Navigatie

de voorplecht
louter proza
louter poëzie
liaisons
nostalgie

colofon/contact

muzak*

Bicat Ads

e-Matching.nl De datingsite voor beter opgeleiden. Academisch, hbo- en mbo-niveau. Anno 1998 - AVR erkend. Word gratis proeflid.

Dankbaar

Uitgelogd

Paul ter Beek

Huishoudelijk

5 oktober 2005

Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.

Maandag, 21 April 2008

De verwijten

Haar stem is een marteltuig. Na tien jaar huwelijk klinkt ze scheller dan ooit. Berrrrr-naaaarrrr! Zou het aan zijn oren liggen? Bernard weet dat er nu een tirade volgen zal. Al de verwijten die ze in de loop der jaren opgestapeld heeft. Ze schrijft ze ergens op, dat kan niet anders. Ze schrijft ze op, en repeteert ze voor de spiegel. In de douche. In de supermarkt, waar ze er altijd weer in slaagt om iets te vergeten waar hij om gevraagd heeft. En elk jaar wordt haar lijstje langer. Altijd vindt ze weer iets bij wat ze hem verwijten kan. Hij ziet het aan haar ogen. Dat wordt genoteerd vriendje!

Hij zit in zijn zetel. Hij zit altijd in zijn zetel volgens haar. Dat is een van de eerste verwijten die ze hem toesnauwt. Jij steekt geen poot uit in dit huis! Jij zit daar maar in je zetel en staat enkel op om te gaan pissen en als ik roep dat het eten klaar is! Bernard kijkt naar de grond, terwijl zijn vrouw in de deuropening staat en haar lijstje afwerkt. Zijn tenen kronkelen hulpeloos in zijn aftandse sloffen. Het zijn sloffende sloffen. Hef je voeten op! Waarom laat ze hem niet rustig sloffen, daar doet hij toch niemand kwaad mee? Bernard merkt het geeneens als zijn sloffen over de grond slepen. Zijn vrouw kan het tot in de andere kamer horen. Hef je voeten op!
Kakmadam, lispelt hij door zijn tanden. Bernard heft zijn voeten op. Hij maakt overdreven hoge stappen. Kutwijf. Je kut stinkt als een vochtige kelder. Daarom bef ik je al negen jaar niet meer. Ik moet kotsen van de geur van je kut. Stomme trut. Nadat we geneukt hebben, ga ik altijd naar de badkamer. Jij denkt dat ik ga pissen, maar ik ga mijn pik wassen met zeep. Omdat ik walg van je geur. Weet je waarom ik Elsje niet wou knuffelen toen ze pas geboren was? Omdat ze naar je muffe kut rook, daarom.

Kijk me aan als ik wat zeg! Bernard recht zijn hoofd, en kijkt recht in de priemende grijze ogen van zijn vrouw. Bijna kleurloos zijn ze. Perfecte spiegels van hun huwelijksleven. Het doet hem pijn om haar aan te kijken. Zijn ogen tranen. Net of hij gedwongen wordt in de zon te kijken. Blind wordt hij ervan. De druk op zijn slapen doet zijn ogen uit hun kassen ploffen. Grijze smurrie druipt uit de lege holtes, en glijdt als dikke tranen over zijn ingevallen gezicht.

Je zuipt te veel! Zijn vrouw neemt de keukenhanddoek van haar schouders. Ze wringt hem uit met beide handen. Haar handen om zijn hals. Als ze hem doodgeknepen heeft zal ze weer naar de keuken gaan. Volhouden. Nog eventjes, het einde van de lijdensweg is in zicht. Hij knijpt in zijn been. Hard, met een vingernagel in zijn vel, tot het vel scheurt. Terwijl hij met blinde ogen naar zijn vrouw kijkt, die de keukenhanddoek tot een onooglijk worstje gedraaid heeft, denkt hij aan zijn stamkroeg. De lieve waardin Sonia zet een glaasje whisky voor hem neer. Ze kent zijn merk, hij moet er niet om vragen. Hij nipt als een zuigeling, en verdooft eerst zijn lippen, dan zijn keel, en tenslotte zijn ziel. Nog eventjes. Het duurt nu echt niet lang meer.

Je bent nooit thuis! Bernard weet niet of hij het huis begon uit te vluchten om aan haar gesnauw te ontsnappen, of dat zij begon te snauwen omdat hij altijd weg is. Het huwelijk is een cirkel, een gesloten kring. In het begin leef je nog in de illusie dat je samen op weg bent, dat er een doel is waar je met zijn tweetjes op af gaat. Ja, je maakt wat bochten. Dat is normaal, denk je. De water bij de wijn, denk je. Maar dan ga je inzien dat het hele huwelijk een bocht is, dat er geen rechte lijnen zijn. En dan kom je jezelf tegen. Dan bijt je om het zo te zeggen in je eigen reet. Je loopt in de walm van je eigen angstscheten.

Bernard blijft steeds vaker, steeds langer weg van huis. Eerst bleven zijn zwerftochtjes beperkt tot zijn stamkroeg. Daar zat hij tot een stuk in de nacht aan de toog whisky te zuipen. Hij werd loslippig Bernardje, en gaf zijn ziel bloot aan iedereen die het horen wou. Tot Sonia de fles dichthield en hem huiswaarts zond. Terug naar zijn wijf, dat daar zwaar ademend uit haar kut lag te stinken. Vloekend strompelde hij de trap op. Haar geur walmde hem tegemoet, zo leek het, sterker dan ooit. Hij miste een trede, en sloeg met zijn knie tegen het uitstekende hout. De pijn, de walm, het draaien van zijn hoofd. Bernard braakte zijn ziel uit op de nieuwe loper, en wekte zo ongewild zijn dochtertje dat door een kiertje in haar deur kwam vragen wat er aan de hand was. Papa is een beetje ziek, Elsje. Het is niet erg, ga maar terug naar bed.

Je dochter heeft geen vader! Ik heb geen man! Wanneer Sonia hem weer huiswaarts stuurde, ging hij niet. Hij liep de andere kant op. De stad in, waar de nachtbrakers waakten. De studentenbuurt lag een kilometer stappen van de kroeg. Ook Bernard had hier ooit als vrij wezen rondgezworven, onbezwaard door zorgen. Hij was helemaal van de andere kant van het land komen afzakken om hier te studeren. Deze eens zo vreemde stad met al haar verlokkingen, ze had hem met open armen ontvangen. Heel er langzaam, zonder dat hij er erg in had, had ze haar armen om hem heen gelegd, had ze haar handen om zijn hals gesloten. Voor alles is hij afhankelijk van haar. Ze gaf hem een baan, een dak boven zijn hoofd. Ze gaf hem ook haar, zijn vrouw, die hij op zijn werk had leren kennen. En tenslotte gaf ze hem een kind, Elsje, waar hij probeerde van te houden. Wat de stad hem in ruil ontnam was tijd, de jaren die zich in ijl tempo opstapelden. Het leven werd uit zijn leden gezogen. Hoeveel tijd had hij nog te geven? Veertig was hij nu, de beste jaren waren al achter de rug. Zijn vader was op vijfenvijftig gestorven, als een oude man. Met dat slappe zaad, dat flut-dna, was ook hij gemaakt. Zijn haar werd al grijs, en zijn vel begon te rimpelen. Het speet hem voor Elsje. Hij had zijn eigen slappe zaad in zijn vrouw gespoten. Die nacht had hij gehuild. Bernard had zijn vrouw genaaid, een dikke klodder slap zaad in haar zure doos gespoten, en dan had hij gehuild. Alsof hij wist dat hij die nacht Elsje gemaakt had, zijn kleine pinokkio.

Je hebt een ander, klootzak die je bent! Bernard heeft zich een ferme kerel gezopen. In de studentenbuurt zwaait hij met briefjes van vijftig. Hij trakteert studentes op dure cocktails. Dingen die ze van hun studentenzakgeld niet konden betalen. Bernard weet altijd weer de heetste grietjes om zich heen te verzamelen. Zijn goedgevulde portefeuille compenseert ruimschoots voor zijn gebrek aan jeugdigheid. Het duurt gegarandeerd niet lang voor hij een grietje zover krijgt om hem mee naar haar kot te nemen. Daar snuffelt hij als een wolf aan haar jonge frisse doos. Hij likt gulzig aan haar rood vlees, slurpt haar op als een oester. Hij naait haar, en lispelt hoer en gore slet tussen zijn tanden.

door Vincent Nemo

  Mirca [24]
  Mirca [25]

41 reactanten:

Slap zaad in een zure doos.. Applaus!
bromde Spencer Brandsen () om 12:35 (op Maandag, 21 April 2008)

Volgens de dokter heb ik sloom zaad: het zwemt terug.
bromde Arjen Ederveen om 13:28 (op Maandag, 21 April 2008)

Check out what the real men take!
Watch her eyes open wide in pleasure when she sees your 9 inch perfection.

What a girl REALLY wants
Have a brand new you and brand new equipment within just weeks.
Say goodbye to 6 tiny inches

Grow huge and add inches, fast
Safe, effective and doctor’s endorsed mens enlargement supplement – results guaranteed.

Have a huge cumshot
Be the stud of the party – every party.
Endless hot babes at your disposal

I banged her while her guy waited
Be well equipped, thicker, larger and longer within just weeks.

The no.1 reason women give for having unsatisfying sex is the small size of their partners.

Etcetera etcetera. Oplossingen aanwezig dus!
bromde jumbo om 13:42 (op Maandag, 21 April 2008)

Ik vind het een pracht. De prozaische waarde van uw epistel blijft fier..eh.. overeind bij uw keuze van onderwerp.
bromde bicat om 15:06 (op Maandag, 21 April 2008)

Volgens mij heb je agrofobisch zaad Arjen.
bromde Prins Dakkar om 17:05 (op Maandag, 21 April 2008)

bromde Warikikikier om 19:15 (op Maandag, 21 April 2008)

Gaaf verhaal.
bromde Enz om 20:07 (op Maandag, 21 April 2008)

Ja, en de kapitein beweert nog wel dat hij korte verhalen maar niets vindt en liever voor een roman gaat..
bromde Spencer Brandsen () om 22:20 (op Maandag, 21 April 2008)

En door windkracht 8 hierboven is het verhaal nog korter geworden, maar wel weer breder.
bromde bicat om 23:12 (op Maandag, 21 April 2008)

Net gelezen: Dokter Glas. Van Hjalmar Soderberg. Met 2 puntjes op de o. Aanbevolen. Er is trouwens iets dat De Leunstoel heet, internetmagazine voor rustige mensen..
bromde Spencer Brandsen () om 07:09 (op Dinsdag, 22 April 2008)

Heer Brandsen, de verwijten is het eerste hoofdstuk van een roman die nog geschreven moet worden. Kortverhalen zijn voor prutsers.
bromde Prins Dakkar om 08:09 (op Dinsdag, 22 April 2008)

Nou, dan heeft u mooi pech gehad, want ik vind dit eerste hoofdstuk heel geslaagd als kort verhaal. Lekker puh. Het heeft wel iets van Tjechov.
bromde Spencer Brandsen () om 11:11 (op Dinsdag, 22 April 2008)

Tjechov.. vast weer zo’n rare Rus.
Eigenlijk heb ik helemaal geen zin om te schrijven. Kunnen ze niet eens zoiets uitvinden dat voor jou schrijft, een computer aangesloten op je hersens of zo. Het beste uit je kop laten halen, zonder dat je er bij na hoeft te denken. Een potentieel machine. En als je leeg getapt bent, dan mag je de rest van je leven in een hutje aan het meer doorbrengen met een levensvoorraad wijn, wiet en tetten. Verlost van de drang om jezelf te verwezenlijken (wat een koud woord toch). Je hebt tenslotte alles al gegeven. Behalve je zaad, maar misschien hebben ze daar dan ook een machine voor gevonden die je leeg kan zuigen. Een stofzuiger, maar dan voor zaad. Met warme lippen. Lijkt op een lekker wijf. Zoiets.
bromde Prins Dakkar om 12:13 (op Dinsdag, 22 April 2008)

Probeert u eens een ‘diepzuigende animatie’.
bromde Spencer Brandsen () om 16:04 (op Dinsdag, 22 April 2008)

mooi geschreven Nemo.
bromde grtszye5 om 18:23 (op Dinsdag, 22 April 2008)

Zo is dat. Gaat ie weer een beetje, meneer Grrts#2% ?
bromde Spencer Brandsen () om 19:41 (op Dinsdag, 22 April 2008)

Niet echt, brainfreeze houdt aan sinds mijn laatste ontmoeting met goddog en mijn laptop is stuk.
bromde grtsdsye3zu om 20:48 (op Dinsdag, 22 April 2008)

Been drinking too much slurpee herrr grtdsozeirjkij?

Mijn anus is ver kapot. Volgens mij is dat ding maar voorzien op 27 jaar. Hoe kan het dat de uwe het zo lang trekt heer Brandsen? Bent u er zuinig op misschien? Echt, ik schijt als een volwassen koe. Voornamelijk door de week, in het weekend loop ik dan weer geconstipeerd. Dat is de stress van een job. Ik ben daar niet voor gemaakt. Waarvoor dan wel? Bah, weet ik het. Eigenlijk ben ik een held. Naar ik vrees een beetje een tragische. Maar er is niemand die mijn epos wil schrijven.
bromde Prins Dakkar (link) om 21:05 (op Dinsdag, 22 April 2008)

Volgens mij bent u daar zelf al mee bezig.
bromde Spencer Brandsen () om 22:17 (op Dinsdag, 22 April 2008)

“Jij zit daar maar in je zetel” ???? Is dat Vlaams?

Behalve dat, mooi.
bromde L* (link) om 09:12 (op Woensdag, 23 April 2008)

Zeggen jullie dat niet in Nederland?
bromde Prins Dakkar om 12:06 (op Woensdag, 23 April 2008)

Nee, wij zouden zeggen: luie stoel, of leunstoel. En korte verhalen ipv kortverhalen. Niet dat het wat uitmaakt trouwens.
bromde Spencer Brandsen () om 12:18 (op Woensdag, 23 April 2008)

Ah, het woord zetel zeggen jullie niet. Ik dacht dat het de ‘maar’ was.
Hoe noemen jullie dan zo’n meerpersoonszetel? Een fauteuille?
bromde Prins Dakkar om 13:05 (op Woensdag, 23 April 2008)

Nee, tweezitsbank. Of driezitsbank.
bromde Spencer Brandsen () om 13:12 (op Woensdag, 23 April 2008)

Een bank vind je in het station, of in het park. (En bij kakkers die een kut een vagina noemen en voor binnenhuisarchitect studeren.) Als je thuis komt plof je in de zetel verdomme, niet op je tweezitsbank. Jullie Nederlanders hebben een literaire stok in de reet.
bromde Prins Dakkar om 17:15 (op Woensdag, 23 April 2008)

Ik zetel me graag. Vooral hier op de bank. Zo’n lekkere ruime driezitter, waar we er twee van hebben.
bromde Lennard om 17:42 (op Woensdag, 23 April 2008)

Ik persoonlijk plof op de bank, want ik heb momenteel geen 1 persoons zetel. Er was hier trouwens ooit iemand die les gaf op de kunstacademie en me complimenteerde met mijn binnenhuisarchitectuur. Helemaal uit het boekje, vond ie, maar ik had gewoon maar wat gedaan en er dus niet voor gestudeerd. Ik gebruik dan ook de woorden kut, vagina en doos door elkaar.
Dus het klopt ergens wel.
bromde Spencer Brandsen () om 20:47 (op Woensdag, 23 April 2008)

Mijn vriendin complimenteert u trouwens met het begin van uw nieuwe roman. Volgens haar kunt u de verre planeten in het vervolg beter links laten liggen en over het leven op aarde schrijven.
bromde Spencer Brandsen () om 10:12 (op Donderdag, 24 April 2008)

U heeft een verstandige vriendin, heer Brandsen. Het leven op aarde doet me sowieso al buitenaards aan.
bromde Prins Dakkar om 12:03 (op Donderdag, 24 April 2008)

Nou, dan heeft u dus inderdaad geen andere planeten van node.
bromde Spencer Brandsen () om 12:40 (op Donderdag, 24 April 2008)

Sappige anecdote laat ge daar uit uw Rigide Pen vloeien Waarde Nemo .
Deze Intermenschenlycken Relatie bloot gelegd met Chirurgische precizie.
“en dan had hij gehuild. Alsof hij wist dat hij die nacht Elsje gemaakt had, zijn kleine pinokkio”, waarlyck Poëtsich!
Nog maar te zwijgen van de gelispelde Laatste Woorden…
Zelf zie ik mij ook gaarne zo door de nachten zeilen, zoekend naar Vers Vleesch!
bromde Zielknijper () (link) om 17:01 (op Donderdag, 24 April 2008)

Dank, dank.
Dan kunnen we straks weer terug naar het verwensen van Mirca, mijn minder sappige lap tekst. Maar niet gewanhoopt, over 25 weken zijn we daar ook van af.
bromde Kapitein Nemo om 17:50 (op Donderdag, 24 April 2008)

Ik zou nu graag iets intelligents zeggen, of iets komisch, maar er schiet me zo gauw niets te binnen.
bromde Spencer Brandsen () om 18:49 (op Donderdag, 24 April 2008)

Millions of books written on every conceivable subject by all these great minds and in the end, none of them knows anything more about the big questions of life than I do … I read Socrates. This guy knocked off little Greek boys. What the Hell’s he got to teach me? And Nietzsche, with his theory of eternal recurrence. He said that the life we lived we’re gonna live over again the exact same way for eternity. Great. That means I’ll have to sit through the Ice Capades again. It’s not worth it. And Freud, another great pessimist. I was in analysis for years and nothing happened. My poor analyst got so frustrated, the guy finally put in a salad bar. Maybe the poets are right. Maybe love is the only answer.
bromde Woody Allen om 19:53 (op Donderdag, 24 April 2008)

Sex alleviates tension. Love causes it.
bromde Woody Allen om 19:54 (op Donderdag, 24 April 2008)

To love is to suffer. To avoid suffering, one must not love. But, then one suffers from not loving. Therefore, to love is to suffer, not to love is to suffer, to suffer is to suffer. To be happy is to love, to be happy, then, is to suffer, but suffering makes one unhappy, therefore, to be unhappy one must love, or love to suffer, or suffer from too much happiness — I hope you’re getting this down.
bromde Woody Allen om 19:56 (op Donderdag, 24 April 2008)

Zoiets ja. Bedankt.
bromde Spencer Brandsen () om 20:09 (op Donderdag, 24 April 2008)

Er is een echte bicatbaby geboren!
bromde Lennard om 20:36 (op Donderdag, 24 April 2008)

Hi guys!


bromde bicatbaby om 20:41 (op Donderdag, 24 April 2008)

Een kleine reis door de grootse bekrompen wereld van vele thuisdolende zielen.
Vincent, Prachtig… Alleen diegenen die het leven geleefd hebben en diegenen die door het leven geleefd zijn kunnen zulke observatieven filtreren en literair uitschijten.
^Brps
bromde Eliv om 20:41 (op Donderdag, 24 April 2008)

Bedoelt u dat vrouwe Adriana een kleine bewegende geworpen heeft?
bromde Prins Dakkar om 20:42 (op Donderdag, 24 April 2008)

het slijk der aarde

Holle retoriek

"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!

Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.

Maar nu heb ik het gevonden!

Groetjes Lieke"

(Lieke, Zelf een column schrijven)

"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.

En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)

"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te respecteren en in acht te nemen.

vr groet

dhr. Papen"
(Daniël Papen, via email)

"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5 december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden... De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden. Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)

"Geachte heer,

Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator. Met vriendelijke groet.

Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)

"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)

"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo’n vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)

"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)

Reageerziekte

"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.

Conclusie & nawoord

Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commerciële geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar wát je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.

En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de “problemen” hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.

Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!

Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)

"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvieën en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreëren. Cunnus en Curacaoënaar leken welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)

"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen. Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'. Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard. Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox. Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.

U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)

"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of nóg liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? Eénmaal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)

"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars. Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)

"Thanks! Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen. Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken. Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeëerd zijn publiek ook mag zijn, ál zijn details zullen ze nooit te horen krijgen. Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het ‘kut-sommelier’ omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe. Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn. Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn. Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle crême fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze poëtische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen. Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna één minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, ‘nog even in de oven en gekeken hoe lang’ in antwoord op de vraag hóe lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet. De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren. Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire. Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)

"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen paté, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen. U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid. Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we nèt even meer moeten eten dan ons lief is. Nèt dat decadente punt van overdaad aantikken. Schenkt u daarbij een Gewürztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)

"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)

"De vergelijking ‘vleesetend’ en ‘vrouw’ is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)

Zelfbeschouwing

"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Möller, Gelsenkirchen)

"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven. "
(Nove, 22/11/2005)

"Ach ja, leuk, schrijvers.

Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.

Die sfeer.

Geef mij maar parkeerwachten. "
(Marnix, 21/11/2005)