Navigatie
de voorplecht
louter proza
louter poëzie
liaisons
nostalgie
Bicat Ads
|
e-Matching.nl
De datingsite voor beter opgeleiden.
Academisch, hbo- en mbo-niveau. |
Dankbaar
Uitgelogd
Huishoudelijk
5 oktober 2005
Advertentieboer webstats4u, voorheen nedstat, kan de vinketering krijgen. Vanaf vandaag verdwijnt deze teller, de bezoekcijfers zijn bewaard voor het nageslacht en voortaan tellen we verder met Awstats. Koffiebonnen kunt u ophalen bij Tante Miep.
Maandag, 25 Juli 2005
Hondsdol
Het heerlijke gevoel werd hem steeds duidelijker. De tong gleed met ongekende snelheid langs zijn lid op en neer. Wat kon ze dat toch goed. Hij opende zijn ogen en zag de poedel van de buren zoals altijd met volle teugen genieten van wat het met haar ruwe tongetje aan het beroeren was. Tijd om op te staan. Fris en monter begaf hij zich naar de tram waar met hem een handvol forenzen wachtte op de reeds volle tram die hem naar zijn werk zou brengen. Sinds ruim twee jaar had hij een duidelijke voorkeur voor het openbaar vervoer ontwikkeld. Hij had wel een auto, maar de stress en de ergernis van de drukte en het rijgedrag van zijn medeweggebruikers hadden hem doen besluiten de auto aan de kant te laten staan. Tot nu toe tot volle tevredenheid. Snel nog ontbijten, een praatje maken met een andere reiziger of, zoals vandaag, ontspannen zijn krantje lezen. De Metro of Spits, het was hem om het even. Meestal stond in beide hetzelfde nieuws. Slechts de lay-out maakte het verschil wat hem betreft. En juist dat kon hem absoluut niet interesseren. Vandaag las hij de Metro. Bij de vijfde halte, de naam wist hij niet, moest hij eruit. Het had geen enkel nut om de naam van de halte te weten, laat staan te onthouden, bedacht hij zich. Alsof de vijfde halte opeens de tweede of zesde werd! Het simpelweg tellen van de voorbijgaande abri's was voor hem voldoende. Het kantoor waar hij nu zo'n 4 jaar werkte, lag op slechts zeven minuten lopen van de halte. Met plezier was hij daar begonnen als assistent-inkoper op de afdeling Automatisering. De gehele organisatie voorzien van kopieermachines, printers en aanverwante zaken was waar hij goed in werd. Binnen het jaar werd hij gepromoveerd tot senior-inkoper op dezelfde afdeling aangezien hij, zo luidde het relaas van zijn baas, 'een onmisbare schakel vormde in het gehele reilen en zeilen binnen deze toko'. Hij voelde dat dit iets bijzonders en gewichtigs moest betekenen, zijn baas zou er immers vast niet voor niets zo'n serieus gezicht bij opgezet hebben, maar geheel begrijpen deed hij deze woorden niet. Trots als een pauw had hij zijn vriendin gebeld. Ze was erg onder de indruk geweest. Ze zuchtte ervan. Fluitend betrad hij het prachtige gebouw met aan weerszijden indrukwekkende vleugels waarin collega's zich in het zweet werkten om de organisatie te laten floreren. Zelf nam hij dan ook nooit pauze. Hij kwam daar niet om te luieren, maar om zijn baas te dienen. Zijn collega's lachten altijd een beetje wanneer hij dat vertelde. Ze waren het volkomen met hem eens, zeiden ze. Gewaardeerde collega's waren het. Nooit te beroerd om hem te helpen, aanwijzingen te geven of hem om een boodschap te sturen. Druk in bespreking onder het genot van een kop koffie kwamen zij het best tot hun recht, wist hij. Ondanks de fijne samenwerking had hij het wel heel druk, maar dit gold voor iedereen. Ook deze dag lag zijn bureau weer gevuld met orders, vragen en opmerkingen van zowel collega's als leveranciers. Misschien moest hij er nog een schepje bovenop doen, had een directe collega gezegd. Hij had gelijk. Hij besloot deze dag eens flink de handen uit de mouwen te steken en een avondje over te werken. Tegen een uur of vier, de meeste collega's hadden het pand reeds verlaten, kreeg hij in de rechterhoek van zijn beeldscherm een envelopje te zien. 'You've got mail, Joost', fluisterde hij zachtjes tegen zichzelf. Met een simpele klik op de muis ontvouwde het envelopje zich tot een heus bericht van slechts twee regels. Wat een prachtig medium was dit toch. Of hij even naar het kantoor op de vierde etage kon komen. De baas wilde hem spreken. De adrenaline gierde door zijn lichaam terwijl hij de trappen oprende. Een tweede promotie zou een welkome ontvangst zijn. Hij had zijn vriendin al meerdere malen ten huwelijk gevraagd, maar ze had steeds gezegd dat hij te weinig geld verdiende om hen allebei te kunnen onderhouden. En ze had gelijk. Zoals ze dat eigenlijk altijd had. Dat was dan ook de reden dat ze beiden nog zelfstandig woonden, hoe jammer hij dat ook vond. Meer salaris zou de breuk in deze patstelling kunnen betekenen. En zo gek was zijn gedachte nu ook weer niet, vond hij zelf. Het was immers ruim drie jaar geleden dat hij zijn laatste promotie en de daarbij behorende loonsverhoging had ontvangen. 'Sluit de deur Joost', sprak zijn baas. Weer dat serieuze gezicht en die gewichtige toon. Hij kreeg het er warm van. Of kwam dat door het traplopen? Hij wist het niet. Hoe dan ook, de spanning was te snijden. 'Joost, we hebben een probleem. De omzet laat een duidelijke trend neerwaarts zien. De productie is te laag en de spirit van weleer is bij een aantal werknemers danig beneden peil', zei de baas. 'We zijn dan ook helaas genoodzaakt maatregelen te treffen om te zorgen dat het bedrijf wederom groeit en bloeit. De rotte appels verwijderen zoals je wilt.' Hij keek de baas eens aan. Het gezicht bleef in de plooi en de toon waarop gesproken werd, veranderde nauwelijks. 'Aan de andere kant willen wij ook graag die mensen belonen die zich de afgelopen tijd wel verdienstelijk hebben gemaakt. En jij bent daar een van, Joost.' Na nog een aantal uren gewerkt te hebben, zette hij zijn pc uit, trok de deur achter zich dicht en verliet het gebouw. Op weg naar de tramhalte gonsden de woorden van zijn baas nog na in zijn hoofd. Hij moest het zien als een nieuwe uitdaging. Een project speciaal voor hem. Hij was er geknipt voor, had de baas gezegd. Opzichter eerste klas. Met behoud van salaris. Hoewel hij zich een andere voorstelling had gemaakt, voelde hij hoe trots hij wederom was. Het vertrouwen van zijn baas in hem deed hem goed. Dan maar nog even wachten met trouwen. Ze zou het wel begrijpen. Aangezien hij het blijde nieuws direct aan zijn vriendin, de schat, wilde vertellen, koos hij ervoor om niet alle vijf de haltes door te rijden, maar bij de derde een overstap te maken. Tram twaalf bracht hem dan vlak voor de deur van zijn grote liefde. De deur die toegang verschafte tot de hal stond op een kier, zodat hij zonder aan te bellen kon binnenkomen. De verrassing zou compleet zijn. De lift bracht hem naar de achtste etage waar zich het appartement van zijn vriendin bevond. Bij de voordeur bukte hij zich om de sleutel onder de deurmat te pakken, in geval van nood had ze gezegd. Verstandig. Binnengekomen hoorde hij het water in de douche lopen. Op zijn tenen sloop hij de badkamer binnen. Haar buurman was zijn vriendin aan het penetreren. Dat wilde ze bij hem nu nooit, dacht hij nog. In een roes verliet hij snel het pand en met de tranen over zijn wangen liep hij het gehele eind naar huis. Omstanders keken hem na, collega’s die bij hem in de buurt woonden, fietsten door en automobilisten toeterden hem van de weg. Thuisgekomen, liep hij de woonkamer binnen. De trouwe poedel van de buren kwam hem keffend tegemoet. Hij liet zijn broek zakken en snikkend liet hij zich door het beestje liefdevol likken.
door Kluizenaar 46 reactanten: vrouwen, honden..one of the same pot nat…
:: schaft hond aan :: Mannen zijn ook zwijnen he!
Dat zeg jij!
Een hond? Een poedel!
Merken die buren daar dan nooit iets van?
O, o, die Kluis toch weer. Ben blij dat de vakantie voorbij is en ik mezelf weer kan verrijken met Kluisverhalen.
Meanwhile, in the backyard… Morgen weer hondenweer? euh…. woef?
Beste Bicat.net, ik had laatst ook iets meegemaakt met een hondje, mijn hondje namelijk. Om mijn gevoelens te verwoorden heb ik een gedicht gemaakt. “Ik zeg maar zo, ik zeg maar woef!” Welke hond zei er dan ook alweer: “Wat ik je brom”? Of was dat geen hond.
Weet u welke combinatie ook helemaal niet lekker spoort als u graag eens met de handkar rijdt? Kolenschoppen van handen en een flinterdunne penis! ::Merkt dat het aantal vrouwen op Bicat sterk gedaald is::
Het aantal honden daarentegen…
Wief?
Van alle honden vind ik de poedel het minst aantrekkelijk.
Dit kon wel eens mijn laatste nacht worden in de wereld zoals ik hem ken. Wat u me piept, vrouwe CiNNeR! Dat is me eigenlijk al de hele tijd opgevallen. Sinds ik Bicat leerde kennen zijn u en vrouwe Adriana zowat de enige vrouwelijke schoonheden die zich af en toe verwaardigen om zich eens wulps te wentelen in dit vuighe, vrouwonvriendelijk biotoop waar ouwe, vieze, zelfgenoegzame rukkers de dienst uitmaken. ”...in dit vuighe, vrouwonvriendelijk biotoop waar ouwe, vieze, zelfgenoegzame rukkers de dienst uitmaken.” :: fluit erotiserend deuntje op wijs van cowboy-klassieker met beroemde cowboy in de hoofdrol, ver weg van huis en al dagen apengeil ::
Ringo van Lorne Greene soms ????
@urbain alpain: ik zou natuurlijk ook gewoon weer in mijn typmachine kunnen klimmen om de balans wat recht te trekken. Het is alweer aardig wat maanden terug moet ik bekennen. Ach urbain, dat dient u zo te zien: Cinner en ik zijn de enige vrouwen die stand houden alhier. Damespassanten komen en gaan. Bovendien worden wij bovenmatig gerespecteerd door de luldragende goegemeente.
Joehoe, ze zijn er wel… nog meer standvastige hondse vrouwen. Ik hou van fijne vrouwen Adriana, Cinner en Petra hebben gesproken! Ugh! Graag zou ik zien dat de uitmuntende statement van Adriana even bevestigd wordt door de luldragene gemeenschap. Met name dat deel over respect enzo. R.E.S.P.E.C.T. :: haalt kruiwagen uit schuur :: Hmmm, beter opletten Eduardo. Ik mag ‘m graag over m’n linkerschouder werpen. In die zin ben ik inderdaad linksdragend.
Ik wil me ook nog even aansluiten bij de kring van echte vrouwen als het kan?
Godverdullme, dat zijn er al vier. Daar kan al een aardig befkringetje mee gevormd worden, me dunkt. Hmm, niet slecht. Die linkse, ben ik dat niet gewoon? Kwa lichaam dan, er is duidelijk een andere kop op geshopt…
Die rechtse, dat ben ik dan.
het slijk der aarde
Types - De Spotter
Ik drink
bromde L*U*L (link) om 13:59 (op Maandag, 25 Juli 2005)
:schaft hond in pot ::
bromde Eduardo om 14:24 (op Maandag, 25 Juli 2005)
bromde CiNNeR (link) om 14:36 (op Maandag, 25 Juli 2005)
bromde Rick de Kikker (link) om 15:06 (op Maandag, 25 Juli 2005)
bromde Erwin (link) om 15:13 (op Maandag, 25 Juli 2005)
bromde urbain alpain (link) om 16:04 (op Maandag, 25 Juli 2005)
MAN WOONT SAMEN MET HOND
Uitgegeven: 25 juli 2005 14:22
DROCHTEN – Een man in Drochten is maandag aangehouden nadat ontdekt werd dat hij samenwoonde met een hond. Ook uitte de man bedreigingen aan het adres van zijn buurvrouw die haar hond, nou ja hond, haar poedel terug riep. De 26-jarige buurvrouw ontdekte rond 02:00 uur dat haar buurman al enige tijd met haar aangelijnde hond samenwoonde. Ook zag zij, samen met andere getuigen, dat hij tegen de hond praatte.
De buurvrouw kon dit niet aanzien en liep op haar buurman af. Ze beval hem onmiddelijk te stoppen met samenwonen met haar hond, nou ja hond, haar poedel. De buurman was niet gediend van kritiek op zijn zojuist veroverde liefdesaffaire en uitte bedreigingen. Na de politie te hebben geïnformeerd kon de buurman worden aangehouden. De buurman wacht een proces-verbaal.
bromde Kiers (link) om 16:38 (op Maandag, 25 Juli 2005)
bromde Joost om 16:50 (op Maandag, 25 Juli 2005)
...duwt een sterk vermagerde David verschrikt zijn doing-it-doggy-style-Margaret van zich af als hij in het Buchenwald in een romantische bui een voordracht wil geven van Shakespeare’s gedicht The Passionate Pilgrim, maar Margaret hem misverstaat en haar tomeloos ontketende voortplantingsorgaan in zijn richting duwt.
bromde Kiers om 19:03 (op Maandag, 25 Juli 2005)
Zooo alle rare manzoektvrouw vrouwzoektmanmaargeenhomo programma’s zitten er weer op. Ik had de uitkomst dan wel vantevoren opgezocht, maar ach en wee, wat een opluchting dat Outback Jack niet die enge Marissa koos.
Outback Jack heet trouwens helemaal geen Jack. Ik dacht al, dan hadden ze alleen maar Jack’s kunnen laten auditeren omdat ze die leuke titel bedacht hadden of ze hadden genoegen moeten nemen met Outback Elliot of Outback Lowell.
bromde Sonja Zorgdol om 22:30 (op Maandag, 25 Juli 2005)
:: weet niets grappigers te bedenken op het thema hond ::
bromde bewegende om 23:34 (op Maandag, 25 Juli 2005)
bromde grtsjhgfh665 om 01:50 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Hondje
Aan mijn vrouwelijkheid valt hij zich geen buil,
Ik vond het geen goede ruil
Maar hij heeft nog steeds
een tampon in zijn muil
Liefs,
bromde Truus Miepersteijn om 08:36 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Van welke televisiehond is de bovenstaande catchfrase? Ik loop hier al de gehele nacht over te piekeren. Geen oog dicht gedaan vanwege de pijnlijk harde erectie die het dekbed omhoog hield.
bromde Max J. Molovich (link) om 09:42 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Woef!
bromde Gert en blafte Samson om 13:13 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde Max J. Molovich (link) om 16:16 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Loert, vanwege zelf in het bezit van een reu, naar het teefje van de buren.
bromde urbain alpain (link) om 16:28 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde CiNNeR (link) om 16:48 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde Max J. Molovich (link) om 16:57 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde Eduardobermann om 17:07 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde Vincent Nemo () om 17:08 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde Kiers om 17:27 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Het fenomeen verontrust mij al een hele tijd en daar ik op een aangetekende protestbrief dienaangaande, aan De Baron Hemzelve, nog steeds geen antwoord mocht ontvangen, vrees ik dat het de luldragende goegemeente van Bicatterveen worst zal wezen of zij al dan niet door vrouwelijke wezens op handen wordt gedragen dan wel door diezelfde wezens verhuisd en beschimpt wordt.
Waarom starten u en vrouwe Adriana geen petitie via dewelke u bijvoorbeeld zou kunnen proberen om alsnog een minimum aan respect af te dwingen voor de vrouwelijke sekse?
Mocht u dit allemaal tè tijdrovend lijken dan kunt u natuurlijk altijd terecht op onderstaande link waar de vrouw als het ware ten allen tijde op een piëdestal van heb je me daar wordt geplaatst.
Vriendelijk edoch hondsgeile groeten,
bromde urbain alpain (link) om 17:51 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
heh heh heh! die urbain alpain snapt ‘m redelijk goed.
bromde een ouwe vieze zelfgenoegzame rukker om 18:13 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Ben een 22 jarig meisje en woon nu iets langer dan 1 jaar samen,in relaties ben ik vrij afhankelijk zo stel ik me tenminste op,ik kom ook net uit 5 mnd therapie en dat heeft me zeker geholpen maar ergens onderweg ben ik het gevoel voor mijn vriend verloren,ik hou het nu al iets meer dan een half jaar aan wachten tot het gevoel terug komt…maar het komt niet… durf die knoop maar niet door te hakken ben zo bang maar ik moet het doen ik word hier niet gelukkiger van..
bromde Juanita Ribbelaar om 18:16 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde Bicat's autocorrector om 18:23 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde een cowboy - klassieker liefhebber om 19:37 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Geeft de zestien honden te eten
bromde CiNNeR (link) om 20:13 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
bromde Adriana (link) om 21:02 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Ik heb er gelukkig maar vijftien te onderhouden! En een gevlekt poesje, maar dat onderhoudt redelijk makkelijk.
bromde een overwerkte hondenbezitter (link) om 23:27 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
Alleen postend als ze denkt wat te melden te hebben, hoe rolbevestigend dat ook mag zijn.
Rolbevestigend is trouwens ook de poedel. Maar buiten dat… mooi verhaal… met moraal… Als man ben je met ‘n poedel beter af.
bromde Petra om 23:33 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
daar kan ik niets aan doen
met zo een wil ik trouwen
al schaadt het mijn fatsoen
(niet van mij zelf, maar dat wist U al)
bromde Arnaud om 23:44 (op Dinsdag, 26 Juli 2005)
*its your duty hun
for us guys to shake your bum
show that skin some sun!*
(dit is een haiku)
bromde grtsjhgfyehgf om 00:03 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
::Gaat een wigwam zoeken om te genieten van een waterpijp::
bromde CiNNeR (link) om 03:32 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
:: gaat zijn lul dragen ::
Oef!
bromde Aretha bewegende Franklin om 07:43 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
Ha, ha, ha, ha, ha!
Is helemaal niet nodig.
bromde Eduardobermann om 08:01 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
:: slokt koffie ::
bromde Eduardo om 08:03 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
bromde Max J. Molovich (link) om 09:16 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
bromde Nijn om 10:48 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
Of jaag ik het vrouwelijk schoon nu meteen weer weg met zo’n overduidelijk luldragende opmerking.
bromde Max J. Molovich (link) om 11:04 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
Teineinde de vrouwen hier een beetje op te waarderen stel ik voor een “Miss Bicatterveen” te organiseren. Adriana, CiNNeR, Nijn en Petra plaatsen een gezamenlijke foto in bikini (draag zorg voor de bikinilijn, dames!) en dan kunnen de luldragers, benevens eens goed aan hun charel snokken, ook punten geven aan het olijke viertal. Een beetje zoals de wedstrijd op het frietlog onlangs, maar dan anders.
En dan natuurlijk maar hopen dat de intelligentste mag winnen!
bromde urbain alpain (link) om 12:50 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
bromde Petra om 13:52 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
Alleen is er ook weer een andere kop op geshopt.
:: frommelt aan borsten ::
bromde Eduargeval om 19:54 (op Woensdag, 27 Juli 2005)
Holle retoriek
"Zit je achter het meest nieuwe en hipste technologische apparaat van deze eeuw, kom je op een stukje internet over columns schrijven. En dat is nu exact wat ik zocht! Soms zoek je iets, en kan je het niet vinden. Maar nu wel! Ik zoek iets om mijn Nederlandse woordenschat in te verwerken. En dan zoek je, en zoek je, en dan VIND je!
Soms zoek je iets anders. En dan vind je het niet. Mannen, of vrouwen, pennen, papier, boeken, bekers of boodschappen, je vind het soms niet.
Maar nu heb ik het gevonden!
Groetjes Lieke"
(Lieke, Zelf een column schrijven)
"Daarom is bicat een lichtje, een vuurtoren voor de verloren lopende dolenden.
Want dat er velen op de dool. Een gevolg van zich onbestemd, zonder nuttig doel, afgevlakt en weinig bijzonder voelen maar misschien nog meer eengevolg van het vluchten voor deze zelfrealisatie, deze pijn van een ziel zonder importantie niet te hoeven voelen. En daar compensatie middelen voor zoeken en aangboden krijgen. Drugs, sex met dieren, sex met kinderen die geen leeftijd meer nodig schijnen te hebben, autorijden, schoeisel, weblogs, gangbangs, sport, wat al niet. Als het maar lijkt dat je vooral bezig bent. Al is het nietszeggend en immoreel, al is het bellenblazen met je mond dicht of een kraak zetten en minister zijn.
En dan is er bicat..aus blaue hinein zu uns gezogen, zonder eigenaren of aandeelhouders die stakingen uitlokken, zonder stompzinnig geleuter, nee, de magie van de fantasie, de fictie en de nederlandse taal aan de macht.
Een baken van troost, een zwoele geur vlak voor het slapen gaan, een enorme uitzinnige stapel draadjesvlees met dampende jus, een romance achter het frietkot, scooters en mobieltjes, vogels die hun eigen lied zingen, de eigen partituur kennen en geen regisseur of dirigent nodig hebben, de horror en thrill. Dat wat onbewust en ondergronds en ook van het leven zelf is. En niet wordt voorgeschreven door de krant, de tv, radio, politiek, banken en verzekeraars, speculanten die denken met 'de echte waarheid' om te gaan. Nee, ik ben geen echt schrijver maar wel groot fan van het schaarse bicat talent."
(Peter Novecento, Haagsche Post)
"Schuimbekkend van woede las ik de met een danige onverschilligheid
geschreven colums betreffend de holocaust en Auschwitz. De flarden teksten
vol schrijffouten en loze beweringen, getuigen van weinig historisch besef
maar vooral een respectloze attitude jegens miljoenen slachtoffers. Vandaar
mijn bijdrage met het verzoek de richtlijnen als opgesteld in de bijlage te
respecteren en in acht te nemen.
vr groet
dhr. Papen"
(Daniël Papen, via email)
"Diep geroerd, met geknepen stembanden, omvloerste oogleden, brandend maagzuur en kloppende roede (het is tenslotte 5
december) mocht ik uw fraaie stuk proza over mijn getroebleerde netvlies laten glijden...
De woorden vertalen zich moeiteloos in zielsetsende beelden.
Dank!"
(bromde Zielknijper, 5 december 2005)
"Geachte heer,
Mag ik u verzoeken het plaatje van de te jonge dame van uw site te verwijderen. Er zijn namelijk nog al wat mensen die dit niet lollig vinden. Diverse klaag e-mails over gehad. Mag ik u er op attenderen dat het hier om Kinderporno gaat en de wetgever daar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op heeft gezet. Ik ga ervan uit dat het om een misvertstand gaat, als moderator.
Met vriendelijke groet.
Sociale Jeugd- en Zedenpolitie te Amsterdam
Commerciele zaken
020-5592585"
(i030142@planet.nl, 14 december 2004)
"Schitterend verwoord dat artikel over Clarence. Liep jaren met een missie, aan de voetballiefhebbers (niet de kenners) proberen uit te leggen dat Abe en Piet beter zijn dan het orakel uit betondorp. Was onbegonnen werk. Het klootjesvolk adoreert Ellen van Langen, Geesink en Rieu, en vinden mevrouw Blankers, Ruska en Roby lakatos maar niks, ze weten waarschijnlijk niet eens wie het zijn. Toen Keizer stopte heb ik jaren niet meer gekeken. Toen zag ik die Fin en een paar jaren later een Surinamer met een Nederlands paspoort (Had die Fin er ook maar een gehad). Ja en dan begint het heilige vuur weer te branden. Deze twee zijn tactisch en technisch het beste wat er op Nederlandse velden heeft rondgelopen (wat ik in mijn leven heb gezien). Keizer had niks met voetbal te maken, dat was ballet,kunst, en soms als het niet belangrijk was helemaal niks .En Abe ken ik van wat beelden, maar als je naar de verhalen over hem luistert hoef je de verteller maar in de ogen te kijken en herken je meteen de kenners uit die tijd."
(via mail, 23 oktober 2005)
"pedante snikkels, komen kut te kort. Webloggen is niet voor mietjes maar ook niet voor stoere geile binken, webloggen is namelijk een fenomeen, een spookbeeld voor blinden die zich vergapen aan de wijde wereld van het internet om zichzelf te ontmoeten, een monologue interieur te voeren en dan de echo terughoren, het internet dat een wonder is wat een dom irrationeel fenomeen is. Echt iets voor pedante snikkels en kale kutten die niet neuken maar wel in elkaars nek willen hijgen en tijd teveel hebben. Ik zou er helemaal niet aan beginnen en beroemd en rijk ben ik al, zegt het liefje. Ik heb de grootste en zij heeft de lekkerste en we verdoen de tijd liever in elkaar verstrengeld dan te vergooien op zo’n vervuilde weblogmarkt. Mot je alweer email beantwoorden enzo, in je vrije tijd, be je gek. Opzoute, stik dur maar in, Goossens, kijk maar uit dat ze niet vreemdgaan terwijl jij al die poen verdient, sneue wolf, ouwe rukker, voordat je het in de gaten hebt sta je een verschrikkelijk stinkend goedje op je scrotum te smeren terwijl je staat te huilen omdat je zo belazerd bent terwijl je het alleen maar goed bedoeld, voor ons allebei schatje, weetje, heerlijk met vakantie strax, saampjes, maar vanavond moet ik werken snappie, centjes verdienen mot pappie, kijk niet zo beteuterd, je wilt helemal niet naar de Lidl, je wilt daar nooit gezien worden zei je, nou dan. Nou tot strax dan, he ?"
(nove, 12 oktober 2005)
"Bicat.net, dat is toch die achterlijke webstek voor rukkende, boerende en altijd bezopen kerels? Dat zielige pathetische zooitje ongeregeldheden dat uitgebraakte hersenkwak probeert te verkopen als prozadrek? Natte winden, dikke drollen, kleverige onduidelijkheden? Slurptrekkende draaigorgels, voorhuidjogging avant la lettre en berensgrote buikglijers?" (Jeremias Schubbenrug, in Nova, 4 oktober 2005)
Reageerziekte
"Op een vrolijke dag toen ik aan mijn, voor al 11 jaar, allerbeste vriendin de liefde heb verklaard en binnen luttele seconden de meest euforische gevoelens door mijn ziel heen flitsten typte een verslag van school begon k te typen en dit kwam tevoorschijn op het samengeperste hoopje uitwerpselen wat ik beschouw als mijn laptop, want zoals velen het niet slecht zou doen als zij dit beseften is bezit enkel een illusie.
Conclusie & nawoord
Niet alleen symbolen hebben invloed op ons doen en denken, de manier waarop ieder mens zichzelf ziet en andere zegt meer over die persoon dan over anderen. Elk mens gaat zijn eigen weg, en het is jammer dat er uit commerciële geldzucht zoveel miscommunicatie ontstaat tussen mensen. Welk mens is beter, het mens dat genadeloos elke, in zijn ogen misdadiger, ritueel vermoord, of die mens die de opdracht geeft om onbewuste signalen stuurt via reclamespotjes en zo het materialisme hoger prijst dan het gevoel om bewust van jezelf en je daden te zijn? Draait het dan uiteindelijk allemaal om geld?
De een vermoord mensen die hun hele leven anderen pijn doen, en de ander roept het gevoel op dat er niets beter is dan nike schoenen in combinatie met een stoere jack met een bontkraag, dat gedoe met die bontkragen id volgens mijn theorie gebaseerd op het paringsgedrag van leeuwen, hoe groter en mooier de manen, des te meer aanzien ze hebben en kans op leiderschap en hoe meer kans ze hebben dat hun genen worden doorgegeven ;).
Door niet te realiseren waar je mee bezig bent, of niet wie, maar wát je eigenlijk bent, ontstaat er miscommunicatie en disharmonie in de maatschappij. Opgaan in de massa kan leiden tot afgunst en afkeer van het geloof in jezelf en in anderen.
En ik wens hierbij balkenende en zijn hele tweede kamer heel veel succes met het oplossen van de “problemen” hier in Nederland, want zo schieten we geen reet op.
Oja, en een gelukkig Nieuwjaar!
Zondag 7 januari 2007, Frank Hooijer"
(Frank Hooijer, 7 Januari 2007)
"Ik had het allemaal al wel eens meegemaakt en niets was mij te dol geweest: eonisme, vice anglais, flaggelatie, ja zelfs koprofagie. Ik was dan ook met graagte ingegaan op de omineus-priapische woorden en lubrieke blikken die "Ellen" tijdens ons gezamelijk consumeren eerder die avond op mij had gericht. Toen we, media nox, eenmaal in haar slaapkamer waren aangekomen, gaf zij steeds minder blijk van doorgaans aan haar toegeschreven mesquinerie. Integendeel,loodzwaar en onvermijdelijk hing het veile sneukelen in de lucht. Binnen no time was de vloer dan ook bezaaid met exuvieën en toonde zij mij haar zinnenprikkelende Junonische leest. Na intiem pidjetten en enige orogenitale schermutselingen (waarbij brod noch javelijn werd ontzien),sloegen wij serieus aan het procreëren. Cunnus en Curacaoënaar leken
welhaast voor elkaar geschapen. Hoewel haar defloratie al enige tijd terug had plaatsgevonden, pandoerden wij als nooit tevoren, daarmee verschillende tenesmen bewerkstelligend. Het is maar goed dat haar echtgenoot van deze sluikmin nooit wat heeft gemerkt..."
(TiTo, mei 2006)
"Schrijf eens over vrouwen en hun plek of plaats in de allesverterende zakenoorlogen.
Want als er stereotype mannen met diep verborgen schaamtegevoelens over hun potentie problemen en erectiestoornis (taboe naturlijk) dan is dat manifest in hun 'vlucht vooruit' in de freudiaanse wapencultuur. Elke geweerloop, elke zwaardere tank is een gestileerd erectiel apparaat vol dodelijke munitie opgepomnt met miljoenen kogels in een spurt naar het doel wat als lustsymboliek een 'lilith' in een duizelige extase zou moeten brengen want zo 'is de kracht van het leger'. Stoere mannen die eerst de vrouwen opgeilen, dan met hun duwtje in de rug erop los gaan om 'de vijand te onthoofden'. Ik als watje moet altijd vreselijk lachen om die serieuze gezichten die de mannen politici en militairen bij hun gepiep, gezeur en gezeik en hun broodnodige verklaringen trekken.
U, als warmbloedige heterovrouw zal zich wezenloos kunnen uitleven 'tussen de hitsige Jantjes'.
Ik stel voor dat u zich een voorstelling maakt over de gang van zaken in de nachten op zo'n nomadenkamp met satellietvererbindingen in de maanloze nachten van de nieuwe woestijnen die worden ontgonnen, namens u en mij, natuurlijk, vanzelf, juist, nee, uiteraard.
Het mag ook wel een andere uiterst vervelende erectiestoornis gaan, de ejaculatie praecox.
Dat gaat dan vast over de linkse oppositie, denk ik dan, kunt u het fijn neutraal houden.
U bent toch op alle kaasmarkten thuis, hard op weg om zich te bekwamen in een genre waar sex met hoofdletters geschreven moet worden. Vooral de sex benadrukken, Lilith. Veel gore geile, harde, wrede sexscenes, met blinddoeken, kidnap, politiehandboeien, touwen en katrollen, gedwongen masturbatie tussen mannen, tussen vrouwen, scarring en kaalscheren en tot huilens toe dat gepomp met dildo's en dat monotone gezoem van vibratoren sfeervol brengen. Vooral geluiden en kleuren beschrijven, daar ben ik gek op."
(Peter Novecento)
"Is er iemand in de zaal die nog wil doneren aan een zielige arme homosexueuele neger met een onbeschrijflijke ziekte zwaargelovig te dom om te leren of te schijten die bovendien een oog mist en denkt dat de duivel soep in een blik stopt want hoe komt het er anders in en tegelijkertijd vreselijk gebukt gaat onder de laatste Tsunami of de vrees daarvoor want zijn geitenoog gaf vanmorgen onheil aan? Of anderszins zijn hypocriete tot op het bot zwarte geweten schoon wil kopen voor een luchtig schijntje of nóg liever zichzelf onsterfelijk wil maken over het lijk van een ander? Nee? Eénmaal? Andermaal? OK, dan ben ik ook pleite en met Marnix mee naar dat gruwelijk dure restaurant. Bovendien is het al na zessen en sta ik in de baas z'n tijd de wereld te redden en zo heb de cao dat nooit bedoeld. Howdoe en de mazzel. "
(Hein Buffelruft, 28 dec 2005)
"De liefde is groots, ze breekt zonder haar gebit te gebruiken door elke granieten kop heen, verzwakt de wil en maakt elke stoere kerel tot een week omhulsel, een schaduw van zichzelf, een brabbelend luierkind, elke vent verandert van binnenuit en geweldloos door haar rijke zegeningen. Je krijgt een rijpe korstkaas als huid en een hart van vloeibaar goud. Verpletterend is ze en zij, de liefde, de warme zomerse, niet de winterharde en verbitterde tak dus, zit nog steeds vol met geheimen waar niemand de sleutel van kan vinden. Mysterieus is ze, als de ondergrondse geheimzinnige dictatuur van wereldwijde, alomvattende bekabeling waarlangs dagelijks kilometers gecodeerde data tussen de continenten flitsen. De liefde is een tectonishe plaat die schuurt en krast en gangen boort voor lavastromen van vleselijkheid en voedzame sappen die op geen enkele dieet mag ontbreken. Daarom is ze schaars.
Tot slot..we heben allemaal een gat van onderen, onthou dat. "
(Nove, relatietherapeut, 3 dec 2005)
"Thanks!
Voor de eerlijke en ijskoude bieren vooraf om de ergste dorst te lessen na een lange en vermoeiende reis. En de Champage daarna in gelukkig niet van die zuinige hoeveelheden maar gewoon ruim bemeten pullen.
Dank ook voor de wonderschone oester die in zijn natuurlijke habitat beschermd en koel lag te wezen toegedekt met een warme dekentje bosui-liefde en een tikje Tabasco-ondeugd onder die deken.
Dank voor de kleinste en schattigste St. Jacobsoesters die ik proefde in Balsamicostroop. Eerbied voor de kort aangebrade en met ontbijtkoek gestoofde kwartel. Ik proefde een tint Orange Marmalade hoewel je zei dat het er niet in zat. Ik hou het erop dat de chefkok zijn geheimen heeft en, hoe hooggeëerd zijn publiek ook mag zijn, ál zijn details zullen ze nooit te horen krijgen.
Met liefde deed ik mijn sommeliertaken en het ‘kut-sommelier’ omdat ik de glazen niet tot de nok vulde, neem ik op de koop toe.
Onder de indruk was ik van je tzatziki met shrimp en rode grapefruit. Zoet en zuur zoals Bitter & Sweet zoals het leven zelf zoals harmonie zo mooi kan zijn.
Ook onder de indruk was ik van je zeewolf met tomatenchutney. Een rode knipoog op een licht in de boter aangezet visje zoals de boter bij de vis behoort te zijn.
Je bewees jezelf door met het produkt mee te koken en de zeeduivel vochtig te houden en over te laten lopen in het bedje van zuurkool omrand door koele en volle crême fraiche en slechts gestopt door mosterd. Het zal mijn gebrek aan woordenschat zijn geweest deze poëtische beleving van samenstelling aan mijn disgenoot heer Visser uit te leggen, aan de wijn waarin het beestje zwom heeft het niet gelegen.
Emotioneel werd ik bij het aangezicht van mijn vrouw in jouw open keuken, verliefd op de chefkok die zijn konijntje aan de haak had geslagen. Uit het konijnengezin weggetrokken, de zuigelingen achtergelaten en deskundig ontdaan van fluffy flaporen en prachtig gevild en daarna één minuutje aangebraden in de volle boter. Ach, je zei het nog, ‘nog even in de oven en gekeken hoe lang’ in antwoord op de vraag hóe lang dan, zoals Sebastiaan Bach ook vindt dat de piano zichzelf speelt. U zij geprezen met bijzondere gaven, maar het zal mijn eenvoudige ziel zijn die het zo ziet.
De ingekookte fond een tikje gezoet nog niet eens meegerekend evenals de witte bonen-truffelpuree en rode kool met vijgen die in een restaurant van naam de kaart had kunnen aanvoeren.
Jammer dat je er niet bij was met de kaas. Het zal de tol van de roem zijn geweest of de spanning van het koken op zulk een hoog nivo. Het siert de man die ook gewoon maar een mens van Vleesch & Bloed is gebleven. Het was uit de kunst hoe wij genoten van een walnoot uit Frankrijk gekraakt op de wals van braakgeluiden die wij van boven hoorden komen. Waarschijnlijk was je druk doende in de homard-naire.
Het dessert ben ik kwijt evenals het betoog dat ik hield, maar dat was ik toen al kwijt. Het betoog hou je van mij tegoed. Ik zal het je vertellen als ik de liefde verklaar aan mijn vrouw zoals jij gisteren de keuken in het algemeen en ons in het bijzonder de liefde verklaarde. "
(Kiers de Maison, 27 november 2005)
"Ach, heer bicat, nu we het over eten en drinken hebben. Ik kan u te allen tijde aanraden, maar toch vooral in de herfst, van de ganzenlever te proeven. Zoekt u daarbij een zo eenvoudig mogelijk bewerkte ganzenlever, dus geen paté, niets met geconfijte uien of anderszins toevoegingen.
U wilt ganzenlever proeven die met de hand is schoongemaakt door een oud boerenvrouwtje die hooguit peper, zout en wat cognac toevoegde en daarna op 70 graden in de oven met de deur op een kier de lever zachtjes liet warm worden. Niet smelten, want dan scheidt het vet van de lever en bent u uw produkt kwijt. Nee, u wilt de lever verwarmen zodat lever, peprer, zout en cognac een geheel gaan vormen. Dat wat u wilt proeven is de waarheid en niets anders dan de waarheid.
Slaat u overigens wel in grote hoeveelheden in, niets zo erg als aan het einde te moeten constateren dat u nog wel wat had gelust. Nee, met veel dingen is het zo dat we nèt even meer moeten eten dan ons lief is. Nèt dat decadente punt van overdaad aantikken.
Schenkt u daarbij een Gewürztraminer en bij voorkeur hoe ouder hoe beter en liever nog een Grand Cru dan een gewone. Maar als u dan toch uit wilt pakken dan komt u niet heen om de Tokay Pinot Gris.
Daarbij geserveerd met warm en geroosterd brioche brood."
(Harrie Stamper, 23 oktober 2005)
"Of die klassieke Suske & Wiske (het was nummer 78 als ik het goed heb): De Kakkende Kakkerlakken, die aflevering waarin Tante Sidonia in haar keuken te maken heeft met een steeds groter wordende populatie kakkerlakken, die voortdurend alles onderschijten, niet in de laatste plaats de biefstuk met friet die Tante speciaal voor Lambik had gebakken, tot grote woede van onze favoriete zeshaarder, die gelijk een spuitbus pakt en erop los begint te spuiten, dit tot groot enthousiasme van zowel Suske als Wiske, die duchtig beginnen mee te spuiten (we hebben het hier duidelijk over de periode waarin Suske en Wiske nog net zo milieubewust waren als George W. Bush die zijn privejet vanuit Kyoto liet terugvliegen naar zijn range in Texas omdat ie z'n favoriete cowboy-hoed was vergeten), maar in de spuitbus van Lambik blijkt een goedje te zitten dat er voor zorgt dat de kakkerlakken de volgende dag het formaat van een jong paard hebben (professor Barabas had een lege spuitbus gebruikt om zijn nieuwe groei-middel te testen en vergeetachtig als hij was, had hij het bij Tanta Sidonia laten liggen, puur uit teleustelling, want ook na gebruik van het groeimiddel had Tante Sidonia de professor uitgelachen toen hij zijn broek naar beneden deed), afijn, nu de kakkerlakken gegroeid zijn, schijten ze nog harder met als gevolg dat tante Sidonia, Lambik, Suske en Wiske hun huis worden uitgescheten, waarna ze Jerommeke erbij halen, wiens enige bijdrage een ENORME scheet is, gelukkig komt professor Barabas eraan met een grote smile op z'n mombakkes en een nog grotere bobbel in de broek die, zo zal even later blijken, amper in staat is de steeds groter wordende penis van Barabas te verhullen met als gevolg dat Tante Sidonia, gek van geilheid, zich op professor Barabas stort die vrijwel onmiddellijk klaarkomt en bovenop een van de reuzekakkerlakken kwakt die dan weer vrijwel onmiddelijk in elkaar krimpt en in het niets oplost, waarna ook Lambik en Suske en Jerommeke hun apparaat bewerken met het groeimiddel, zodat ze de volgende dag, onder de stimulerende leiding van Tante Sidonia en Wiske, de kakkerlakken dood masturberen. Knipoog Wiske. Einde."
(Max J. Molovich, 23 Augustus 2005)
"De vergelijking ‘vleesetend’ en ‘vrouw’ is een natte wensdroom. Het is veelbetekende symboliek dat er aan vegetarische mutaties man/vrouw/ hermafrodiet wordt gewerkt door de wetenschappelijke elite. Weten zij soms meer? Staat ons Armageddon te wachten ? De finale segregratie, het schisma van de sexen en de ondergang van hun zondige sexueel verkeer als geheime wapen om de wereldbevolking eindelijk zonder oorlogen te kunnen reguleren ? Reincarneren in een plantaardig bestaan in een potje aarde van robotformaties die miljoenen grijze racks van vruchtdragende en geurige planten produceren onder uiterst secure en berekende condities , zonder vrij zon of maanlicht, zonder zicht of gehoor, zonder tastzin, zonder geluid van wind en zee."
(nove, 6 Juni 2005)
Zelfbeschouwing
"Een man van middelbare leeftijd, beet je te dik, beetje te morsig. Baardje of sik wellicht. En witte schilfertjes sieren zijn gelaat. Hij rookt en hij drinkt, maar in tegenstelling tot wat hij ons graag wil doen geloven, niet teveel. Hij is een ambtenaar, schaaltje 9. verder een liefhebbende vader die zijn frustratie over het uitblijvende en waarschijnlijk nooit meer komende grootse leven heeft verruild voor een soort van komisch cynisme. Hij neemt het niemand kwalijk behalve misschien soms zichzelf, maar dan alleen na een Westmalle Tripel te veel. Hartstochtelijk supporter van NAC of een andere club ten zuiden van de grote rivieren, want dat hij een Brabander is moet haast wel. Zo stel ik mij Kiers voor, maar wellicht is het wel gewoon die homofiele Indo die bij Serudang de lege borden ophaalt..who knows.."
(Andy Möller, Gelsenkirchen)
"Het is vast een meteroloog, een weermenneke met een gesmoorde sexualiteit, eentje met een enorm taboe. Een vrijgezelle biologieleraar met verlatingsangst kan ook. Zo'n eenzaam type die nog steeds bij zijn moeder woont en al jaren lesgeeft in het basisonderwijs. Zo'n anonieme 13 inhetdozijnman die spaarzaam leeft, de piepers schilt en de afwas doet, zo eentje die op de middagwandeling met het hondje van moeders vanachter de krant bij een speeltuin of in het park naar stoeiende of voetballende jochies kijkt en de pijn verzwijgt. Een masochist die het taboe koestert.
Zo'n kleffe smeerlap van een potentiele serieverkrachter met banden in een hechte kerkgemeenschap waarop moeders zo trots is omdat hij naast het lesgeven ook nog als hobby het locale knapenkoor dirigeert. Zo eentje die maar beter melancholieke verhaaltjes moet blijven schrijven.
"
(Nove, 22/11/2005)
"Ach ja, leuk, schrijvers.
Beetje zo in je donkere hol aan de wereld knagen. Puur verongelijkt verdedigen van een door mede niet-aanwezigen geschapen superieure schertswereld. Lurken aan je pijp. Pijpen aan je lurk. Woorden in langgerekte nadenkzinnen omzetten. Protserige taalvlekjes. Huilerige holheden. Fletse vondsten. Massieve monomane monsters. Een zielige berg toevoegingen aan de duistere put die al veel te lang overstroomt door de gemankeerde bijdragen van nerveus krabbelende geesten met een ongepast gevoel van eeuwigheid.
Die sfeer.
Geef mij maar parkeerwachten.
"
(Marnix, 21/11/2005)
