stoel
 
 

Navigatie

de voorplecht
louter proza
louter pozie
liaisons
nostalgie

colofon/contact





Dankbaar

Uitgelogd

Huishoudelijk

5 oktober 2005

Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.

  Komen - GDB

Dinsdag, 5 Februari 2008

Komen

Niet veel mannen worden op dinsdag rectaal verkracht. Dinsdag is gewoontjes. Dinsdag is de dag die netjes tussen maan- en woensdag ingebed ligt, de dag waarop Ben het tijdschrift Humo in de bus ontvangt. En o ja, dinsdag komt de Latexman.

Latexman belt aan. Ben rolt de gang in en opent de deur. Dat is de gewone gang van zaken op dinsdag. Later, 壮 namiddags, komt Irma. Maar eerst komt Latexman en Ben's vrouw terwijl Ben toekijkt en dan komt Irma en als laatste komt Ben. Soms. Naar Irma kijkt Ben uit. Naar de Latexman minder. Maar het moet. Het moet omdat het moet. Ben denkt aan de toekomst, aan de dag waarop dinsdag enkel nog de dag zal zijn waarop Humo in de bus valt en niets meer.

Dinsdag. Hij herinnert het zich nog. Ben moet niet lang in z地 geest graven. Hij was voor het eerst weer thuis na een lange ziekenhuisperiode. Ziekenhuisperiode, zeg je dat zo? Ja, waarom niet? Ben spoot in Irma痴 mond. Terwijl zijn vrouw soep bereidde. Het was seldersoep, o ironie. Seldersoep en spuiten: het lijkt wel de naam van een slecht tv-programma.

Schuldig voelde Ben zich toen niet. Vreselijk. En opgelucht. Vreselijk omdat z地 vrouw zich net op z地 climax naar hem toe had gedraaid en recht in Bens ogen keek. Ben zag en zag niet hoe een mengeling van verdriet en berusting zich van z地 vrouw meester maakte. Irma zat gehurkt, haar rok tot op de helft van haar billen, haar nylons zichtbaar for the world to see. Haar rechterhand had Ben's voorhuid helemaal strak naar z地 buikwand geschoven. Z地 eikel was purper. Zo purper had ie al lang niet gekleurd. En Irma痴 lippen schoven. Zij schoven en sopten en deelden speeksel uit en sapten en zogen terwijl z地 vrouw bij de soeppot de wacht optrok en nagels in het vlees van haar bovenarmen plantte.

Ben heeft een open keuken en lamme benen. Ben zat toen in de woonkamer. Z地 vrouw stond in de keuken en zij besefte ter dege wat Irma aan het doen was. Het was verdomme haar idee geweest. Latexman was Ben's idee. Ben houdt namelijk van z地 eega en zij van hem. Daarom: voor wat hoort wat is Bens motto.

Het was op een dinsdag. Gruwelijke dinsdag zoals z地 vrouw de dag van het ongeluk bestempelde. De verschrikkelijkste dag sinds wij samen zijn,had zij hem toegefluisterd terwijl hij op het randje van een coma balanceerde. Het had hem uit de coma geholpen, verklaarde hij achteraf aan al wie het horen wilde.

Ach, het valt mee, het had erger kunnen zijn, sprak Ben. Dat was moedig vond iedereen die hem in het ziekenhuis bezocht. Wat zij niet wisten was wat Ben voor zich hield. Het ongeval, ok, op zich is het erg genoeg als fietser door een truck aangereden te worden. Maar wat er achteraf was gebeurd had hij enkel z地 vrouw toevertrouwd. Enkel zij was op de hoogte van de twee homofiele klootzakken die Bens anus in flarden hadden gescheurd.
Het was vreselijk: de impact van een truck. Ben kwam met een rotsmak op het asfalt terecht. Het bloed voelde hij uit zich vloeien alsof het niet van hem kwam. Hij lag geklemd tussen z地 eigen fiets en de wielen van de vrachtwagen. Rubber. Hij herinnert zich het rubber van de banden van de truck en als Ben z地 ogen sluit ziet hij het profiel van de band (zigzag). Bewegen kon hij niet. Hij wilde niet eens.
Z地 lichaam vulde zich met de geur van rubber en het was rubber die uit z地 wonden gleed, zwaar en dik als honing. Ben wachtte gelaten op wat komen ging. Ben veronderstelde dat de truckers hulp gingen halen. In plaats daarvan bogen ze zich allebei over hem. En... Ben kan niet zeggen dat zij hun tijd niet namen. Hoe dat mogelijk was vraagt hij zich nog steeds af. Het ongeval vond immers plaats langs een normaal ontiegelijk drukke snelweg. Maar het was laat. Het draaide rond de klok van middernacht. Een tijdstip waarop de realiteit spookdimensies aanneemt en het kwade in de mens de bovenhand haalt. De 鳬n rook naar sterke drank, de ander naar aftershave. Ze spraken geen woord, hij kon hun gezicht niet zien maar hun grimlach schroeide z地 ziel in zigzag. Toen zij hun broeken hadden dichtgeritst en met hun truck de biezen namen, had Ben het opgegeven: hij hunkerde naar de aftiteling van de film. Per slot van rekening droeg hij een beetje schuld: hij had z地 middenvinger naar hen opgestoken omdat zij geen aanstalten hadden gemaakt te stoppen voor het rood licht. Irma stopte haar autootje net net net op tijd. Ben rook haar bloemenhaar, voelde de nylons langs z地 wang, rook opnieuw rubber, slaakte een kabouterzucht en proefde de zachtheid van haar stem. Ben besloot in leven te blijven.

Volgde revalidatie. Volgden therapeutische gesprekken. Volgde opvolging. Volgde wroeging. Walging. Een ontmoeting met Irma: dat was het sprankeltje hoop waarop Ben had zitten wachten in zijn pathetische rolstoeltje. Vrouw zei: met mij lukt het niet, probeer het eens met Irma, seks is voor jou toch belangrijk, en je weet toch dat ik van jou houd, schattebout? Een gemoedelijk sfeertje, een beetje kennismaking en heel veel medelijden hadden Irma over de streep getrokken. Het hielp dat zij een open relatie had. Met Latexman. Wat ook hielp, ja ja.

Latexman komt elke dinsdag in Ben's vrouw en Ben's vrouw komt ook. Irma komt. Ben komt soms. Als hij de band maar sterk genoeg ruikt die hij met deze mensen heeft, deze vreemde, zwarte band met raar profiel.

door GDB

  Zelf schrijven 6
  Mirca (8 & 9)

Knap heftig dat Belgie..
bromde Spencer Brandsen () om 11:35 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Kom ik weer even spieken, val ik meteen met mijn neus ouderwets in de boter. Of in de ouderwetse boter. Het is weer om over na te denken GdB
bromde CiNNeR () (URL) om 14:50 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Tsss, kom ik hier gewoon Kitsels tegen.
bromde CiNNeR () (URL) om 14:53 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Wow. Wat een geschiedenis. Ooit viel bij mij de Humo ook op dindsdag op de mat. Of was het op woensdag? Of zelfs donderdag, aangezien ik boven de Moerdijk woon. Het is lang geleden. Zo zie je maar hoe herinneringen vervagen. Nog een paar jaar en Ben moet heel hard z’n best doen om zich de eenzame verkrachting voor de geest te halen. Het zal onwerkelijk leken, die nacht dat hij langs de snelweg lag, met zijn kop opengeschuurd, en dat de twee truckers hem uitgebreid anaal bezaten. Als een droom, zal het lijken, niet eens zo’n hele kwade.
bromde Max J. Molovich om 16:19 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Bravo, u heeft toch doorgezet!

Het is mij trouwens ook wel eens overkomen, daarom weet ik dat dit auto-biografisch is.
bromde L* (URL) om 16:54 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Ah, dat verklaart meteen een hele hoop.
bromde Kapitein Nemo om 17:16 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Ah, de grompige tijden emaneren! Anaal pakkende teksten, Tochtige plotwendingen en Wezenloze twistselsdie onze willig litruerende kwabben betwittelen, greageursels incluis.
N禀 n禀 n禀
bromde Eliv om 20:39 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Waar is Blake eigenlijk gebleven?
bromde Enz om 22:08 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Volgens mij verandert er hier helemaal geen ene harige reet. Ooit nooit niet. Er wordt soms hoog gedraven, maar vaak heel laag bij de grond.

∗ een slokje Kanon nu het nog kan ∗
bromde Hoof (URL) om 22:57 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Gelukkig maar ::Voelt zich helemaal thuis::
bromde CiNNeR () (URL) om 23:02 (op Dinsdag, 5 Februari 2008)

Mircadonderdag!
bromde bicat om 10:27 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Woensdag gehaktdag!
bromde Spencer Brandsen () om 11:32 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Wat een dag.
bromde Kapitein Nemo om 12:06 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Hoe is het met Grr8as65dtzh en de vrijdag?
bromde Eliv om 13:10 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Maandag wasdag en vrijdag vis.
bromde Spencer Brandsen () om 13:19 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Grr8as65dtzh is een volwassen paard aan het doodbijten samen met Joran.
bromde Aarsema om 13:20 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Ik was mijn vis bijna dagelijks.
bromde Kapitein Nemo om 17:03 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Moving up the ladder… Volgende week zeker op de toverschool bij Harry Potter. Nog een paar weken, en dan blijkt dat Obama niemand minder dan GrrS&^Dtzhah is met caroteenbehandeling.
bromde Eliv om 20:17 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Harry Potter gaat over het gevecht van het licht tegen de duisternis. Net als Star Wars. En de bijbel. En de koran. En ieder ander commercieel boek.
bromde Spencer Brandsen () om 21:01 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

En nou las ik vanavond dat Bicat dagelijkx bezocht wordt door tussen de 800 en 1000 mensen per dag. Afzonderlijke personen. En de meeste van hen laten dus nooit iets van zich horen. Dus waarom laat u niet eens iets van u horen?
.
bromde Spencer Brandsen () om 22:03 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

U vergeet nog The lord of the rings, heer Brandsen.

Maar soms, na een lang en hevig gevecht, schijnt het licht ook in de duisternis. Ja, dat noemen ze dan adventstijd en kerstmis, dat gaat natuurlijk gewoon over neuken, in oorsprong.

En verder, zwijgen is goud. Het zijn verstandige bezoekers bij bicat.

Van waar komt het woord “bicat” eigenlijk? Is het een acroniem?
bromde Kapitein Nemo om 22:27 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

En The lord of the rings.. Bicat komt voor zover ik weet van de naam van een bibliotheeksysteem. Iets administratiefs.
bromde Spencer Brandsen () om 22:30 (op Woensdag, 6 Februari 2008)

Na van morgen het traditionele askruisje gehaald te hebben ging ik aansluitend het caf in om wat “haringen te gaan bijten”. Daarna wat kloeke biertjes naar binnen gewerkt en de dag zag er eensklaps weer een heel stuk vrolijker uit. Kastelein, breng drank. Veel drank !!
Welk een vreugde. Wat een jolijt. Totdat de rekening kwam. Altijd weer een domper.
Morgen begin ik met vasten. Eens kijken hoe lang ik dat volhoud.
bromde Arnaud om 00:46 (op Donderdag, 7 Februari 2008)

::Laat wat van zich horen::
bromde CiNNeR () (URL) om 03:15 (op Donderdag, 7 Februari 2008)

Zo schraal, zo schraal en zo alleen. Zo voelde Fizcut the Furry Hairball zich. En dan nu over naar het wereldkampioenschap schaken voor kutmongolen. De finale is een wedstrijd in een wedstrijd want Eddy, de levende vleesworst, bekampt staand op het bord Flor, de spichtige spast. Erg spannend is het niet. Vandaar over naar Bicat. Daar wordt de site druk bezocht door allerhande kruiperige individun die nalaten iets van zich te laten weten. Niet leuk. En saai. Saaie mensen, saai leven. Zal ik wat kleur brengen dan? Goh, dat zou ik doen mocht ik html beheersen. Of php. Of rss. Of tnt. Of heeft dat laatste met explosieven te maken? Met de postbedeling boven de moerdijk? Het leven is geen lachertje. En toch lachen we er een harige reet op los elke dag. Wat enig. Wat zijn wij uitverkoren! Wij, de uitverkorenen van Bicat, groeten u. Moge het licht voor altoos in uw kijkers glimmen, gluurders! Ik gun jullie de stilte. (not)
bromde GDB () (URL) om 09:24 (op Donderdag, 7 Februari 2008)

Kijk. GDB legt de werkelijke aard van bicat bloot.

Ik ben blij dat ik hier niet meet kom.
bromde Lennard om 17:47 (op Donderdag, 7 Februari 2008)

Meer.

zucht
bromde Lennard om 17:48 (op Donderdag, 7 Februari 2008)

  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Epistels die ouder zijn dan 7 dagen krijgen een bonusvraag om spamscriptjes een loer te draaien.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.



het slijk der aarde

 

Holle retoriek

"Aarsema, dan komen de tachtigerjaren puberale streeptinten van de eerste kabeltv binnen op mijn kolkende oogbollen als de tube mayonaise leeggeknepen in in een onderzoekende puberkringspier . Vage opgedroogde veegklodderstrepen op de dikke zware afstandsbediening die het allang niet meer doet. Bolle schermen versterken de aplastische rondingen. Antennes nog met coax en zaad in een sok, geurend naar kamille gemengd met nat speculaas. Jong zijn is zo mooi"

"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!

Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.

Maar nu heb ik het gevonden!

Groetjes Lieke"

(Lieke, Zelf een column schrijven)

"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.

En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)

"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te respecteren en in acht te nemen.

vr groet

dhr. Papen"
(Danil Papen, via email)

"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5 december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden... De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden. Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)

"Geachte heer,

Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator. Met vriendelijke groet.

Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)

"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)

"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo地 vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)

"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)

Reageerziekte

"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.

Conclusie & nawoord

Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commercile geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar w疸 je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.

En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de 菟roblemen hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.

Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!

Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)

"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvien en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreren. Cunnus en Curacaonaar leken welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)

"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen. Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'. Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard. Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox. Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.

U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)

"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of ng liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? E駭maal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)

"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars. Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)

"Thanks! Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen. Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken. Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeerd zijn publiek ook mag zijn, 疝 zijn details zullen ze nooit te horen krijgen. Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het 遡ut-sommelier omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe. Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn. Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn. Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle cr麥e fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze potische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen. Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna 鳬n minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, 創og even in de oven en gekeken hoe lang in antwoord op de vraag he lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet. De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren. Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire. Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)

"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen pat, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen. U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid. Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we n鑼 even meer moeten eten dan ons lief is. N鑼 dat decadente punt van overdaad aantikken. Schenkt u daarbij een Gewrztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)

"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)

"De vergelijking 宋leesetend en 宋rouw is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)

Zelfbeschouwing

"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Mller, Gelsenkirchen)

"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven. "
(Nove, 22/11/2005)

"Ach ja, leuk, schrijvers.

Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.

Die sfeer.

Geef mij maar parkeerwachten. "
(Marnix, 21/11/2005)