stoel
 
 

Navigatie

de voorplecht
louter proza
louter poëzie
liaisons
nostalgie

colofon/contact





Dankbaar

Uitgelogd

Huishoudelijk

5 oktober 2005

Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.

  Zelf schrijven 4 - Spencer Brandsen

Maandag, 10 September 2007

Zelf schrijven 4

In de vorige aflevering hebben we gezien hoe lastig het is om een stukje proza te vervaardigen waarin de begrippen 'eten', 'kleding', 'relaties', 'sport' en 'neuken' geen enkele rol spelen. Want een wakkere reaguurder wist een verband te leggen tussen het ogenschijnlijk zo neutrale lichtmetalen autowiel en 'neuken', en liep daarmee enigzins op de zaken vooruit want daar wilde ik het vandaag pas over hebben. Over dat niet alleen 'sport' maar ook de overige drie meest voor de hand liggende onderwerpen herleid kunnen worden tot het onderwerp 'neuken'. Of beter gezegd: De voortplanting. Want gaat u maar na: We moeten eten want anders gaan we dood en houdt alles op; we kleden ons in eerste instantie om beschut te zijn tegen de elementen, want toen onze voorouders rechtop gingen lopen viel ineens al hun haar er af wat nogal fris was en maar weer eens bewijst dat verandering nog geen verbetering hoeft in te houden. Als het alleen om die beschutting tegen de elementen te doen was zou u zich tot de dracht van de dakloze, licht gestoorde alcoholist kunnen beperken: spijkerbroek, t shirt, merkloze sportschoenen en een vieze baard wegens geen scheermesjes, want die is goedkoop en vergt weinig onderhoud. Maar dat doet u waarschijnlijk niet omdat u weet dat dat uw kansen op voortplanting zou beperken, want slechts identiek gekleedde specimen van het andere geslacht zouden met u willen neuken en u heeft graag een wat ruimere keus en gaat liever wat meer 'upmarket', net als de meeste autofabrikanten. Daarom brengt u met enige regelmaat een bezoek aan een kleding- of schoenenzaak. Het wordt u daarbij gemakkelijk gemaakt want iedere winkelstraat bestaat voor minstens de helft uit winkels die het soort artikelen verkoopt dat u wenst aan te schaffen. U bent namelijk niet de enige die dat verlangen koestert. Dat is overal zo. [Ook in mijn woonplaats. Vandaar ook dat uit een onlangs onder de bevolking gehouden enquete is gebleken dat men erg tevreden is over de stad, maar - minpuntje - graag wat meer kleding- en schoenenwinkels zou willen zien..] Nu relaties. Waarom wilt u eigenlijk een relatie? Wat zegt u? Liefde? Vriend schap? Geborgenheid? Een goed gesprek? Hahahaha! Ja, maak dat de kat maar wijs! U wilt gewoon neuken! En niets anders! Als het aan u lag zou u hem er wel de hele dàg in willen hangen! En dan is het wel handig als er iemand in de buurt is die zich daarvoor leent, zodat u niet de deur uit hoeft of er veel geld voor uitgeven! Smeerlappen! Maar goed, zand erover. Het lijkt mij onderhand wel duidelijk hoe de vork in de steel zit. Want sport wordt doorgaans beoefend met weinig kleding aan zodat men goed kan zien of alles wel op de juiste plaats zit en in de juiste verhoudingen. Dus of het de moeite waard is om er uw zaad of eicellen aan te spenderen. Want u denkt toch zeker niet dat al die joggers zich zo uitsloven om hun conditie en gezondheid te verbeteren terwijl ze nota bene weten dat de 'uitvinder' van dat gehol op 51 jarige leeftijd aan een hartinfarct is overleden? Dat zou immers àl te dol zijn. Maar, zult u nu misschien opmerken: Neuken is toch nog geen voortplanting? Er hòeven toch geen kindjes van te komen? Nee, dat is inderdaad niet nodig. Maar het gekke is dat het het daar in de meeste gevallen tòch van komt! Ondanks het ter beschikking staan van een uitgebreid arsenaal voorbehoedmiddelen dat onlangs nog door Eliv met het 'condoraaltje' is verrijkt.

door Spencer Brandsen

  Tolstoj
  De paardenfluisteraar

Hij heeft er veel woorden voor nodig, maar langzaam komt Spencer dicht bij de keiharde waarheid over de zin van het bestaan voor mannen.

Veel boeken lezen, heeft dat te maken met upmarket gaan, of is dat tijdverdrijf bij gebrek aan neuken? (Ik zou hoe dan ook meer kunnen lezen)
bromde Lennard om 09:53 (op Maandag, 10 September 2007)

Laat me gerust!
bromde Kapitein Nemo om 12:25 (op Maandag, 10 September 2007)

...daarnaast dient opgemerkt te worden dat het vaak gebezigde ‘zeg maar’ dient te slaan op ‘figuurlijk’. “Loop naar de maan, zeg maar”, zou goed kunnen want je kunt niet naar de maan lopen. Naar de maan lopen is figuurlijk. Zo kun je dus níet zeggen iets dat je LETTERLIJK aan het doen bent en daar aan toevoegen ‘zeg maar’ want dat slaat op FIGUURLIJK.

Niets is minder waar heden ten dage. Te pas en te onpas wordt aan alles ‘zeg maar’ toegevoegd. Liefst door niemendalletjes die praten over leegheden waarvan zij zelf niet begrijpen wat het inhoudt of hoe het allemaal exact in elkaar zit. Zo hoor ik regelmatig “en dan drink ik een Breezer, zeg maar”. Alsof het blonde bepuiste pubertje met beugel en neukkoorts níet een Breezertje aan het drinken was.

Echter… ik bespeur een nieuwe trend. Het ‘zeg maar’ wordt de laatste tijd vervangen door het eveneens volledig luchtige ‘om het zo maar eens te zeggen’. Uiteraard wel in de verkeerde context van het letterlijke in de plaats van het figuurlijke gebruik. Tsja, waarom niet, het blijft natuurlijk gewoon volk dat lucht uitstoot in plaats van weten hoe te communiceren in algemeen beschaafd nederlands.

“En dan ga ik nu lunchen, om het zo maar eens te zeggen.”
bromde Aarsema om 12:54 (op Maandag, 10 September 2007)

Volgens mij… staat die droog ‘zeg maar’
Die Spencer.
bromde FeeX om 13:00 (op Maandag, 10 September 2007)

Het begint wel weer een mannenboel te worden hier hoor. Alsof vrouwen niet óók eens een hele dag iets ergens in willen hangen.

Pakt de catalogus er even bij
bromde CiNNeR () (URL) om 14:50 (op Maandag, 10 September 2007)

Heer Nemo, als alles goed gaat ligt Knut Hamsun hier morgen in de bus. Zeg maar.
bromde Spencer Brandsen () om 15:18 (op Maandag, 10 September 2007)

Nooit geweten dat dat schattige ijsbeertje ook kon schrijven dan wel op de post gedaan worden.
bromde Don Dingo om 16:09 (op Maandag, 10 September 2007)

Aarsema, Laten we voorwaar zeggen, een waar woord. Nog zo’n waar woord is het woord “toch”.
De gebruiker stelt hiermee niet-impliciet een vraag. “Het is toch zo?”.
De toehoorder voeld zich toegeHOERd, en begint zich ongemakkelijk te voelen. Wazig kijkend: wordt er nou een antwoord verwacht? de vraag impliceert een stelling, en aangezien hij bevestigend gevraagd wordt ook erkenning van die stelling. Terwijl hij ook ontkenning kan opwekken. Maar tegelijkertijd, doordat het een stelling is, is een antwoord niet nodig (sociaal wenselijk, in dit geval) Doordat hij echter niet impliciet als vraag is gesteld is het moeilijk antwoord te geven. Ja, Toch? U volgt het toch nog. Toch?

PS: Spencer, er is één iemand die zeer consequent niet over neuken kan schrijven, maar die schrijft niet, en is al wat jaren =laten we zeggen=: de weg kwijt
bromde Eliv om 16:14 (op Maandag, 10 September 2007)

Ik heb nog geen mail ontvangen ivm mijn bestelling,dus zeg maar dat het nog even kan duren vooraleer Stanislaw in mijn brievenbus valt.
bromde Kapitein Nemo om 17:03 (op Maandag, 10 September 2007)

Heer Eliv, zonder meer een feit en absoluut geen probleem zolang het het Breezer drinkende deel van onze samenleving betreft, maar waar u op doelt is ongetwijfeld onze minister president die kijkend als een konijn in de koplampen van een auto de Tweede Kamer stond in te gapen. Bijna niemand heeft toen overigens gezien dat hij zich in die drie seconden snel even aftrok. Recht voor de camera’s van het land. En in de mond van Halsema klaar kwam.

Tóóóch?!
bromde Aarsema om 18:29 (op Maandag, 10 September 2007)

Dat zou wel verklaren waarom Femke haar kaken halsstarrig op elkaar hield, zelfs terwijl ze het woord had. JP’s kwakje is waarschijnlijk lastig weg te slikken.
bromde Don Dingo om 18:46 (op Maandag, 10 September 2007)

Wie is Don Dingo? Ik vind hem grappig. Zeg maar.
bromde Adriana om 18:53 (op Maandag, 10 September 2007)

Ik heb best wel zo iets van dat ik denk dat ik er een beetje misselijk van word zal ik maar zeggen.
bromde Spencer Brandsen () om 19:12 (op Maandag, 10 September 2007)

Ik word ook een beetje misselijk. Zeg ik maar zal zeggen.
bromde Leez om 20:07 (op Maandag, 10 September 2007)

Ik word morgenavond pas misselijk, als we dan toch allemaal aan het zeggen zijn.
bromde Kapitein Nemo om 20:12 (op Maandag, 10 September 2007)

Ik trek een fles wijn open en zet John Coltrane op. Eens zien hoe dat morgen uitpakt.
bromde Spencer Brandsen () om 20:18 (op Maandag, 10 September 2007)

Kapitein, welke uitgave heeft u besteld? Ik heb hier een versie
van uitgeverij Luitingh.
bromde Spencer Brandsen () om 21:23 (op Maandag, 10 September 2007)

Geen uitgever blijkbaar, ook geen bijzonderheden, en dat voor slechts 3 euro.

Schrijver: Lem, Stanislaw
Titel: De onoverwinnelijke
Uitgever:
Bijz.:
Prijs: 3.00 EURO exclusief verzendkosten
bromde Kapitein Nemo om 21:56 (op Maandag, 10 September 2007)

Drie Euro is inderdaad niet veel. Goede kans dat het dezelfde
is als ik hier heb. Want er wordt niet in geneukt, stokbrood, Franse kaasjes en uitgelezen wijnen komen er ook niet in voor,
dus de kans dat er ooit een tweede druk is verschenen is gering. Op dit moment is er hier in Nederland niets nieuw te krijgen van Lem.
bromde Spencer Brandsen () om 22:07 (op Maandag, 10 September 2007)

Ik heb de complete Asterix en Obelix in de kast staan, maar ik neuk ook. Kan dat?
bromde Oberon () om 01:52 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Dat is heel goed te combineren. Zeg maar.
bromde Spencer Brandsen () om 03:45 (op Dinsdag, 11 September 2007)

~Heeft het gevoel dat er een stoomwals over d’r heen is gereden ~

Ok dat is offtopic. Maar dat mag toch zeg maar wel?
bromde CiNNeR () (URL) om 04:55 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Alles mag. Maar doet u dat vaak, voor een stoomwals gaan liggen? Om het zo maar eens te zeggen.
bromde Spencer Brandsen () om 08:41 (op Dinsdag, 11 September 2007)

De koffie valt niet bijster goed, om het zo maar eens te zeggen.
Gezien de productiviteit de laatste tijd op Bicat verheug ik me vandaag op wéér een nieuw stuk proza, voor om te lezen.
bromde Don Dingo om 09:40 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Had u een bepaald onderwerp in gedachten, Heer Dingo?
bromde Spencer Brandsen () om 09:56 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Ik moet u teleurstellen, don Dingo. Ik heb niets klaargezet, hoewel er nog stukjes te over zijn.

Raar eigenlijk. Koppen gaan rollen hier op de redactie.
bromde bicat om 10:16 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Ja, Heer Dingo, de productiviteit schijnt de laatste tijd inderdaad toegenomen te zijn, maar mogelijk niet ge-
noeg om een dagelijkse prozaverversing te rechtvaar-
digen. Maar wat dacht u van een zìn? Jeroen Brouwers
heeft onlangs de prijs voor de beste zin van het afgelo-
pen jaar gewonnen. Deze zogenaamde Tzumprijs werd
toegekend aan de volgende zin: ‘ Al stond in het centrum
van het huis een kachel als uit de machinekamer van een
stoomschip en stortte ik deze vol kolen en hout uit het bos,
ze verspreidde geen warmte, zoals er ook van mij, volgestort
met het witte water van de firma Bols, niet echt meer iets con-
structiefs uitging.’
bromde Spencer Brandsen () om 10:51 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Gisteren dacht ik bij mezelf: vandaag bij m’n zuster,
zeg maar.

hm…. denkend zeggen…

Is de dyslectische therapeut voor telepathische afasie aanwezig?
bromde Eliv om 11:01 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Oops, I did it again!
bromde Britney (URL) om 11:07 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Nee Britney, we hoeven je kutje niet te zien.
bromde Kapitein Nemo om 12:05 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Spreek voor jezelf Kapitein!

:: bekijkt Britneys kutje, alweer ::
bromde Lennard om 12:19 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Gewoon een standaard doos, om het zo maar eens te zeggen.
Niet eens piercings..
bromde Spencer Brandsen () om 12:44 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Of het begin van De Onoverwinnelijke van Stanislaw Lem:

De ‘Onoverwinnelijke’, een ruimtekruiser van de zware klasse,
het grootste schip waarover de vlootbasis in het sterrenbeeld de Lier beschikte, vloog onder fotonenvoortstuwing door de buitenste kwadranten van de sterrengroep. De 83 beman – ningsleden sliepen in de tunnelhibernator van het tussendek.
De vliegroute was relatief kort, reden waarom men van volle-
dige hibernatie had afgezien en zich tot de diepslaap had be-
paald, waarbij de lichaamstemperatuur niet beneden de tien
graden komt. In de controlekamer werkten slechts de automa-
ten. Midden in het dradenkruis van het orientatiescherm hing
de zonneschijf, een zon die niet veel warmer was dan een ge-
wone rode dwergster. Toen de schijf de halve grootte van het
beeldscherm had bereikt, hield het atomaire vernietigingspro-
ces op. Gedurende enige tijd heerste in het gehele ruimte – schip doodse stilte. Luchtregeling en computers werkten ge – ruisloos. De lichte trilling hield op, het begeleidingsverschijn – sel van de fotonenstraal, welke tot dan toe als een eindeloos
lange, donkere, naar achteren gerichte degen de kruiser had
voortgestuwd. De ‘Onoverwinnelijke’ vloog nog steeds met bij-
na de lichtsnelheid voort, star, gevoelloos en schijnbaar zon – der enig leven aan boord.

Bijna de lichtsnelheid, Kapitein, dus niet sneller dan licht. Maar
als u uw eigen exemplaar heeft moet u gewoon maar wat ex – tra gas geven. Zeg maar. Maar u weet dat u dan in het donker
komt te zitten..
bromde Spencer Brandsen () om 13:14 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Knut Hamsun est arrivee.
bromde Spencer Brandsen () om 14:53 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Lekker belangrijk.

Het belangrijkste nieuws van vandaag: Lennard is weer actief op frietopia!
bromde Lennard om 15:02 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Het is 11 september. Vandaar.
bromde Lennard om 15:03 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Goed zo, Heer Lennard. Lang geleden heb ik zelf nog een tijdje
uit verveling kroketten op brood gerecenseerd. Het was een poosje leuk en je kwam nog eens ergens, maar je werd er wel dik van. Dus toen heb ik mij maar op andere bezigheden ge – stort om de tijd te vullen. Bent u trouwens al bij Van Gogh ge – weest? In Amersfoort aan het einde van de Langestraat. Met
de hand gesneden uit verse aardappelen. Dat kom je niet ie – dere dag tegen.
bromde Spencer Brandsen () om 15:26 (op Dinsdag, 11 September 2007)

“Vandaar ook dit pak van worstevelletjes vandaag door mij gedragen”

“Nou dat kan dan wel zo zijn, maar daaronder zie ik toch gewoon uw Tweka-zwembroek zitten”.
bromde jacques plafond om 15:27 (op Dinsdag, 11 September 2007)

@Spencer: de laatste tijd vaker dan gemiddeld ja. Ze staan tegenwoordig ook gewoon maar voor de deur enzo, dan krijg je dat makkelijker toch.
bromde CiNNeR () (URL) om 15:35 (op Dinsdag, 11 September 2007)

@Baron Bicat: ik wil een stukje terugtrekken uit de poel, behoort dat ook tot de mogelijkheden?
bromde CiNNeR () (URL) om 15:36 (op Dinsdag, 11 September 2007)

IERP IERP IERP OEKOEKOEKOEKOEKOEK AGA AGA AGA RRRRRRIEP OEKOEK
IERP IERP IERP OEKOEKOEKOEKOEKOEK AGA AGA AGA RRRRRRIEP OEKOEK
IERP IERP IERP OEKOEKOEKOEKOEKOEK AGA AGA AGA RRRRRRIEP OEKOEK
bromde Ierp om 17:07 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Oote oote boe?
bromde Spencer Brandsen () om 19:12 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Zeg Spencer…. heeft u nog steeds geen weblognaam kunnen verzinnen?
kijkt onschuldig

::Wast haar onschuldige handen::
bromde FeeX om 21:04 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Zou je schuldige handen ook kunnen wassen of is dat not done?
bromde CiNNeR () (URL) om 22:37 (op Dinsdag, 11 September 2007)

Meestal was ik haar met schuldige handen, aangezien ik al vooraf weet dat ik haar was. Maar i.d.d. als je onverwacht de douche betreedt dan was je in feite haar onverwacht… Maar of dat ‘n heterdaadje is hangt natuurlijk af van de temperatuur.
bromde Oberon () om 03:07 (op Woensdag, 12 September 2007)

Shit, ik besef nu pas dat ik op geen enkele wijze gebruik heb gemaakt van de geboden onderwerpen ‘eten’, ‘kleding’, ‘relaties’, sport’en ‘neuken’. Mag dat?
bromde Oberon () om 03:11 (op Woensdag, 12 September 2007)

Zie je wel, het kan best Spencer
bromde CiNNeR () (URL) om 05:13 (op Woensdag, 12 September 2007)

Het mag en het kan. Ik heb alleen maar beweerd dat het lastig is. En nu ga ik mijn handen wassen in schuldig water.
bromde Spencer Brandsen () om 08:13 (op Woensdag, 12 September 2007)

Schone handen houden, scheelt wel in water..
bromde FeeX om 12:32 (op Woensdag, 12 September 2007)

Zoals ik uw reactie las, Heer Oberon (is dat de bij Bicat horende beleefdheidsvorm?), ging het wel degelijk over neuken. Waar u ‘haar’ zei, las ik ‘haar’ als in De Vrouw. En als u haar dan wast, dan lijkt me dat dat louter kan plaatshebben omdat u de liefde met haar bedrijft/heeft bedreven. Of het ging om uw gehandicapte schoonmoeder, wat dan weer een soort relatie is. Daarnaast impliceert wassen een gebrek aan kleding, tenzij u kleding wast, waarbij uw reactie hoe dan ook óók over kleding ging. De andere ontbrekende schakels zijn ongetwijfeld ook terug te redeneren.
bromde Don Dingo om 15:00 (op Woensdag, 12 September 2007)

Ik zei toch dat het lastig was.
bromde Spencer Brandsen () om 16:29 (op Woensdag, 12 September 2007)

geachte Heer Dingo,
het is mijnerzijds i.d.d. een beleefdheidsvorm.
Edoch, wil ik graag reageren op uw vragen.
Haar is slechts bedoeld als “haar” als zijnde lichaamsbegroeiing, althans in deze bijdrage.

Daarnaast, bijzijde, als ik al een vrouwelijke vorm als mijn schoonmoeder zou wassen zou ik dat zeker niet in ontblote vorm doen.

Aangezien wassen, mijns inziens, niet enkel kleding betreft maar ook vaat en al wat dies meer, vind ik uw aanname dat wassen en sexuele spanning inhoudt meer en bovenal een kenschetsing van uzelf dan van mij.

Dat laat niet onverlet dat ik desondanks zeer benieuwd ben naar de verklaringen omtrent de andere ontbrekende schakels.

Met vriendelijke groet.
bromde Oberon () om 03:07 (op Donderdag, 13 September 2007)

Het heeft even geduurd maar ik heb er toch één kunnen bedenken (hoewel niet erg steekhoudend). Het was u bijna gelukt een reactie te schrijven die geenzins te maken had met eten, neuken, relaties, kleding of sport. Echter, wanneer u zegt dat het ‘haar’ ‘haar’ betreft, als ware het lichaamsbegroeiing, dan vind ik dat dat min of meer als kleding kan worden beschouwd, in de meest primitieve, archäische vorm weliswaar, maar ja, dat was waarop de prehistorische vrouw haar keuze voor mannen ondermeer baseerde. Hoe meer haar, hoe groter de kans dat een koude winter kon worden overleefd, dus het aangaan van een seksuele relatie met dat soort mannen was een must voor de moderne prehistorische vrouw, die het dan ook als een soort sport ging zien om zich door dergelijke mannen te laten doorblaffen. Ze ‘aten en dronken’ seksuele omgang met harige baardapen, zoals men dat dan noemt.
bromde Don Dingo om 00:02 (op Zaterdag, 15 September 2007)

Heer Dongo, u zoekt het veel te ver. Terwijl de oplossing zo voor de hand ligt, bij wijze van spreken dan.

Daarnaast, bijzijden dus, hadden we kleding al gehad. De suggestieve omweg die u gebruikt om via kleding op sex te komen had u veel eenvoudiger kunnen bereiken.

Is het bij u opgemomen dat, als ik hier als reactant enkele woorden tik, ik moet wezen, om met dËscartes te spreken: ik tik, dus ik besta.
En als ik besta, moet er ergens een wezen van vrouwelijke kunne de daad bedreven hebben (al dan niet in de vorm van een reageerbuisbevruchting) met een wezen van de tegenovergestelde kunne. Voilà: sex.

En dan heeft u tevens een link naar alle andere onderwerpen: sex = neuken, hetgeen kan met of zonder kleding, sex is voor sommigen een sport (en qua calorieën-verlies eveneens vergelijkbaar), en voor anderen weer net zo belangrijk als eten (al dan niet in de vorm van doorslikken). En sex heeft immer met relaties te maken, meestal buitenechtelijk, maar soms toch ook binnen het huwelijk.

Geen dank…
bromde Oberon () om 19:03 (op Zondag, 16 September 2007)

  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Epistels die ouder zijn dan 7 dagen krijgen een bonusvraag om spamscriptjes een loer te draaien.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.



het slijk der aarde

 

Holle retoriek

"Aarsema, dan komen de tachtigerjaren puberale streeptinten van de eerste kabeltv binnen op mijn kolkende oogbollen als de tube mayonaise leeggeknepen in in een onderzoekende puberkringspier . Vage opgedroogde veegklodderstrepen op de dikke zware afstandsbediening die het allang niet meer doet. Bolle schermen versterken de aplastische rondingen. Antennes nog met coax en zaad in een sok, geurend naar kamille gemengd met nat speculaas. Jong zijn is zo mooi…"

"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!

Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.

Maar nu heb ik het gevonden!

Groetjes Lieke"

(Lieke, Zelf een column schrijven)

"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.

En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)

"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te respecteren en in acht te nemen.

vr groet

dhr. Papen"
(Daniël Papen, via email)

"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5 december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden... De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden. Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)

"Geachte heer,

Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator. Met vriendelijke groet.

Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)

"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)

"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo’n vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)

"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)

Reageerziekte

"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.

Conclusie & nawoord

Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commerciële geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar wát je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.

En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de “problemen” hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.

Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!

Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)

"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvieën en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreëren. Cunnus en Curacaoënaar leken welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)

"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen. Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'. Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard. Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox. Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.

U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)

"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of nóg liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? Eénmaal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)

"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars. Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)

"Thanks! Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen. Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken. Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeëerd zijn publiek ook mag zijn, ál zijn details zullen ze nooit te horen krijgen. Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het ‘kut-sommelier’ omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe. Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn. Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn. Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle crême fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze poëtische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen. Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna één minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, ‘nog even in de oven en gekeken hoe lang’ in antwoord op de vraag hóe lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet. De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren. Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire. Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)

"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen paté, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen. U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid. Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we nèt even meer moeten eten dan ons lief is. Nèt dat decadente punt van overdaad aantikken. Schenkt u daarbij een Gewürztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)

"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)

"De vergelijking ‘vleesetend’ en ‘vrouw’ is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)

Zelfbeschouwing

"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Möller, Gelsenkirchen)

"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven. "
(Nove, 22/11/2005)

"Ach ja, leuk, schrijvers.

Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.

Die sfeer.

Geef mij maar parkeerwachten. "
(Marnix, 21/11/2005)