van de heer. De heer had een naam, dat was ik effie vergeten. Hij luisterde naar de naam Heer Zaad Dan Hersens. Op die dag draafde hij lustig op z地 uitgestrekte domein rond, gezeten op de rug van z地 paard. Heren van stand met een enorme flurk hadden toen geen kloten te doen, in die zin is dit verhaal universeel en nog zeer van toepassing de dag van vandaag (alleen hebben de rijke studs nu allemaal een Porsche of een Maserati onder hun gefhnde reten). Vermits hij alleen was, had hij z地 pofbroek (dik in de mode toen) uitgespeeld en had ie z地 naaimachien op de manen van z地 paard geworpen. Dat zou het paard de dag nadien voelen. Het zou wakker worden en bedenken: tiens, ik heb precies een stijve nek.

Jullie zullen denken: wat is me dat voor een kutverhaal. Jullie hebben ongelijk, de kut moet ik nog ten tonele voeren. En wel nu. Daar kwam een vrouw aan. Want ja, als je in die tijd een kut ontwaarde was het ook een echte kut. Hermafrodieten of shemales waren heel zeldzaam. Als je wel tieten m騁 lul vond dan op de kermis. Geen zoevende, slingerende bollen, lunaparken of schiettenten toen. Wel gebochelde hottentotten, lispelende baardvrouwen en krom kakkende koala痴. Wat een leuke tijd! Ik ben te laat geboren. Doch dit terzijde.

Een kut kwam hem te voet tegemoet. Het was een vrouw van boerse origine. Dat was van ver te merken. Zij droeg een voorschoot, klompen en haar tieten banjerden bijna uit haar raggen. Met genoegen maar vooral met z地 ogen zag Heer Zaad Dan Hersens dat de uitgestalde waren er zijn mochten. Yup, het was van dat. Z地 lul verhief zich met een zwiep die hem bijna uit het zadel mepte.

Het paard hield halt. Net voor de vrouw. Wat spannend! Wacht, ik ga m地 penis rap abschnjokken. Hoi! Daar ben ik weer. Heer Zaad Dan Hersens wipte gezwind uit het zadel en stond met verheven liefdeszwaard voor de vrouw. De vrouw wist niet wat ze zag. Zulk een gigantische penis! Haar ogen vielen bijkans uit haar kassen.

鉄taart gij naar mijn edel deel, boerin? vroeg je weet wel wie. 天ergeef mij, o heer. Ik heb nog nooit een paard met zo地 blinkende vacht gezien mompelde de vrouw terwijl ze knielde.

Heer Zaad Dan Hersens zag dat het goed was: de onderdaan had reeds een geschikte positie ingenomen. Of wacht eens... Toch niet. In de achttiende eeuw was pijpen niet erg in de mode. Veel had de maken met de tandheelkunde. Die bestond nog niet. Iedereen liep rond met een mond waarin bacterin vrij spel hadden. Rond levensjaar twintig of zo mocht je van geluk spreken dat je nog over de helft van je gebit beschikte. En dan pijpen? Dacht het niet.

鉄taat u recht gebood hij.

De vrouw ging staan, keek es goed naar de penis en zei: 笛a, wat mij betreft is hij recht, ja.

Daar had Heer Zaad Dan Hersens niet van terug. Even stond hij aan de grond genageld. Wat later niet meer. Zo gaat dat in het leven. Alras, wat een prachtig woord is, wist hij weer wat te zeggen. Hij zei: 的k heb de indruk dat gij een beetje doof zijt. Klopt dat?

滴elemaal niet zei zij 妬k tracht humoristisch te wezen, heer. Ik stel mij voor dat u een vrij saai leven leidt en de kans tot lachen zich niet vaak aanbiedt. Echt waar, deze en geen andere woorden verlieten de boerinnenmond.

展aaruit leidt gij dat af, wijf? riep Heer Zaad Dan Hersens terwijl z地 erectie zienderogen verslapte. Niets is minder sexy dan een intelligente kut.

展el, toen ik u in de verte op uw paard zag draven, dacht ik: wat moet die heer een saai leven leiden. Meer dan een gedachte is het niet. U moet er niet te zwaar aan tillen. Per slot van rekening ben ik slechts een boerinnetje met een simpel verstand die niets begrijpt van wat er zich afspeelt in de wereld.

鄭ls er niets gebeurt, moet ik hem straks afspelen, ja... mompelde Heer Zaad Dan Hersens. Beteuterd keek ie naar z地 fiere fluit. De eikel bloosde een weinig. Hij trok z地 handschoenen uit, grabbelde met beide handen z地 voorhuid vast en hopsakee! De heer begon z地 stengel van stand onbeschaamd te bespelen. 適omt u zelf eens kijken, vrouw, en neemt plaats naast mij gebaarde hij met het hoofd dat hij het minst gebruikte 杜地 eikel weerspiegelt zowel u als ik

De vrouw posteerde zich naast hem. En inderdaad, daar zag zij zich weerspiegeld in de champignon van haar meester. 溺地 haar! riep zij in paniek uit 杜地 haar ligt niet goed! Als de wiedeweerga vluchtte zij weg in de richting van een hut.

天erdomme, het is altijd wat met die wijven! zuchtte Heer Zaad Dan Hersens. Toch volgde hij haar schoorvoetend. Hij had nu eenmaal zin in rampetampen. Als hier geen neuken van kwam zou hij gewoon z地 paard nemen. Dan zou een stijve nek wel het minste van het beest z地 zorgen zijn morgen, dacht de wellustige heer. Van pure lol schakelde hij over op een huppeldrafje.

Geil stormde hij de hut binnen. Daar was de boer z地 boerin aan het naaien. Op tafel. Tussen de soep en de patatten nota bene. Terwijl zeven koters aan het toekijken waren. Onderwijl riep de boer allerlei schunnige dingen, zoals: 鄭aah, ge staat heet, gij slettebak! Aha, ge wilt ter plekke gepakt worden, natte scheur! Aaaaahaaaaa, ik wind u op terwijl ik een boterham met dikke, vette reuzel aan het eten ben!

Heer Zaad Dan Hersens dacht na. Maar niet lang. Hij besloot de boer in de reet te buffelen. Hoewel hij in se geen homo was. Doch een gat is een gat, zei de boer, en hij kroop op z地 zwijn. Maar dan anders ha ha.

Afijn, de heer naderde en naderde voorzichtig. Maar toen. Toen! Allemachtig, hij kreeg een duidelijk zicht op de massale strontholverklontering in de boerenreet. Hier een flard kak van weken oud en daar een spetter die stonk als de beesten. Gelijk dook z地 snikkel richting enkels.

Het paard! Mensen, het paard van Heer Zaad Dan Hersens heeft het die dag moeten ontgelden! De ochtend daarna voelde het dier zich geradbraakt, gekielhaald, gevierendeeld en het leed tevens erg veel pijn. Eten ging moeilijk. De haver smaakte precies naar een mengeling van smegma, zaad en droge klaver.

En? Wat denken jullie? Zou ik nu weer naar de instelling moeten? Of ben ik goed om een tijdje los te lopen? Of te gek voor woorden? Ga toch neuken! Zaadpretzels!

door GDB

  Mirca [27]
  Suck My Karma Sexy Kiss Midget

Loopt u nog maar eventjes los GDB, en geef ons meer van dat, erotische Cervantes.
bromde Kapitein Nemo om 09:38 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

De zin 鄭aah, ge staat heet, gij slettebak! Aha, ge wilt ter plekke gepakt worden, natte scheur! Aaaaahaaaaa, ik wind u op terwijl ik een boterham met dikke, vette reuzel aan het eten ben! lijkt me een toegang tot de vrijheid. Niet alleen veroorzaakt hij onbedaarlijk lachen, hij is tevens het bewijs dat Vlaanderen Nederland zo snel mogelijk moet innemen.

Daarnaast probeer ik hem uit mijn hoof te leren voor vanavond in het hotel. Of later een keer, als ik niet op een driepersoonskamer verblijf, met de oudste er ook bij.

(hotel? ja, want spelen in bovenzaal caf Luniz te Delft vanaf 2100 uur, voor de liefhebber van onbekommerde rock en bier, ter meerdere eer en glorie van mijn 40e verjaardag, laatst)
bromde Hoof (URL) om 10:33 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

Los of vast, als u maar gewoon verder gaat.
bromde Spencer Brandsen () om 11:30 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

Heer Hoof,

Mag ik u mijn alleroprechtste felicitaties laten geworden ter ere van uw veertigste verjaardag? Spijtig genoeg kan ik heden avond niet op uw gelag aanwezig zijn daar ik alweder aan de arbeid moet.

Feest als de besten, Heer Hoof! Moge het geluk u full in de face aanstaren en u tongmuilen als verrckt!

Zjiediebiediebie,
Verkerende thuis in een staat van redelijke gelukzaligheid
bromde GDB () (URL) om 11:30 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

Ach heer Hoof, GDB is niet kenmerkend voor Vlaanderen, helaas.
bromde Kapitein Nemo om 12:49 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

En k ben niet kenmerkend voor Nederland. Dat u dat dus niet denkt.
bromde Spencer Brandsen () om 15:15 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

Nee, dat denk ik heus niet.
bromde Kapitein Nemo om 19:06 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

Gelukkig maar.
bromde Spencer Brandsen () om 19:22 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

Ik denk nooit.
bromde Eduardo om 22:02 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

Houwen zo.
bromde Spencer Brandsen () om 22:25 (op Vrijdag, 30 Mei 2008)

Ik vind reactanten een mooi woord. Het doet denken aan reluctant. Of tand tout court, wat ook een onderschat woord is. Ik wil maar opmerken dat ik dus echt niet representatief ben voor Vlaanderen.
Even voor alle duidelijkheid: Vlaanderen is een amalgaam van kinkels die niet kunnen praten. Daarom schrijven veel Vlamingen. Zo ook ik. Ik kan niet praten maar schrijven: owie. Ik heb al meer geschreven dan… dan… Ik kan even geen naam bedenken. Dan Hugo Claus. Of nee, Hugo heeft meer geschreven. Dan Gerard van het Reve. Nee, ook niet waar. Ik heb meer geschreven dan de plaatselijke bakker. Ja, dat kan kloppen. Ik zal het hem straks eens vragen, als ik broodjes ga kopen.
Nou, luitjes, alles ok up north? Voor het overige geen last van katers of dergelijke?
bromde GDB () (URL) om 08:42 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

Hier in Amersfoort gaat alles zijn gangetje. De eerste honden worden reeds uitgelaten. Voor de kinderwagens is het nog iets te vroeg.
bromde Spencer Brandsen () om 09:25 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

Ik ben jaloers op GDB. Ik vind dit verhaal geniaal.

..

Tevens heb ik mijn anus even gechekt op strontholverklonteringen.
bromde L* (URL) om 10:30 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

Wordt het nog wat met die kikker van u? Heeft hij al thee gezet?
bromde Spencer Brandsen () om 10:42 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

De thee is aan het trekken.
bromde Kapitein Nemo om 11:54 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

Trekkerdetrek!
bromde Kapitein Nemo om 15:36 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

Ik heb gestofzuigd en gekeken hoe een jong stel een pitrieten wiegje in een grijs autootje onderbracht. Achterdeurtje open en ik dacht: dat past niet. Na 5 minuten waren zij daar ook achter. Via het andere achterdeurtje ging het ook niet, maar dat was te verwachten. Over dus op plan B: het openen van de achterklep. Maar daaronder lagen reeds allerlei voorwerpen en die moesten er dus uit. Wiegje zus er in en zo er in en eindelijk paste hij. Maar waar nu al die andere dingen gelaten, want die pasten er niet meer bij! Wiegje er dus weer uit enz enz. enz. Na 25 minuten was de klus geklaard. En er was niet eens haast bij want het buikje van het vrouwtje bolde nog maar nauwe – lijks..
bromde Spencer Brandsen () om 15:55 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

Pitriet.. wie verzint het.
bromde Kapitein Nemo om 16:58 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

Omdat de winkels nog altijd om zes uur op slot gingen, moest ik me haasten om op tijd de supermarkt te bereiken. Voor het schap met thee en koffie stond een grauw echtpaar, gestoken in DDR-kleding, in grote besluiteloosheid naar de produkten te kijken.
De vrouw pakte een doos met theezakjes, bestudeerde hem van alle kanten, zette hem weer terug. De man deed niets. Hij stond alleen maar te wachten tot het over was.
‘Nee’, besliste de vrouw. ‘Laten we eerst de oude thee maar opmaken.’
Ze liep verder en als een versleten schillenboerpaard zette ook de man zich in beweging. Een eindje verderop hielden ze opnieuw halt, nu voor een aantal bussen keukenzout. Ze staarden ernaar alsof ze iets van die bussen verwachtten, bijvoorbeeld dat ze een dansje zouden doen.
‘Heb jij nog gekeken of we zout nodig hebben?’ vroeg de vrouw, die het antwoord wel raden kon.
De man haalde machteloos zijn schouders op
‘Volgens mij hebben we nog genoeg,’ zei de vrouw. ‘ Trouwens, jij bent zoutloos.’
Dat wist hij natuurlijk zelf wel, maar de opmerking was ook niet voor hem bedoeld maar voor het publiek dat zich om hen gevormd had en dat met grote aandacht hun conversatie en en verrichtingen volgde.
‘Het is beter om eerst het oude zout op te maken,’ zei iemand.
‘Anders is het zonde,’ meende een ander.
‘Als uw man zoutloos is dan doet u er dubbel zo lang mee,’ sprak weer een ander bemoedigend.
‘Vochtig oud zout smaakt heel lekker in een kopje oude thee,’ wist een fijnproever en een gedienstige ziel meldde ongevraagd dat er overheerlijk margarine in de aanbieding was, maar dat het natuurlijk de voorkeur verdiende om eerst maar de oude margarine op te maken.
Toen was het zes uur en werden we door de politie verwijderd.
.
bromde Remco Campert om 17:11 (op Zaterdag, 31 Mei 2008)

Even ter info: ik heb gisteren Jan Decleir gezien, de evenknie van wijlen Hugo Claus maar dan in het theater en filmmilieu. Hij zat op een trapje ergens op de Vogelmarkt. Die markt is gesitueerd in Antwerpen, Belgi, Europa, Kosmos, tweede steeg links van het universum. JD stak een sigaret op. Het scheelde geen schaamhaar of hij had z’n borstelige zwenkbrouwen in de fik gestoken. De acteur had een airtje. Hij straalde verhevenheid uit, ook al was hij gezeten. JD is een fenomeen. Een fenomeen dat m’n kloten kan kussen. Ik heb dan ook als de wiedeweerga de benen genomen.

Ik ben verdomme nog aan het rennen.
bromde GDB () (URL) om 08:32 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Ik heb Chriet Titulaer, de uitvinder van de ruimtevaart en de toekomst, eens zien zitten. Dat viel ook niet mee…
bromde Enz om 10:22 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Ik zie niemand zitten. Daarvoor ben ik veel te solipsistisch.
bromde Kapitein Nemo om 11:18 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Ik ga beter niet zitten met die strontholverklontering…
bromde L* (URL) om 11:52 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Ik had u eerder verwacht en heb alvast thee gezet.
bromde De Kikker om 12:14 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Laat maar goed lang trekken.
bromde Kapitein Nemo om 13:07 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Ja, zo is’t wel lang genoeg.
bromde Kapitein Nemo om 13:59 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Flatsch !
bromde De Kikker om 15:06 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Ik zei dus: FLATSCH !
bromde De Kikker om 21:38 (op Zondag, 1 Juni 2008)

VROEM!
bromde de Hummer om 21:43 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Fantastisch wetenschappelijk verantwoorde erotische ongecencureerde antigedateerde lokale wereldliteratuur, GDB.

Zou je ook eens iets over de psychologie in die tijd kunnen schrijven? Iets met heksenverbrandingen, lobotomie of shockterapie ofzo. Liefst gecombineerd met een hoog literatibido gehalte, om het wel mindteressant te houden.
bromde Eliv om 21:45 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Beste Eliv,

Het is een algehele misvatting dat psychologie van alle tijden is. Psychologie heeft het licht gezien door de heer Freud die niet lichtjes door preuten en tetten en lekken en pieten was geobsedeerd. Als je een slaatje at stond hij met een seksuele uitleg klaar. Ik vraag jou: waarom heeft men Sigismund niet opgesloten? En met hem al z’n adepten?

Psychologie vroeger was niet nodig omdat het recht van de sterkste gold. Nu geldt dat nog. Alleen moet het nu gecamoufleerd worden, toegedekt onder een laagje vernis, weggemoffeld door de goegemeente die denkt dat het ver van de dieren afstaat. Niets van: gewone mensen zijn beesten. Erg is dat niet. Wel erg is dat niemand het beseft.

Behalve ik natuurlijk. Ik ben niet representatief voor Vlaanderen. Niet.
bromde GDB () (URL) om 22:38 (op Zondag, 1 Juni 2008)

Hehe: gefhnde reten.
bromde Max J. Molovich (URL) om 11:38 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Hoe draagt u uw konthaar?
bromde Kapitein Nemo om 12:04 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Ik heb geen konthaar. Ook geen fohn trouwens.
bromde De Kikker om 12:09 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Konthaar bij de vleet, maar een fhn.. vergeet het maar.
Het onvermogen om ィ op de “o” te plaatsen geeft mij het donkerbruin vermoeden dat Spencer de kikker is.
bromde Kapitein Nemo om 13:11 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Pas als ik gekust wordt.
bromde Spencer Brandsen () om 13:22 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Ja, wie geeft zich hier wederrechtelijk voor mij uit? Ik heb nergens toestemming voor gegeven!
bromde Rick de Kikker om 13:26 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Die Trom – Pet van Heineken is helemaal geen pet, maar een hoge hoed waar ze een klepje aan gemaakt hebben om hem een pet te kunnen noemen. Er hoort trouwens een Neus – Hoorn bij, een toeter die op de neus bevestigd dient te worden, en een krachtige HONK ter aanmoediging kan laten horen als
1 van onze jongens een zware ovetreding begaat.
bromde Spencer Brandsen () om 15:44 (op Maandag, 2 Juni 2008)

‘ Nietzsche was een scherpzinnig psycholoog.’ Maar Nietzsche was er toch eerder dan Freud ?
bromde Spencer Brandsen () om 16:24 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Was hij dan de kip, of het ei?
bromde Kapitein Nemo om 18:02 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Het kuiken wellicht?
bromde Spencer Brandsen () om 18:59 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Een kuiken met een ENORME snor.
bromde Kapitein Nemo om 19:12 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Wat dacht u van een ei met een enorme snor?
bromde Spencer Brandsen () om 22:16 (op Maandag, 2 Juni 2008)

Vroeger spraken wij thuis graag van spinnetjes: harde klonten kak die met een aantal kontharen een vrolijk geheel vormden wanneer je ze had weten los te peuteren uit je anushol. Waren de kontharen een beetje van het stugge soort, dan kon je de vrijgekomen spinnetjes op hun pootjes laten veren en, een uitzonderlijke keer, zelfs laten springen. Tijden waren dat.
bromde Max J. Molovich (URL) om 10:14 (op Dinsdag, 3 Juni 2008)

Toen was geluk nog heel gewoon. Hoe ging u destijds eigenlijk om met strontholverklonteringen na een aanval van Sjon den Dunne?
bromde Don Dingo om 11:03 (op Dinsdag, 3 Juni 2008)

  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Epistels die ouder zijn dan 7 dagen krijgen een bonusvraag om spamscriptjes een loer te draaien.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.



het slijk der aarde

 

Holle retoriek

"Aarsema, dan komen de tachtigerjaren puberale streeptinten van de eerste kabeltv binnen op mijn kolkende oogbollen als de tube mayonaise leeggeknepen in in een onderzoekende puberkringspier . Vage opgedroogde veegklodderstrepen op de dikke zware afstandsbediening die het allang niet meer doet. Bolle schermen versterken de aplastische rondingen. Antennes nog met coax en zaad in een sok, geurend naar kamille gemengd met nat speculaas. Jong zijn is zo mooi"

"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!

Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.

Maar nu heb ik het gevonden!

Groetjes Lieke"

(Lieke, Zelf een column schrijven)

"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.

En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)

"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te respecteren en in acht te nemen.

vr groet

dhr. Papen"
(Danil Papen, via email)

"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5 december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden... De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden. Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)

"Geachte heer,

Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator. Met vriendelijke groet.

Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)

"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)

"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo地 vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)

"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)

Reageerziekte

"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.

Conclusie & nawoord

Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commercile geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar w疸 je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.

En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de 菟roblemen hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.

Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!

Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)

"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvien en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreren. Cunnus en Curacaonaar leken welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)

"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen. Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'. Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard. Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox. Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.

U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)

"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of ng liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? E駭maal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)

"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars. Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)

"Thanks! Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen. Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken. Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeerd zijn publiek ook mag zijn, 疝 zijn details zullen ze nooit te horen krijgen. Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het 遡ut-sommelier omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe. Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn. Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn. Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle cr麥e fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze potische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen. Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna 鳬n minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, 創og even in de oven en gekeken hoe lang in antwoord op de vraag he lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet. De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren. Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire. Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)

"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen pat, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen. U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid. Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we n鑼 even meer moeten eten dan ons lief is. N鑼 dat decadente punt van overdaad aantikken. Schenkt u daarbij een Gewrztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)

"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)

"De vergelijking 宋leesetend en 宋rouw is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)

Zelfbeschouwing

"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Mller, Gelsenkirchen)

"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven. "
(Nove, 22/11/2005)

"Ach ja, leuk, schrijvers.

Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.

Die sfeer.

Geef mij maar parkeerwachten. "
(Marnix, 21/11/2005)