stoel
 
 

Navigatie

de voorplecht
louter proza
louter poëzie
liaisons
nostalgie

colofon/contact





Dankbaar

Uitgelogd

Huishoudelijk

5 oktober 2005

Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.

  Een lichte lunch - Roemer

Maandag, 19 December 2005

Een lichte lunch

'Moeten we eerst gaan kijken of zullen we op ons geluk afgaan', had Lisette gisteren gemaild. Bijna had Jaime gereplied: 'Ik hoef niet te kijken om te zien wat ons geluk zou kunnen zijn', maar in plaats daarvan had hij zijn impuls bedwongen en geschreven dat het restaurant hem door Robert-Jan was aanbevolen. Robert-Jan maakte geen fouten.

Ze waren op tijd. Het had een gezellige lunch moeten zijn, het begin van iets, en het begin verliep goed. Ze waren vrolijk en hadden het opluchtende gevoel dat ze spijbelden, wat in zekere zin ook zo was. Maar ze hadden allebei overduidelijk het verkeerde van de menukaart gekozen. Misschien stond er vandaag wel niks echt lekkers op het menu. Misschien stond er nooit iets lekkers op deze kaart, want het café was hoogst modern. De naam van het restaurant was onuitspreekbaar, de stoelen zaten niet, de muziek was nog killer dan het behang en de borden konden qua kleurzetting moeiteloos concurreren met de recente werken van Karel Appel. Onbegrijpelijk dat zo'n restaurant ontstaat en kan blijven bestaan. Het zegt iets over de nationale smaak. Je komt er binnen en blijft er maar omdat het buiten guur is en te hard regent, maar je voeten blijven koud en nat terwijl je het bestek hanteert.

Duidelijk was wel dat Lisettes keuze, een salade met spekjes waarop een soort balletjes van gemalen vleespaté waren gedrapeerd, ingrediënten bevatte die een normaal mens niet bij elkaar zou hebben uitgekozen. Nog een geluk dat het niet voor haar was uitgekozen door Jaime, want dan had ze hem moeten haten. Jaime was erin geslaagd een visschotel te bestellen waarin kaas de boventoon voerde. En hij had juist vis gekozen omdat dat nooit met kaas gecombineerd wordt. Hij had zich veilig gewaand en zat er nu maar mooi mee. Had hij maar met iemand anders aan tafel gezeten dan met Lisette. Dan had hij er hard om gelachen en alleen het brood gegeten en de garnering. Of was hij een potje gaan janken. Lisette durfde op haar beurt ook niet te klagen. Eindelijk had die schuchtere Jaime haar eens meegevraagd. Daarop had ze nu al vier maanden gewacht en ze wilde deze gelegenheid niet verpesten. Had ze maar geweten dat Jaime er ook van zat te balen. Dan waren ze wel naar de Febo gegaan. Of als ze elkaar kenden als geliefden, dan hadden ze kunnen wisselen. Niet dat het er beter van was geworden.

Met lange tanden aten ze terwijl ze hun eten beter hadden kunnen laten staan. Verliefden hebben geen honger. En wat erger is: een gesprek wil nooit vlotten als het eten verschrikkelijk is en toch op moet. Wie denkt aan liefde als hij spruiten eet, broccoli ruikt of bedorven soep krijgt voorgezet?

door Roemer

  Youp van 't Hek
  Muziekinstrumenten

De liefde voel ik altijd het sterkst tijdens het nuttigen van een bal gehakt…
bromde Klaarsz om 12:15 (op Maandag, 19 December 2005)

Liefde met spruiten klinkt nog niet eens zo gek. bovendien is praten met volle mond hoogst onfatsoenlijk, en gezien de porties bij dergelijke etablissementen zal er veel gepraat zijn.
bromde Thee om 12:19 (op Maandag, 19 December 2005)

Ik ken iemand die iets over friet gaat roepen.
bromde Erwin (URL) om 12:32 (op Maandag, 19 December 2005)

Friet? Lekker!
bromde Zoute snor om 12:43 (op Maandag, 19 December 2005)

Patat mag van mij trouwens ook trouwens, noorderling zijnde.
bromde Zoute snor om 12:44 (op Maandag, 19 December 2005)

trouwens ook trouwens? Soms twijfel ik of het wel goed met mij gaat.

∗ twijfelt of het wel goed met hem gaat ∗
bromde Zoute snor om 12:48 (op Maandag, 19 December 2005)

Lindenlaan 12a
bromde L* (URL) om 12:49 (op Maandag, 19 December 2005)

De Bongerd 430 II
bromde L* (URL) om 12:49 (op Maandag, 19 December 2005)

Koningin Beatrixlaan 45

- uit de serie: ‘Friet-adressen met een verleden’ Van Oorschot, 1994 –
bromde L* (URL) om 12:51 (op Maandag, 19 December 2005)

Zuidpier.net.

Hebben we dat ook weer gehad.
bromde Marnix (URL) om 13:01 (op Maandag, 19 December 2005)

Liefde in combinatie met meloenen, schijnt ook lekker te zijn.

Heb ik van horen zeggen.
bromde Eduardo om 13:05 (op Maandag, 19 December 2005)

Ik zou iets over friet kunnen roepen. Maar ik roep niet meer zoveel over friet de laatste tijd. Ik eet nog wel regelmatig friet hoor. Dat wel. En frietmeeten wil ik ook nog wel. Of meeten zonder friet. Mag ook. U kunt met mij alle kanten op tegenwoordig.
bromde Lennard om 13:05 (op Maandag, 19 December 2005)

Wat enorm treurig.

Je moet ook nooit op een eerste afspraakje in een enorm hip en tevens modern cafe gaan zitten. Maar ja, Jaime wilde natuurlijk indruk maken, dat is vaak de ellende van eerste afspraakjes. Maar dat het cafe niet eens de moeite neemt om op de kaart te vermelden dat de vis met kaas is, dat vind ik werkelijk waar van een niet te overziene grote arrogantie getuigen, ronduit schandalig! Geef mij de naam van dit cafe en ik zal er nooit naartoe gaan.
bromde Max J. Molovich (URL) om 13:40 (op Maandag, 19 December 2005)

En weten deze beste mensen dan niet dat een café is bedoeld om te drinken en een restaurant is om te eten? En dat hippe café‘s bedoeld zijn om te kijken? Kijken naar I Want To Be en haar zus?
Als Jaime werkelijk een verstandig mens was geweest en hij had willen Dineren dan was hij naar een Restaurant gegaan. Daar had hij bijvoorbeeld een bisque d’homard besteld, waarvan hij emotioneel was geworden zodat hij een traan in zijn oog had gekregen of een brok in zijn keel. Hij had zijn lief bijvoorbeeld kunnen verleiden bij een boterzacht lammetje, gepaneerd met Parmezaanse kaas en héél even gegratineerd. En dan had hij afgesloten met een chocolade dessert, daar waar alle vrouwen altijd gek van worden. Met een Banyuls. In een knus en klein restaurantje waar het licht gedempt is en het bedienend personeel geruisloos aanwezig en nog van haar gasten houdt. En op de weg naar huis had Jaime zeker nog een schattig caféetje gevonden nu de stemming vrolijk losjes om hen heen hing waar zij knuffelend hand in hand van een cognac voor hem en een zoet likeurtje voor haar van elkaar genoten hadden. En thuis had Jaime zijn Lisette door overstelpend geile berigheidsromantiek door het bed heen gerampetampt want lieve mensen, dat is waar het natuurlijk allemaal om draait.
bromde Kiers om 14:43 (op Maandag, 19 December 2005)

Precies, Kiers, maar zie dat maar eens voor elkaar te krijgen als schuchter jongmens in hysterische tijden.
bromde Max J. Molovich (URL) om 14:46 (op Maandag, 19 December 2005)

ik heb het uitgelezen, roemer!

zeg kiers, schrijf jij ook weer eens wat over liefde en eten, ipv hier te pornospammen?
bromde grtsfdbdf om 15:22 (op Maandag, 19 December 2005)

Of in tijden waar je moet zien te ontdekken waar men dergelijke bovenzinnelijke gerechten serveert, om vervolgens te horen dat reserveringen tot 2007 eigenlijk alleen op basis van uitval plaats kunnen vinden.

Dan moet je eigenlijk niet echt zin hebben om lekker te eten, dus.

Ik ben niet zo’n eter. Soep en toetjes. Daar krijg je mij vrolijk mee. Vooral toetjes waarbij je mag likken. En er iemand teruglikt ook.
bromde Hoof (URL) om 15:38 (op Maandag, 19 December 2005)

:: kucht ::
bromde Kiers om 15:58 (op Maandag, 19 December 2005)

Het kan ook behoorlijk deprimerend werken als je een ciabatta met tomaat, mozzarella en basilicum bestelt en de kegelvormige verhevenheid op de tong pas na driekwart van het broodje je hersens inlichten over de aanwezigheid van pesto. Vervolgens weet je dan wat je doen staat als individu met notenallergie. Want het was groene pesto. De keel in de vinger en braken. Over de serveerster natuurlijk. Want iemand moet de verantwoording op zich nemen om fysiek ondergekotst te worden bij een bijna-dood-ervaring. Ook al zal ze nooit haar school af kunnen maken en dus een menukaart kunnen schrijven.
bromde Bernard om 16:01 (op Maandag, 19 December 2005)

Wat mij dan weer mateloos intrigeert aan deze intrieste vertelling, heer Roemer, is de door u onaangeroerde edoch verpletterende verantwoordelijkheid van Robert-Jan in het hele gebeuren. Want die oetlul maakte toch geen fouten? Waar bleef die mafkees terwijl ons koningskopel met lange tanden zat te eten?

Heer Kiers, neemt u dat I want to be mannetje eens mee in uw nakende verhaal en laat die lul eens aan de masochistische romantiek van een ontketende Lisette ruiken. En dat Jaime dan zo’n beetje vanop een afstand staat toe te kijken middelerwijl zijn flacon d’amour beroerend. Uw verbeelding indachtig wordt dat vast een heel sterke erotische vertelling, zo rond de kerst.
bromde Urbain Alpain (URL) om 16:12 (op Maandag, 19 December 2005)

Inderdaad, die Robert-Jan, die was ik vlak vergeten. Die moet bloeden, die Robert-Jan. Sowieso moet je niet al te vaak mensen vertrouwend die een naam hebben die uit twee namen bestaan die bij elkaar woorden gehouden door een lullig streepje. Haal dan godverdomme dat streepje weg en kom er voor uit dat je naam uit twee namen bestaat. Nee, hier kan ik me echt kwaad om maken. Ga weg bij die Robert-Jan, Jaime, nu het nog kan.
bromde Max J. Molovich (URL) om 16:18 (op Maandag, 19 December 2005)

Moet je zien, hoe ik in mijn woede slordigheid op slordigheid stapel. Vriendelijk bedankt, Robert-Jan!! Ik vertrouw erop dat u ze er zelf wel uithaalt.
bromde Max J. Molovich (URL) om 16:19 (op Maandag, 19 December 2005)

Er staat toch echt “Robert-Jan maakte geen fouten.” Verleden tijd dus. Robert-Jan kan nu best fouten maken…of in de toekomst…het staat Robert-Jan in de toekomst wat mij betreft vrij om fouten te maken, dit gelezen hebbende.
bromde L* om 16:34 (op Maandag, 19 December 2005)

Misschien is Robert-Jan slechts een imaginaire vrind van Jaime. Enkel en alleen aan zijn verbeelding ontsproten om indruk te maken op het mokkeltje.
bromde Stanley R. om 17:28 (op Maandag, 19 December 2005)

Eenvoud lieve mensen, eenvoud!
“De haverzak en een winterpeen, wat vers bronwater. Meer benodigt Bonfire niet voor een vurig stief kwartiertje”, hinnikte Ankie v. G. bronstig..
bromde Zielknijper (URL) om 18:39 (op Maandag, 19 December 2005)

Zaken die een mens ook nooit en te nimmer mag eten op zijn/haar eerste date: iets met spinazie en spareribs.

Wat een fijne vertelling, Roemer! En herkenbaar, ook. Jongens en meisjes, als ik jullie daarover vertel…
bromde Oom Gonzo (URL) om 19:56 (op Maandag, 19 December 2005)

Ruik ik daar de lente in de verte? Mooi verhaal!
bromde bewegende om 20:54 (op Maandag, 19 December 2005)

Melk, kaas en vis vermindert PMS

Vrouwen met PMS hebben baat bij het gebruik van Calcium-en Vitamine D-rijke voeding. Vis, kaas en melkproducten zijn de produkten die in een dergelijk dieet passen. Vrouwen met PMS hebben last van pijn voor de menstruaties (premenstrueel syndroom).

Uit een onderzoek van Harvard University bij ruim 1000 vrouwen tussen 27 en 44 jaar die aan PMS lijden en 2000 vrouwen zonder PMS, blijkt dat Calcium en Vitamine D een positief effect hebben op het algemeen welbevinden. De voeding van de vrouwen zonder PMS bevatte veel meer calcium en vitamine D dan de voeding van de vrouwen met PMS. Hoge inname van vitamine D zou de kans op PMS met 41% verminderen in vergelijking met de vrouwen met de laagste innames.

Een Calciumrijke voeding leidde tot 30% minder klachten van PMS. Vooral een hoge consumptie van melkproducten bleek een positief effect te hebben op het niet voorkomen van PMS. Supplementen van vitamine D en Calcium bleken geen positief effect te hebben.
Dus een lekkere vis met een glas melk erbij kan de pijn verminderen!
bromde www.medicalfacts.nl om 21:48 (op Maandag, 19 December 2005)

Wat is er mis met Hollandse kost? Ik eet met liefde spruitjes, liefst terwijl ik naar James Bond film kijk en ik mijn door bedorven soep ranzig geworden bek afveeg aan uit Figuranten gescheurde bladzijden. Heerlijk!
bromde Enzo (URL) om 22:07 (op Maandag, 19 December 2005)

Ik kijk altijd graag naar de BBC.

Zo heeft iedereen wel iets, natuurlijk.
bromde Marnix (URL) om 23:03 (op Maandag, 19 December 2005)

Naar de McDonalds op een ‘first-date’ is ook nog geen één keer positief uitgepakt…
bromde Klaarsz om 13:48 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Tijd: midden in de nacht
Plaats: Mac leidsestraat

Dronken grote gozer zwalkt bij vrienden vandaan.
3 patatjes in zijn bloedende vuist
Richting 3 meiden
Staart ze aan
zegt “Hallo…”
“Mag ik mijn patatje in jullie mayo stoppen?”

Hoe reageerden de meiden?

A-Slaan dicht, lozer druipt af, meiden verlaten
het min-zes Michelin sterren etablissement
B-Ze slaan hem in elkaar.
C-vergezellen hem allevier naar huis zonder een
woord te wisselen
bromde Vilé om 14:07 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Vanmorgen is een man omgekomen door een nog onbekend ongeluk. Het ongeluk ging er vandoor met een aanzienlijke buit en sprak met een buitenlands accent. Verder droeg het ongeluk een vierpitsgasstel op zijn hoofd en een blauwe sintelbaan rond zijn enkels. De politie vraagt uw hulp bij het oplossen van Zweedse kruiswoordpuzzels.

Het weer: jawa.
bromde Dreknek (URL) om 14:22 (op Dinsdag, 20 December 2005)

C natuurlijk, want zo cheap zijn meiden die `s nachts bij de Mac in de Leidsestraat staan. Sterker nog, de laatste keer kreeg IK betaald. Afin. Al zou ik nu wel heel graag eindelijk `ns willen weten wat nu het f%$@# verschil is tussen een patatje en een pak fritten. En waarom sommige lui keihard frieten schrijven. Terwijl het dus fritten is he. Ik vind dat ik daar recht op heb.
bromde ivo victoria () (URL) om 14:24 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Ik zou me nu geroepen kunnen voelen.
bromde Lennard om 14:49 (op Dinsdag, 20 December 2005)

dus het ligt aann het tijdstip, niet aan de Mac?
bromde Klaarsz om 15:09 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Go, Lennard Go.
Of was jij die bloedknokkel?
bromde Vilé om 15:50 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Berend Bloedknokkel, voormalig DDR-kampioen worstdraaien.
bromde Dreknek (URL) om 15:55 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Dat zou zomaar mogelijk kunnen zijn, Lnnrd.

Maar wat heeft Mack met deze uiteenzetting te maken?
bromde Eduardo om 16:03 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Als ik ‘s nachts naar de MacDo gaat word ik altijd beschoten. Echt áltijd. Daarom stuur ik er steevast 3 mokkels heen. Werkt super.

Ik krijg niet eens alles op!
bromde Marnix (URL) om 16:26 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Ik wel…..
bromde Denise (URL) om 16:44 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Vandaar haalde ik vanmorgen drie kogels uit mijn Big Mac. En een stukje mokkel met een lichte bloeding aan het sneetje.
bromde Urbain Alpain (URL) om 18:05 (op Dinsdag, 20 December 2005)

∗ stopt BigMacs in ENORME kogel ∗

Eens even kijken of ik Mrnx kan raken.

∗ stelt vizier bij ∗

Kut! Waar zit die gozer nu?
bromde Eduardo om 21:35 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Kom muze van Mike, zing nog eens even, net als vroeger:

RV

Backside melts into the sofa
My world my TV and my food
Besides listening to my belly gurgle
There ain’t much else to do
Yeah, I sweat a lot
Pants fall down everytime I bend over
My feet itch
Yeah – I married a scarecrow

I hate you
Talkin’ to myself
Everybody’s staring at me
I’m only bleedin’

Someone taps me on the shoulder every 5 minutes
No on speaks English anymore
Would anybody tell me if I was getting stupider?

I hate you
Talkin’ to myself
You don’t feel it after awhile
You take the beating

I’m a swingin’ guy
Throw a belt over the shower curtain rod
And swing—-
Toss me inside a hefty
And put me in the ground

A drink needs me
I don’t
I ain’t about to guzzle no tears
So kiss my ass
Newscasters, cockroaches, and desserts

I hate you
Talking to myself
Everbody’s staring at me
I’m only bleeding

Where are the kids?
Maybe getting pregnant or on drugs or on welfare
on top of the world on the honor roll on parole
on the dodgers on the backs of milk cartons
on stakes in the middle of cornfields
on covers of future history books on old lady’s mantles
walkin’ on water nailed on crosses

I think it’s time I had a talk with my kids
I’ll just tell ‘em what my daddy told me
YOU AIN’T NEVER GONNA AMOUNT TO NOTHIN’
~~
bromde grtsfdbdf om 22:04 (op Dinsdag, 20 December 2005)

∗ fluistert ∗

Psssssssst, Baron, u heeft mail.

Iets over stelen, ofzo.
bromde Eduardo om 22:31 (op Dinsdag, 20 December 2005)

En ja, heer Hoof, u komt er ook in voor!
bromde Eduardo (URL) om 22:33 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Bobbeldijk???
bromde Eduardo om 23:49 (op Dinsdag, 20 December 2005)

Wie??
bromde Kapitein Lafbek () (URL) om 11:22 (op Woensdag, 21 December 2005)

Dus.
bromde Marnix (URL) om 12:18 (op Woensdag, 21 December 2005)

  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Epistels die ouder zijn dan 7 dagen krijgen een bonusvraag om spamscriptjes een loer te draaien.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.



het slijk der aarde

 

Holle retoriek

"Aarsema, dan komen de tachtigerjaren puberale streeptinten van de eerste kabeltv binnen op mijn kolkende oogbollen als de tube mayonaise leeggeknepen in in een onderzoekende puberkringspier . Vage opgedroogde veegklodderstrepen op de dikke zware afstandsbediening die het allang niet meer doet. Bolle schermen versterken de aplastische rondingen. Antennes nog met coax en zaad in een sok, geurend naar kamille gemengd met nat speculaas. Jong zijn is zo mooi…"

"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!

Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.

Maar nu heb ik het gevonden!

Groetjes Lieke"

(Lieke, Zelf een column schrijven)

"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.

En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)

"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te respecteren en in acht te nemen.

vr groet

dhr. Papen"
(Daniël Papen, via email)

"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5 december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden... De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden. Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)

"Geachte heer,

Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator. Met vriendelijke groet.

Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)

"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)

"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo’n vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)

"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)

Reageerziekte

"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.

Conclusie & nawoord

Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commerciële geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar wát je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.

En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de “problemen” hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.

Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!

Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)

"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvieën en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreëren. Cunnus en Curacaoënaar leken welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)

"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen. Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'. Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard. Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox. Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.

U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)

"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of nóg liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? Eénmaal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)

"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars. Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)

"Thanks! Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen. Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken. Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeëerd zijn publiek ook mag zijn, ál zijn details zullen ze nooit te horen krijgen. Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het ‘kut-sommelier’ omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe. Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn. Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn. Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle crême fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze poëtische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen. Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna één minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, ‘nog even in de oven en gekeken hoe lang’ in antwoord op de vraag hóe lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet. De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren. Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire. Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)

"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen paté, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen. U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid. Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we nèt even meer moeten eten dan ons lief is. Nèt dat decadente punt van overdaad aantikken. Schenkt u daarbij een Gewürztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)

"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)

"De vergelijking ‘vleesetend’ en ‘vrouw’ is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)

Zelfbeschouwing

"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Möller, Gelsenkirchen)

"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven. "
(Nove, 22/11/2005)

"Ach ja, leuk, schrijvers.

Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.

Die sfeer.

Geef mij maar parkeerwachten. "
(Marnix, 21/11/2005)