Navigatie
de voorplecht
louter proza
louter poëzie
liaisons
nostalgie
Dankbaar
Uitgelogd
Huishoudelijk
5 oktober 2005
Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.
Maandag, 3 Oktober 2005
De hoeksteen van de samenleving
Heb uw naasten lief. Dat zal ik doen, dat beloof ik je.
Mijn zus ligt naast me en ik heb haar lief. Is het verkeerd van mij om te constateren dat zij een lekker kontje heeft? Mijn liefde voor haar gaat ver. Iedere avond wens ik haar goedenacht en houd haar even stevig vast. Ik voel haar parmantige borsten tegen mijn borstkas drukken. Een vreemd soort opwinding maakt zich van mij meester en even vergeet ik dat zij hetzelfde bloed door haar aderen heeft stromen als ik.
Ik word wakker in dezelfde kale ruimte als gisteren. Naast me staat een wit nachtkastje met daarop een glas gevuld met een doorzichtige vloeistof. Water naar ik aanneem. Ik neem een slok en direct verslik ik mij. Dit gebeurt me nu iedere dag. Die gulzigheid heb ik niet van een vreemde. Zoals altijd gaat om klokslag acht uur de deur open en een lange, tengere man komt mij begroeten. Hij helpt mij overeind en legt drie roze pillen op het nachtkastje. Eerst wist ik niet zo goed wat ik daarmee aan moest, maar inmiddels begrijp ik dat ze echt voor mij bedoeld zijn. Mankeren doe ik dus iets. Maar wat?
De tranen stromen over haar wangen. Drieëntwintig jaar is ze nu. Van blijdschap hoop ik, maar ik vermoed van verdriet. Ze kijkt me aan met haar waterige ogen en mompelt iets wat ik niet verstaan kan. Zeg dan wat. Zeg dan wat! Ik kan er niets aan doen, maar ik voel mijn tranen branden. Meehuilen helpt niet, maar ik kan er niets aan doen. Echt niet. Ik heb haar lief.
Ik word wakker in dezelfde kale ruimte als gisteren. Naast me staat een wit nachtkastje met daarop een glas gevuld met een doorzichtige vloeistof. Water naar ik aanneem. Ik neem een slok en direct verslik ik mij. Dit gebeurt me nu iedere dag. Die gulzigheid heb ik niet van een vreemde. Een volle teug voor iedere pil en mijn taak van de dag zit er weer op. Wat mij rest is het luisteren naar de vreemde geluiden die zich van de gang een weg banen door de vier witte muren die mij omringen. Hoe lang ben ik hier al? Geen idee. Besef van tijd heb ik niet meer. Hoe ik hier verzeild ben geraakt weet ik evenmin. Ik leg mezelf wederom te ruste en probeer de chaos in mijn hoofd te ordenen. Beelden, vaag, spoken door mijn hoofd. Zijn het de pillen? Kon ik me maar iets herinneren. Wat dan ook.
Ik zeg tegen haar dat ze mooi is, maar zie geen enkele verandering in haar gelaat die doet vermoeden dat ze me begrijpt. Zachtjes strijk ik met mijn handen door haar haar en plaats een kus op haar voorhoofd. Een diepe zucht verlaat haar welgevormde mond. Haar toekomstige geliefde is een rijk man. Zoveel liefde, zoveel oprechtheid, zoveel schoonheid. Als ik ook maar enigszins in de buurt kan komen van haar deugden, ik zou de gelukkigste man op aarde zijn. Waarschijnlijk is dat te veel gevraagd.
Ik word wakker in dezelfde kale ruimte als gisteren. Naast me staat een wit nachtkastje met daarop een glas gevuld met een doorzichtige vloeistof. Water naar ik aanneem. Ik neem een slok en direct verslik ik mij. Dit gebeurt me nu iedere dag. Die gulzigheid heb ik niet van een vreemde. Een beeld blijft zich maar herhalen. Een groot bed. Mijn zus half verscholen onder de lakens. Ik houd haar hand vast. Verder niets. Wat heeft dat te betekenen? Wat heb ik daarmee te maken? Het heeft geen zin. Vermoeid door het gemijmer zak ik verder weg in mijn kussen. Het is weer mooi geweest voor vandaag. Het licht in de kamer floept uit. Tijd om te slapen, weet ik, maar ik kan de slaap niet vatten. Ik ben zo moe.
Zeven jaar was ik. Hoewel ik het niet helemaal begreep, besefte ik wel dat dit een heel bijzondere gebeurtenis was. Mijn moeder lag op bed met een gelukzalige glimlach op haar gezicht. Ze keek naar iets. Naar iemand. Ik verplaatste mijn gezichtsveld van mijn moeder naar links en daar stond hij. Mijn vader. Hij had een klein hoopje in zijn handen. Het bewoog en maakte geluid. Ook hij lachte en sprak enige onverstaanbare woorden. Later begreep ik dat het mijn zusje was. Een zusje. Vanaf dat moment nam ik me voor altijd van haar te zullen houden.
Ik word wakker in dezelfde kale ruimte als gisteren. Naast me staat een wit nachtkastje met daarop een glas gevuld met een doorzichtige vloeistof. Water naar ik aanneem. Ik neem een slok en direct verslik ik mij. Dit gebeurt me nu iedere dag. Die gulzigheid heb ik niet van een vreemde. Neem ik voor het gemak maar aan. Plotseling schiet een beeld door mijn hoofd. Mijn vader. Tijdens het eten. Macaroni met kaassaus. Ja, ik zie het nu helder voor me. Zijn gezicht loopt rood aan en hij kucht en proest het uit. De macaronistukjes vliegen over tafel. Mijn moeder klopt hem op zijn rug. Van hem heb ik dat dus.
Op een keer hoorde ik mijn ouders praten. Wat ze nu met haar moesten doen. Dat het lastig zou worden haar een normale opvoeding te geven gezien haar toestand. Waarom moest hun dat nu overkomen? Mijn zusje was niet helemaal goed. Het syndroom van Down naar ik later begreep. Voor mij maakte het allemaal niet uit. Ze was mijn zusje. Later mijn zus en ik had haar lief. Nog steeds. Toen ik uit huis ging en zo nu en dan op bezoek kwam, merkte ik dat mijn zus veranderde. Van een kleine meid naar een volwassen dame. Ze werd afstandelijker en huilde vaak. Zou ze dan toch in de gaten hebben gehad dat ze anders was?
Ik word wakker in dezelfde kale ruimte als gisteren. Naast me staat een wit nachtkastje met daarop een glas gevuld met een doorzichtige vloeistof. Water naar ik aanneem. Ik neem een slok en direct verslik ik mij. Dit gebeurt me nu iedere dag. Die gulzigheid heb ik niet van een vreemde. Een nieuw beeld verdringt de andere. Zachtjes loop ik door een gang. De gang in mijn ouderlijk huis. Ik loop op mijn blote voeten. In mijn rechterhand houd ik iets vast. Het schittert in mijn ogen. Ik voel de angst. De woede. Het zweet staat parelvormig op mijn voorhoofd.
Eindelijk komt de arts de kamer binnen. Mijn zus ligt half verscholen onder de dekens en ik houd haar hand vast. De dokter vertelt. En vertelt. En vertelt. Het duizelt mij. Mijn benen voelen aan als pulp en ik heb moeite met ademen. Verkracht. Mijn zus verkracht! Mijn lieve, onschuldige zus.
Ik word wakker in dezelfde kale ruimte als gisteren. Naast me staat een wit nachtkastje met daarop een glas gevuld met een doorzichtige vloeistof. Water naar ik aanneem. Ik neem een slok en direct verslik ik mij. Dit gebeurt me nu iedere dag. Die gulzigheid heb ik niet van een vreemde. Voor het eerst zet het beeld zich voort. Het mes houd ik stevig vast. Een deur wordt geopend. Mijn moeder. In haar ogen niets dan angst. Ik zet haar ruw aan de kant en loop richting het bed. Mijn vader slaapt. Mijn vader slaapt! De klootzak.
Mijn zus opent haar mond. Ze mompelt iets. Ik kruip dichter tegen haar aan in de hoop te kunnen verstaan wat ze zegt. Mijn zus mompelt.
'Papa.'
door Kluizenaar verslikt zich (weer) na het lezen van zoveel moois op de maandagochtend…. ehhmmm mooi hoor!
Kijk. Dat is nog eens aangenaam internet opstarten in de nieuwe week. Gezellig. Ik zwijg wel eventjes. Dat roept toch een hoop vraagtekens op. HOI MENSEN! Hoe gaat het ermee?
Dit script ken ik. Op welke dag heb ik dat eerder gezien?
LOL @ KIPPFEST!!!! HET GAAT HIER GOED HOOR!!!!! DANK JE!!!!! EN MET JOU??? GEBRUIK JE NU WEL HET GOEDE ZALFJE?? :-)))))
HLLODG! KAPITALEN HEERSCHEN MODDERVET DE WOK UIT!!!!
Het is nog gekker; de vader is de broer van de moeder en daarom is de zus een mongool en de broer ook. Het is een everybody fucks everybody world out there…jaja, nou..
Fuk. Ik bedenk me net. Het is natuurlijk HLRODG. bizarre wendingen.. uw molenwieken is niet voor de poes..is dit nou iets waarvan men onomwonden en met een gerust hart mag vaststellen dat molenwieken altijd op de wind gezet moeten worden ? Meanwhile, ergens anders op de afdeling… Kindjes die vragen, worden soms niet ove..
Hmmm, Sloopkogel. Fijn he, een weblog..internet is er reuze handig voor. Ik heb iets meer respect gekregen voor sites waar fictie het geschreven woord overstijgt en een dagelijks leven in de handen van de reaguurder tot snoeiharde futiliteit mag worden gesmeden. Ik heb een katholieke opvoeding gevolgd mot u weten. Nog steeds sterkt het geloof de ware dingen van het hart. Heb jij een lekker spuitmondje, Aukje..? Lu lu lu I’ve got some apples… lu lu lu you’ve got some too…
Wegens omstandigheden ben ik hier een tijd niet geweest. Op zich niks bijzonders ware het niet dat ik kennis maakte met vreemde wezens. Ik heb hen mijn helderste bloed te drinken gegeven. Uit dankbaarheid lieten ze me gaan. Eind goed, al goed. kweenie hoor kluis, harder schreeuwen maakt t niet luider, zeg maar
ik vind het mooi .. het verhaal dus.
Enne urbain, heeft de mate van alcoholinname zo door de jaren heen nog te maken met de zuiverheid van uw bloed waardoor het langer duurde voor u zuiver bloed kon doneren aan de mannen van Mars?
Urbain, I shall too effe for you prayen. Then comes it maybe all still good. Urbain, Urbain, Zei die ene tegen de ander: ‘zuig mij!’ ‘suck my motherfucking dick!’ Jesus, a Hoof as a Hoof can be! Hoorde ik hier iemand zeggen dat mijn sokkenstoppende moeder te dik is?
Nee Max J, het ging over Dick, die zuigende moeders neukt. Nr. Alexa Multiscope 10-2005 Domain Unieke bezoekers per dag Minimale waarde 49 1,032,153 16 bicat.net 490 $61,250
Getvrrrrrdemme! Wat doet Het Vleeskind hier? JA LIEVE MENSEN HET IS ALLEMAAL NIET MNAKKELIJK ZO IN DEZE WERELD EN DIT BESTAAN EN ZO EN IEDERE OCHTEND JEZELF WEER JE NEST UITHIJSEN EN JE SCHOENEN AAN DOEN EN JE PENS TUSSEN DE PLOOIEN VAN JE BROEK ZIEN TE PERSEN EN JE EERSTE CIGARET EN DAN KOFFIE EN DAN EEN POTJE SCHIJTEN EN ZO EN JA DAT VALT NIET MEE EN IEDERE DAG WEER HET ZELFDE GEZIEK EN ER VERANDERD NOOIT IETS EN STRANGE DAYS HAVENT FOUND US AND THEY HAVENT TRACKED US DOWN AND THEY ARE NOT GOING TO DESTROY OUR CASUAL JOYS EN ZO GVD WAAROM DAN NIET LIVE IS WHAT YOU MAKE IT MAAR JA WAT MAKEN WE ERVAN DUS GEEN ENE KUT. DAT WOU IK FF KWIJT GRAAG. EN OH JA; MIRJAM, MAMA WIL DAT JE VOOR 12 UUR THUIS BENT.
06/30/2003: “wijn van eigen merk” Merel????
∗ zet handen in een rare bekervormige vorm aan de mond ∗ Mag ik mijn waardering nog uitspreken voor het gebruik van een afbeelding van een oude Amerikaanse auto in dit log? WAT?
This makes me speechless :) Very well done! phentermine ( http://phentermine.webpark.pl/ )
Georgina Verbaan
Jongen
bromde pete om 11:45 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
:: snelt weer naar het reeds vertragende vliegwiel, om nu.nl te gaan lezen ::
ZWENGEL!
bromde Hoof om 12:09 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
:: Zwijgt eventjes ::
Zo. Dan ga ik weer verder. Moet de computers nog water geven.
bromde Max J. Molovich (URL) om 12:25 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
Lekker nuchter begin deze ochtend.
Hoelang staat er eigenlijk op moord, op incest, en incestueuze Moord? of is het een Crime Insestuc Moronius Passionel?.
Eens even Googelen… Overigens, dat lijkt me toch een schraal rantsoen, een paar pilen en een half glas water.
bromde Vilé om 12:47 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde Kippfest om 12:52 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde een groundhog (URL) om 13:34 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde Max J. Molovich (URL) om 13:40 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde Hoof om 13:52 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde L*U*L (URL) om 14:02 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
Hard Lachen Rollend Op De Grond.
Val ik even wreed bouncend door de basket..
bromde Hoof om 14:04 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
Mag ik uw verhaal nummeren en bovenop leggen ?
Voor de kameraden hier.. altijd maar laffe porno tot je nemen en die vuighe spelletjes doen stompt af hoor..dit zal hun hoofden opfrissen en ook voor de broeders zal het een illuminatie, een felle flits, een witte streep verblindend licht betekenen in hun duistere wereld waar de wieken anders maar in stilstaan. Ja, als uit de wind gedraaid, zo gedragen ze zich, zo staan ze erbij, als een magazijn vol afgedankte, overbodige voetballers die met verslagen, stomverbaasde glimblekken en schaapachtige lachtjes zich om de belastinginspecteur scharen.
bromde nove om 14:37 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
...zingt Ricky Gervais een liedje.
bromde Max J. Molovich (URL) om 14:50 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde de redactie (URL) om 15:05 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
Klinkt goed!
∗ is al gesloopt ∗
Maar dat even terzijde.
bromde Eduardo om 15:47 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
Toe maar, waarom niet lekker uitbollen..een relaxe meid kan dat hebben toch ?
bromde nove om 15:51 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde Vincent Nemo om 19:54 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
Leest zich terug in de wereld.
bromde urbain alpain (URL) om 22:28 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde grtskfgzrs4 om 23:52 (op Maandag, 3 Oktober 2005)
bromde CiNNeR (URL) om 03:24 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
bromde Kiers om 09:42 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
I just wanted to let you know I have prayed for your salvation, asking the Lord to put someone in your path who would share the saving knowledge of Jesus. No better passage than John 3:16-17; give it a look!
Best of luck!
bromde Jeff om 09:51 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
∗ folds his hands and looks to the heaven ∗
bromde Hoof om 10:29 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
We in krisnapuriswami have been canting and dancing for your soul all night. I am sorry to inform you that our wisemen have all agreed that you are beyond saving. So we recomend that you should kill yourself in the best possible way, yes. If you need any assistance just chant my name and I ‘ll be there..
bromde Guruhuruburururu (URL) om 10:59 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
Probeer deze tent eens. Goede muziek, lekkere eh….
bromde Vilé (URL) om 13:48 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
Zei de andere tegen die ene: ‘ok’
Waarna de scène zo homoerotisch werd dat zelfs Gay-Lusac beschaamd de blik zou afwenden.
bromde Vincent Nemo om 14:04 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
Dat is dan bijna on-topic
bromde Hoof om 16:36 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
∗ looks down from a cloud with silver lining ∗
Jesus!
bromde Eduardo om 16:41 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
bromde Max J. Molovich (URL) om 16:42 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
Niet te verwarren met Dick T.
Naar ik aanneem.
bromde Eduardo om 16:50 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
1 8,743 6 flabber.nl 113,684 $14,210,500
2 13,837 kladblog.com 58,475 $7,309,375
3 15,094 2 geenstijl.nl 58,475 $7,309,375
4 17,854 9 jaggle.nl 46,061 $5,757,625
5
bromde Mike C (URL) om 17:51 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
bromde Mike C om 17:51 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
:: struikelt over schoenen ::
En wie heeft godgodgloeiende die schoenen laten slingeren?
O, dat was ik.
bromde Adriana (URL) om 19:41 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
bromde KLUKLUUK (URL) om 23:08 (op Dinsdag, 4 Oktober 2005)
langs korenbloem en madelief
waaien mijn gedachten
zorgvuldig verpakt
in zuinig zijden
verderop aan het herderspad
rochelt een grijze man
over hoeren, kroegen
bedrog en zaken
die hij niet velen kan
‘hoort de hommels gonzen
onder het stralende bronzen
gevaarte hemelhoog
zij cirkelen om ons en
bidden voor een blijvend droog’
citeert de dronkaard uit eigen werk
confuus kijkt een grazend runddier
hem aan
gaapt kaakkrakend
schijnbaar nadenkend
niet gek; voor wijn van eigen merk
bromde bicatttt de grooooooote om 00:00 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)
bromde Vilé (URL) om 08:54 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)
Prieoewieieiettt!
bromde Hoof om 10:07 (op Woensdag, 5 Oktober 2005)
....
Bij deze dan.
Fuck Kyoto
bromde Enzo van der Voort (URL) om 23:54 (op Donderdag, 6 Oktober 2005)
bromde Het Vleeskind (URL) om 13:34 (op Donderdag, 20 Oktober 2005)
bromde phentermine () (URL) om 19:38 (op Donderdag, 8 December 2005)
het slijk der aarde
Holle retoriek
"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!
Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.
Maar nu heb ik het gevonden!
Groetjes Lieke"
(Lieke, Zelf een column schrijven)
"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.
En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)
"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid
geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten
vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef
maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar
mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te
respecteren en in acht te nemen.
vr groet
dhr. Papen"
(Daniël Papen, via email)
"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5
december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden...
De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden.
Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)
"Geachte heer,
Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator.
Met vriendelijke groet.
Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)
"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)
"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo’n vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)
"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)
Reageerziekte
"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.
Conclusie & nawoord
Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commerciële geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar wát je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.
En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de “problemen” hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.
Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!
Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)
"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvieën en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreëren. Cunnus en Curacaoënaar leken
welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)
"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen.
Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'.
Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard.
Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox.
Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.
U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)
"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of nóg liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? Eénmaal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)
"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars.
Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)
"Thanks!
Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen.
Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken.
Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeëerd zijn publiek ook mag zijn, ál zijn details zullen ze nooit te horen krijgen.
Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het ‘kut-sommelier’ omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe.
Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn.
Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn.
Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle crême fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze poëtische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen.
Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna één minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, ‘nog even in de oven en gekeken hoe lang’ in antwoord op de vraag hóe lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet.
De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren.
Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire.
Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)
"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen paté, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen.
U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid.
Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we nèt even meer moeten eten dan ons lief is. Nèt dat decadente punt van overdaad aantikken.
Schenkt u daarbij een Gewürztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)
"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)
"De vergelijking ‘vleesetend’ en ‘vrouw’ is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)
Zelfbeschouwing
"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Möller, Gelsenkirchen)
"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven.
"
(Nove, 22/11/2005)
"Ach ja, leuk, schrijvers.
Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.
Die sfeer.
Geef mij maar parkeerwachten.
"
(Marnix, 21/11/2005)
