stoel
 
 

Navigatie

de voorplecht
louter proza
louter poëzie
liaisons
nostalgie

colofon/contact





Dankbaar

Uitgelogd

Huishoudelijk

5 oktober 2005

Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.

  Jongen - L*

Woensdag, 5 Oktober 2005

Jongen

Dit is het verhaal. De jongen, inmiddels ver in de dertig, stond op uit bed, trok de rolgordijnen omhoog en opende de ramen. Een kruidige ochtendlucht stroomde de slaapkamer binnen. Buiten murmelde een waas van motregen zachtjes naar beneden en liet de wereld glanzen. Hij liep naar de spiegel en keek. Zijn vingers raakten zijn gezicht in de droeve reflectie en streelden het even.
 ‘Je wordt grijs jongen….hier..en hier…’
De spiegel zweeg. De jongen zuchtte en wendde zijn blik weer in de leegte tussen leven en dood. Twee verdiepingen lager hoorde hij de stemmen van zijn kinderen spelen.

Hij liep de twee trappen af, bezocht het toilet en liep door naar de keuken waar hij vervolgens zijn handen waste en water voor thee opzette. Zijn kinderen riepen opgewonden naar hem en spraken over kinderdingen. Hij voelde hun blijdschap en verwondering maar kon maar nauwelijks bevatten wat ze moesten zijn, want de nacht was nog in zijn hoofd. Na de eerste slokken thee ontwaakte de jongen opnieuw en ditmaal geheel; hij lachte naar zijn kinderen en probeerde hun enthousiasme en vreugde te delen zoveel dat kon. Hij smeerde ze een boterham en bracht ze drinken, waarna hij weer een trap naar boven liep om zich daar in de badkamer onder de douche te zetten. Tussen de geluiden die door het badkamerraampje naar binnen dreven kon hij vaag en heel klein, ergens in de niet gevormde verte, het geluid van een sirene horen die langzaam luider werd. Het geluid deed hem denken aan een bromvlieg of een mug die steeds dichterbij komt, de neiging om het dood te meppen, groeit evenredig met het geluid zelf en doet je rondkijken naar een krant of een pantoffel. Iets om mee te slaan.

De jongen droogde zich af, kamde zijn haar en liep naakt de trap op naar zijn slaapkamer. Hij ging weer op bed zitten en zag zichzelf nogmaals aan in de spiegel, levendiger en minder grijs ditmaal. Dat deed hem goed, hij voelde het leven door zijn lichaam ruisen en moest er een beetje om lachen. Hij dacht aan een reclame over bruistabletten om je kunstgebit mee te reinigen. Vreemd, hij had al zijn tanden nog. Het geluid van de sirenes was inmiddels een stuk luider geworden. Je hoorde het groeien.

Hij hurkte naast het bed in een opwelling van plotselinge gewaarwording van wat er onder lag. Hij reikte naar het doosje en trok het met één hand tevoorschijn.
Het was een simpel doosje van rood geschilderd hout met een klein koperen slotje dat de deksel op slot kon draaien. Het sleuteltje stak er nog in. Het doosje was waarschijnlijk ooit gemaakt als een speeldoosje voor kinderen of zo, hij wist het niet. Hij opende het doosje en keek er in. Hij had de vagina gisteravond gewassen en ze was nu netjes opgedroogd en zag er rustig en vredig uit. Geen bloed te zien. Daar lag ze in haar bedje van fluweel hem lief en verwachtingsvol aan te kijken. Hij wilde haar nooit meer kwijt. Rustig sloot hij het doosje en kleedde zich aan. Toen liep hij naar beneden. Er stonden een politieauto en een ambulance bij de buren voor de deur, zijn kinderen stonden met hun neuzen tegen het raam geplakt. Het was een zondag, de dag was in geluk gedacht, ze gingen naar Artis.

door L*

  Georgina Verbaan
  Realityblogdotcom

Mooi stukje ! Mag ik een iets blijvender manier voorstellen om die vagina te bewaren, zoals gegoten in een plexi-glas blokje ofzo. Zo kan u er eeuwig van genieten.
bromde Nathan (URL) om 11:46 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Een vagina in een plexiglas blokje… Wat heb je dáár nou aan!?

Maar goed. Een mooie sfeervolle tekening. En dat je je afvraagt of mama ondersteboven zonder primaire geslachtskenmerken in de oude iep voor het huis hangt.
bromde Hoof om 12:14 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Buurvrouw?
Heeft u een kopje voor m’n suiker?
Ah; u is loslippig, naar ik verneem.
bromde Vilé om 12:35 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Gaan ze nu wel of niet naar Artis? Die laatste zinnen brengen mij danig in verwarring. Maar mooi is het wel hoor, mooi is het wel. Zal de herfst wel weer zijn. Dan gaan mensen dit soort dingen doen.
bromde Max J. Molovich (URL) om 13:17 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

@hoof : zo had ik het nog niet bekeken, ik was al aan het denken aan de geur en het uitzicht na een paar weken in een klein doosje van rood geschilderd hout.
Maar roosjes drogen soms ook heel mooi, dus dat zou wel eens kunnen meevallen.

Maar u had het natuurlijk over mogelijk hergebruik, begrijp ik ;-)
bromde Nathan (URL) om 13:23 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Ik heb mijn vagina’s het liefst met vrouw. Het oogsten van vagina’s zal mijns inziens ook wel niet bevorderlijk zijn voor de geur. Gelukkig blijf ik nog een tijdje 27, das sind sorgen fur später.
bromde Vincent Nemo om 13:26 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Zo bewaart mijn opa de vagina van oma alweer een hele tijd in een urn. Soms open ik het deksel en begrijp waarom opa mijn oma maar een stoffig oud mens vond en zijn heil bij professionals zocht.
bromde Kiers om 13:41 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Zo bewaart mijn vrouw haar vagina in een.. eh… Ja. Goh. Nou we het erover hebben. Waar zou ze dat ding hebben gelaten?

Ik zag ‘r laatst met een of ander huisdier lopen, op de plaats waar vroeger haar vagina zat. Een langharige bever.

Zag óók wel weer iets met die zwangerschap te maken hebben.
bromde Hoof om 15:05 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Ik weet niet eens of mijn vrouw nog wel een vagina heeft. Laat staan waar ze ‘m bewaard.
bromde Lennard om 15:11 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

:: komt in vliegende vaart aanrennen, springt als jonge hinde in de lucht en KOPT ‘M IN!! ::

Wil iemand een plaatje van een vagina zien?
bromde Kiers om 15:22 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Wat een kutgesprekken, hiero.

∗ zoekt vagina ∗

Dat zal je altijd zien,

niet te vínden!
bromde Eduardo om 16:32 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

∗ trekt broek op knieën ∗

Ah! Daar ben je, kleine boef.
bromde Eduardo om 16:34 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Zo ken ik een vagina met een glimlach op haar lippen…Ik als lul heb er dan meteen geen zin meer an…wat valt er dan te lachen vraag je je af…?
bromde L*U*L (URL) om 16:48 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Het geheim van een gelukkig huwelijk: word moslim!

In de koran staat:
God heeft de man boven de vrouw bevoorrecht (Soera 4, 34); de vrouw mag alleen met haar man seksuele betrekkingen hebben, de man met een onbeperkt aantal vrouwen (S. 23, 1-6); de man kan zijn vrouw verstoten, het omgekeerde is niet mogelijk (65, 1); de vrouw krijgt de halve erfenis van de man (S. 4, 176); een getuigenis van een vrouw is maar half zoveel waard als die van een man (S. 2, 282); de vrouw moet gehoorzaam zijn aan haar echtgenoot (S. 4, 34); bij blijvende ongehoorzaamheid moet de man zijn vrouw slaan (S. 4, 34).
bromde Vincent Nemo om 18:35 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Is het trouwens toevallig dat de rugleuning van die zetel hierboven op een vagina gelijkt?
bromde Vincent Nemo om 18:37 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Na het lezen van dit stukje overweeg ik mijn naam te veranderen in Herman Vulva.
bromde Herman Vallei (URL) om 18:54 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

‘Ja kweenie niet hoor, met dat internet en zo. Bedoel sommige dingen zijn gewoon raar en kweenie met seks en zo en msn en chatten’
bromde herman (URL) om 19:38 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Toch zijn ze warm het lekkerst.
bromde Erwin (URL) om 19:48 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Een Taaie Meid uit Goes
Sprak plots Pardoes,
Al schuimend onder de Douche,
Als vanuit een Roes:
“Al is het Stijl of Kroes,
Mijn lieve Poes..
Lijkt wel een Schapedoes!
Wie wil nou zo’n Flamoes??!”
De Tondeuze
Deed het Reuze.
Nog een weinig Schuim
Op de Pruim.
Het Veneine Mes sneedt iets te Ruim..
Het Moment was pijnlijk doch fataal:
Haar Vrouwelijkheid was Kaal!
Een Bloederige Wond!
En Oh Vuighe Shit
Daar dreef haar Klit,
In het Doucheputje rond!
Snel het Lieve Deel gered,
In een bakje Tupperware gezet.
Daarin bewaart ze het nu al een Poosje
op Sterk Water.
En als zij nu thans met zichzelf Speelt,
Aait zij niet die kale Krater,
Maar Kroelt ze met de Vingers in dát Doosje!
bromde Zielknijper (URL) om 20:44 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Poësie?

Iemand nog? ik hoef niet meer.
bromde Enzo van der Voort (URL) om 21:50 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

::Vouwt handen samen als in gebed, spreidt vingers op gelijke afstand van elkaar en steekt handen vooruit::

Wil iemand hetzelfde doen met zijn (of haar, maar dat lijkt me onwaarschijnlijk om een of andere reden) handen en ze dan haaks op de mijne plaatsen, zodat ik mijn handen kan openen en, nou ja, u weet wel, erin kan kijken?

Bij voorbaat dank.
bromde Max J. Molovich (URL) om 23:29 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)

Ik hoor er niet bij hoor, Theo. Nee, voordat je denkt dat ik vals speel, ofzo.
De rubriek “Kiers voor al uw huwelijkproblemen” is pas na de fataliteit bedacht.
Wat zeg je, vereerd ? Jij?
He, wat doe je nou allemaal man, je snottert helemaal.
Weetjewat, we gaan een borrel halen.
bromde nove om 06:11 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

Mag ik even luidkeels vloeken?

Na drie maanden met voornamelijk veel pijn heb ik er vanochtend niet zo heel veel zin meer in.

∗ ziet lichtpuntje ∗

Ah. Het gaat al weer.

Beter.
bromde Hoof om 10:05 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

In De Wespenfabriek van Iain Banks (als ik het mij goed herinner) staat beschreven hoe een oom van de hoofdpersoon zelfmoord wil plegen, door in de caravan waarin hij woont, het gas van zijn fornuis aan te zetten en rustig wachten totdat het gas zijn werk doet. Echter, gespannen als hij is, wachtende op de Dood, steekt de man na een klein kwartier, als er nog niets gebeurd lijkt, een sigaretje op. De boel ontploft en terwijl hij in brand staat, rent de man naar buiten, duikt ondersteboven in de volle regenton om zijn brandende kleren te blussen, komst ondersteboven in de regenton vast te zitten en verdrinkt.
bromde Max J. Molovich (URL) om 10:34 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

:: mijmert ::

Wordt het niet weer eens tijd voor…

:: mijmert verder ::
bromde Kiers om 12:07 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

∗ neuriet ∗

Wel, schud het op baby nu
Draai en schud
Kom op kom op kom op kom op baby by
Kom op en werk het uit

Wel, werk het uit, honing
Je weet dat je er goed uit ziet
Weet je, je hebt me aan de gang nu
Zoals ik wist dat je zou doen

Schud het op baby nu
Draai en schud
Kom op kom op kom op kom op baby by
Kom op en werk het uit
bromde Hoof om 13:58 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

:: mijmert ::

Wordt het niet weer eens tijd voor een oude hit van de Zwervende Keien?

:: mijmert verder ::

Dankjewel Hoof.
bromde Kiers om 14:17 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

Op verzoek:

Het leven van een kind is vrij gemakkelijk
De dingen die je wilde, ik heb ze voor je gekocht
Tactloze dame, je weet wie ik ben
Je weet dat ik je niet door m’n handen kan laten glippen

Wilde, wilde paarden krijgen mij hier niet weg
Wilde, wilde paarden krijgen mij hier niet weg

Ik heb gekeken hoe je leed aan een saaie zeurende pijn
En nu heb je besloten mij hetzelfde te laten voelen
Geen enkel dramatisch afscheid of stiekeme zin
Zou me bitter kunnen doen voelen, of ervoor zorgen dat ik jou onaardig behandel

Wilde paarden krijgen mij hier niet weg
Wilde, wilde paarden krijgen mij hier niet weg

Ik weet dat ik jou een zonde en een leugen heb voorgedroomd
Ik heb mijn vrijheid, ik heb alleen niet zoveel tijd
Het vertrouwen is gebroken, tranen moeten vloeien
Laten we gaan leven nadat we zijn gestorven

Wilde paarden krijgen mij hier niet weg
Wilde, wilde paarden krijgen mij hier niet weg
Wilde, wilde paarden krijgen mij hier niet weg
Wilde, wilde paarden, ooit zullen we hen berijden
bromde Max J. Molovich (URL) om 18:17 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

Oh was ik maar een bloemetjesgordijn
een bloemetjesgordijn
zo de hele dag te hangen
ja dat lijkt me toch wel fijn
Oh was ik maar een bloemetjesgordijn

..is mijn duit in het nostalgie-en-ouwe-rukkerszakje
bromde L*U*L (URL) om 19:48 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

na, wil wel ruilen hoor..ik werk achter een gordijn en hang geregeld in de vreemdste knopen..het maakt hem zo gelukkig, zegt-ie. En veel anderen ook, ook zoveel anderen zeggen allemaal hetzelfde, dus het zal wel. Maar ik wil weleens gewoon in een bikini over een wit strand lopen en naar zonsonsondergangen kijken, samen met mijn hondje. En dan ‘s avonds naar een cd met Hazes erop luisteren. Heel ver weg ben dan een beetje thuis.
bromde nove om 20:54 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

Zo.

Ga ik als de wiedeweerga even de kazen keren.
bromde Marnix om 21:45 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)

Klaar.
bromde Marnix (URL) om 08:40 (op Vrijdag, 7 Oktober 2005)

Zou Russ Meyer nog leven?
Bedacht ik me ineens toen ik op Marnix’ link klikte in de hoop te mogen aanschouwen hoe hij zijn kazen had gekeerd.
bromde Max J. Molovich (URL) om 09:17 (op Vrijdag, 7 Oktober 2005)

Russ Meyer (I)

Date of birth (location)
21 March 1922
Oakland, California, USA
Date of death (details)
18 September 2004
Hollywood Hills, California, USA. (complications from pneumonia)
Mini biography
The son of a policeman and a nurse, Russ Meyer made amateur films in his…

Nee dus. Maar wel zoon van een politieagent en een verpleegster. Kinky hoor.
bromde Max J. Molovich (URL) om 09:19 (op Vrijdag, 7 Oktober 2005)

Wat zou zo’n politieagent gehad hebben, dat’ie een verpleegster nodig had? Of wat had de verpleegster uitgevreten toen zij met de politieman en mogelijk justitie in aanraking kwam? Was het wel beroepsmatig hoe die twee elkaar tegenkwamen? Je weet het niet. Je wéét het gewoon niet.
bromde Kiers om 09:41 (op Vrijdag, 7 Oktober 2005)

Een puur fetisjistische eerste ontmoeting, vermoed ik toch.
bromde Max J. Molovich (URL) om 10:13 (op Vrijdag, 7 Oktober 2005)

Je vraagt je bij deze toch af (ik althans) hoe die Afrikaanse bigamisten het voor elkaar krijgen om tot meer dan 100 vagina’s te bewaren! Daar kan geen sprake zijn van een doosje, dat moet een kuthut wezen!
bromde urbain alpain (URL) om 11:06 (op Vrijdag, 7 Oktober 2005)

  
Persoonlijke info onthouden?

/ Textile

Epistels die ouder zijn dan 7 dagen krijgen een bonusvraag om spamscriptjes een loer te draaien.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.



het slijk der aarde

 

Holle retoriek

"Aarsema, dan komen de tachtigerjaren puberale streeptinten van de eerste kabeltv binnen op mijn kolkende oogbollen als de tube mayonaise leeggeknepen in in een onderzoekende puberkringspier . Vage opgedroogde veegklodderstrepen op de dikke zware afstandsbediening die het allang niet meer doet. Bolle schermen versterken de aplastische rondingen. Antennes nog met coax en zaad in een sok, geurend naar kamille gemengd met nat speculaas. Jong zijn is zo mooi…"

"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!

Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.

Maar nu heb ik het gevonden!

Groetjes Lieke"

(Lieke, Zelf een column schrijven)

"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.

En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)

"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te respecteren en in acht te nemen.

vr groet

dhr. Papen"
(Daniël Papen, via email)

"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5 december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden... De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden. Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)

"Geachte heer,

Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator. Met vriendelijke groet.

Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)

"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)

"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo’n vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)

"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)

Reageerziekte

"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.

Conclusie & nawoord

Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commerciële geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar wát je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.

En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de “problemen” hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.

Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!

Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)

"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvieën en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreëren. Cunnus en Curacaoënaar leken welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)

"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen. Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'. Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard. Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox. Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.

U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)

"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of nóg liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? Eénmaal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)

"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars. Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)

"Thanks! Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen. Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken. Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeëerd zijn publiek ook mag zijn, ál zijn details zullen ze nooit te horen krijgen. Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het ‘kut-sommelier’ omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe. Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn. Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn. Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle crême fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze poëtische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen. Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna één minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, ‘nog even in de oven en gekeken hoe lang’ in antwoord op de vraag hóe lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet. De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren. Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire. Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)

"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen paté, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen. U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid. Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we nèt even meer moeten eten dan ons lief is. Nèt dat decadente punt van overdaad aantikken. Schenkt u daarbij een Gewürztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)

"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)

"De vergelijking ‘vleesetend’ en ‘vrouw’ is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)

Zelfbeschouwing

"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Möller, Gelsenkirchen)

"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven. "
(Nove, 22/11/2005)

"Ach ja, leuk, schrijvers.

Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.

Die sfeer.

Geef mij maar parkeerwachten. "
(Marnix, 21/11/2005)