|
Saturday, December 20, 2003Drionken als een Tordronken als een tor kennen/hebben wij ook onze verplichtingen. Het is leuk geweest. vanavond, excuse us for de typfouten, ik zit hier dus aan de nicotine die hier is achtergelaten door Dikkw Jingen, en het is 02:30 en ik inhaleer met een sgroot schuldgevoel. Ik had hier en nu in deze situatie met jou willen zitten, Bicatlezer/es. Typsy maar wel in staat okm nog enige zinnige woorden te wisselen. Ik zit in cde verder door imbecielen opgemaakte kamer alleen met een zielige aanstekert en een peuk voor me uit te blazen en ikl mis U. Het zijn deze momentbneten waarvan ik zeg: jij bent de een gouden Website en lik lig tegen de kerst versieringen en van Dikke Jionongen an te kijken . Saqd, sad, sad ik ben een sad persoon en ik weet het want ik moest , alweer eni9ge tijd niet gwend aan nicotine mijn hoofd te ruste n leggen in de hoofdsteunen van de bank. Laat u gaan, de Kerst komt eraan nog maar een paar dagen te gaan wij zijn er heel even tuhussenuit. Het gaat u goed. schreef Kiers om 02:57 AM [link] Friday, December 19, 2003Groeten uit BangkokGoede vriend Diedelik woont alweer een aantal jaren in Bangkok of ook wel BKK. Daar werkt hij bij een internationale firma en in zijn vrije tijd houdt hij zich bezig met locals. Inmiddels is hij daar zo goed in dat hij King Fuck wordt genoemd. Vrind Nol en vrind Kiers zochten hem op en doen verslag. King Fuck komt binnen met een bruin poppetje van 1.50m. Het poppetje heet Wang en wil allereerst de hotelkamer stofzuigen. King Fuck vraagt aan het reportersduo of het een ijskoude Singha bier wil drinken. Dat wil het reportersduo wel. Wang heeft inmiddels de stofzuiger gevonden en begint driftig maar geoefend te stofzuigen. Het trio Singha drinkende bleke Europese geile apen kijkt gebiologeerd naar het fascinerende tafereel. De kamer is schoon in een wip. Ze vouwt nog even wat kleren op omdat ze het niet kan laten gedienstig te zijn en daarna komt Wang naar ons. Ze gaat bij King Fuck op schoot zitten, "me love you looong time" zegt ze met een vriendelijke glimlach. King Fuck geeft ons een knipoog en zegt "het gaat beginnen, jongens". King Fuck trapt zijn slippers uit, gooit zijn shirt in de hoek en vergrijpt zich aan het kleine bruine poppetje. Wang ligt inmiddels poedelnaakt op bed, handig en snel als zij was met haar piepkleine bh-tje, eveneens slippertjes en minirokje. Kiers: Nol, wat vindt jij van haar borsten? Nol: Vind ik niet zo groot, maar het is natuurlijk een spleetoog. Ik zeg een 7. En wat vindt jij van haar bever? Kiers: Bevertje zul je bedoelen. Wat een klein sappig bevertje is dat. Mooi glad, de bollingsgraad is goed, lekker bijgeknipt. Gewoon een lekker bol pruimpje maar ik vind geloof ik elk bol pruimpje een lekker pruimpje. Ik zeg ook een 7. Nol: Benen? Ogen? Haar? Gaan we de rest nog beoordelen? Kiers: Welnee man, doe niet zo raar. The game is all about beaver. Nol: Goed, gaan we nu naar King Fuck Himself. Wat zeg je van zijn wasbordje? Kiers: Is tijdens zijn studententijd een tijdje verborgen geweest onder zijn natuurlijke isolatielaag maar nu je het zegt. Hij heeft er wel een. Kan ook niet anders dat hij die isolatielaag kwijtraakt in Azie. Veel te heet hier en als je ook nog eens 40 keer per week ligt te naaien dan raak je je spek wel kwijt. Zijn wasbordje kan beter maar ik geef het een 8. Royaal. Nol: Ik geef je gelijk maar dan ga ik nu even naar het apparaat. Zeg maar de neukmachine zelf, de pneumatische klopboor. Geweldige uitvoering deze. Een paarse diamanten kop om diep en hard mee te boren. Draadloos en met twee handvaten, dat is veel punten waard. Goede zaadleider met verstevigde binnenwanden. Moet ook wel want daar staat continue grote druk op. Voor de klopboor geef ik een 9. Net geen 10 want de zak oogt wat leeg. Kiers: Ok, dat waren de Technicals. Nu dan het acteerwerk. Ik zie dat King Fuck de klopboor gaat inbrengen. Wat zeg je van zijn acteerwerk? Herken je de professional? Nol: Ik herken de Neanderthaler stijl van hem en dat is een behoorlijk botte stijl. Maar aan de andere kant weten we natuurlijk dat hij vreselijk de gentleman heeft lopen uithangen daar in Singapore. Als je de gentleman bent op de avond en 's nachts de geile hufter in bed die haar door het matras wil duwen, scoort dat toch het hoogst bij de dames. En zeker de beroepsdame die we hier met de lipjes uit elkaar zien gaan. Dus we moeten hem de volle tien punten geven. We kunnen niet anders. Kiers: Je hebt gelijk, Nol. Onze ervaring leert dat de bad guys de vrouwen vangen en hij is natuurlijk een vreselijke boef. Eerst alleen maar praten en het arme kind volgieten met alcohol en veel serieuze onzin verkopen. Om vervolgens een paar uur later je tong en je lul in haar te proppen. Schandalig! Nol: Maar de vrouw zelf? Je weet hoe wij hem vorige keren bezig hebben gezien. Toen wij daar net als nu naast het bed zaten met blocnote en taperecorder. Tsjeezus! Weet je Na nog? Wat kon dat kind gillen. Of Bia, die zo hard kon zuigen dat het laken in zijn reet zat. Of Adidas omdat ze alleen maar Adidas kleren aanhad. Die was ook lekker met haar puntbilletjes omhoog. Pim, met haar ongeevenaarde trekbewegingen, Nuy die echt alleen maar wilde neuken. Tui, toen hij te dronken was en niet kon komen en dat meisje maar zuigen. Tom, die hem al in de kroeg in zijn zak greep. Beng, die haar hoofd verstopte onder de lakens toen wij onze notities maakten. En zo voort. Kiers, wat vindt je van de vrouw zelf? Maakt ze wat in je los? Kiers: Ik denk dat ik verliefd ben. Ik zit nu al een kwartier naar Wang te kijken en ik voel dat ik verliefd ben. Schrijf maar op. En je weet, ik ben niet snel verliefd. schreef Kiers om 01:57 PM [link] Thursday, December 18, 2003Tim“Mag ik nog een keer ranja?” ‘Straks krijg je weer ranja. Dan zal ik ook dropjes voor je meenemen’ “Krijg ik dan dropjes?” ‘Dan krijg jij dropjes van me. Maar vertel nog eens?’ “Ik vind dropjes lekker. U bent lief” ‘Zeg maar jij hoor. Ik heet Marga. En jij heet Tim’ “Ja ik ben Tim. Mamma zegt altijd dat ik haar grote jongen ben. Ik woon met mamma in één huis. En ik heb een eigen kamer met heel veel speelgoed.” ‘Vind je het leuk om bij mamma te wonen?’ “Ja, mamma is lief. Maar mamma houdt niet van de muisjes. Ik vind de muisjes wel lief. Die lopen dan door ons huis en dan ren ik er achter aan. Maar ze zijn wel heel snel. Ze zijn snellen dan ik. Maar later als ik groot ben kan ik ze wel pakken, want mamma zegt dat als ik later groot ben, ik nog harder kan rennen.” ‘En wil jij ze dan ook pakken?’ “Ja, maar mamma vindt de muisjes niet lief. Mamma zegt dat ik niet met de muisjes mag spelen. Dat de muisjes stout zijn. Maar als mamma er niet is dan doe ik dat stiekem toch wel. Eén keer heeft één van de muisjes mij gebeten. Dat deed zeer. Toen moest ik huilen.” ‘En wat deed je toen?’ “Toen moest ik huilen. Toen ben ik naar de buurman gerend want daar was mamma. Ik kan wel bij de deurbel dus heb ik heel veel aangebeld en geschreeuwd. Dat duurde heel lang en ik moest heel lang wachten. Maar toen kwam mamma. Mamma werd heel erg boos toen ik vertelde wat er gebeurd was.” ‘En wat deed mamma toen?’ “Mamma werd boos.” ‘……en wat deed mamma toen?’ “Jij bent ouder dan mamma. Maar niet ouder dan oma. Oma is heel oud. Oma is ook wel lief. Oma aait altijd door mijn haren en zegt dat ik veel op pappa lijk. Mamma zegt dat nooit.” ‘Vind jij pappa lief?’ “Dat weet ik niet. Ik zie pappa nooit. Maar hij is wel heel sterk. Hij kan mij zo optillen. En hij heeft een schommel voor mij gemaakt in de achtertuin en ik kan heel hoog op de schommel.” ‘Speel jij wel eens samen met mamma met de schommel?’ “Niet zo vaak, wel soms. Op school speel ik wel veel met de schommel. Maar thuis niet zo vaak….” ‘En wat speel jij thuis graag?’ “Ik moet altijd buitenspelen, maar dan niet in de achtertuin. Dan ga ik altijd op mijn fiets weg. Dat moet dan van mamma en van de buurman. Want de buurman komt altijd bij mamma langs nu. Omdat ik was gebeten door dat muisje blijft mamma thuis en komt de buurman bij mamma om koffie te drinken.” ‘En wat vind jij daar van?’ “Mamma heeft ook allemaal doosjes door het huis gezet. Doosjes met grijze korreltjes. Het is net hagelslag maar ik moet er van mamma afblijven. Die korreltjes zijn heel gevaarlijk. Die zijn voor de muisjes. Die eten die hagelslag op en dan komen ze nooit meer terug zegt mamma.” ‘En wat vind jij daar van?’ “Ik wil niet dat de muisjes weg gaan, ik vind de muisjes lief. Maar het moet van mamma.” ‘En wat vind jij van de buurman?’ “Ik vind de buurman ook wel lief. Hij komt dan altijd langs bij mamma en dan krijg ik geld van de buurman. Dan mag ik snoep kopen. Soms krijg ik dan vijftig cent maar ook een keer heb ik een hele euro van de buurman gekregen.” ‘Wat vindt mamma daar van?’ “….Ik wil nog een keertje ranja.….. ik wil naar mamma toe.” ‘Zo meteen zal ik nog een keertje ranja voor je halen’ “En dropjes.” ‘Ja dan haal ik ook dropjes voor je’ “….” ‘….’ “Vandaag kwamen er allemaal auto’s bij ons in de staat. Heel veel en allemaal auto’s met zwaailichten. En er waren heel veel mensen. Toen kwam Anja van de overkant. We zijn in een politieauto naar hier gereden. Ik heb nog nooit eerder in een politieauto gezeten. Dat was wel heel spannend.” ‘Ja, je bent nu op het politiebureau. Wij willen graag met jou praten.’ “Waarom dan?” ‘Wij willen graag weten hoe het met jou gaat en hoe het thuis is met jouw mamma en met de buurman.’ “Waarom dan?” ‘Gaat mamma veel om met de buurman?’ “De buurman komt heel vaak langs. Bijna iedere dag. Mamma vindt de buurman denk ik niet zo lief want als ik dan terug kom dan moet mamma soms huilen. En dan aait ze me door mijn haren net als oma, maar dan zegt ze niets. Dan moet mamma huilen. Maar soms is ze dan ook chagrijnig als ik terug kom, dan doet ze boos en zo. Dat vind ik niet leuk als mamma zo doet, dat vind ik naar. En soms staat ze onder de douche. Dan mag ik niet bij haar komen.” ‘Wat zegt mamma dan?’ “Dan moet mamma huilen. Ik denk dat dat komt omdat de buurman dan is geweest.” ‘En wat vind jij daar van?’ “Ik wil niet dat mamma verdrietig is. Maar ik vind de buurman wel lief want ik krijg altijd geld van de buurman. Die komt dan koffie drinken. Maar mamma moet altijd huilen als ik dan terug kom. Maar vandaag heb ik mamma geholpen. Mamma hoeft nu niet meer te huilen want de buurman komt niet meer terug.” ‘En waarom is dat?’ “De buurman komt altijd koffie drinken, maar ik heb alle muizenhagelslag door de koffie gedaan. Dan drinkt de buurman van de muizenkorreltjes en komt hij nooit meer terug. Net als met de muisjes. En dan hoeft mamma ook niet meer te huilen. Dan zal mamma weer blij zijn.” schreef Bart om 03:19 PM [link] Een nacht van vrijdag op zaterdag Bussen rijden niet meer en ik heb geen geld voor een taxi. Helemaal naar huis lopen dan maar? Nee, geen zin. Ik ga wel naar Theo. Tien minuten lopen en altijd wel een plekje om te slapen. Ik heb de sleutel dus ik kan er altijd in. Er brandt geen licht als ik aankom. Ik open de voordeur van het herenhuis aan de singel en worstel langs fietsen, emballage en een koelkast richting zijn kamer. Op de deur hangt een briefje: “Opgepiept, morgenochtend weer terug” Mooi, het rijk alleen. Blindelings weet ik de koelkast te vinden. Ik heb nog geen slaap en nog wel dorst. Onderweg graai ik een sigarenkistje van een schap. Ik voel dat hij gevuld is. Goedzo, meneer heeft z’n weed-voorraadje aangevuld. Ik trek de koelkast open en onaangebroken beugeltjes staan verleidelijk op een rijtje. Vanuit m’n ooghoek zie ik in de door de koelkast zwak verlichte kamer een voet. Een voet? Hij was toch weg? Ik ga op de bank zitten en doe een schemerlamp aan. Dan zie ik haar liggen. Aha. Het is ‘m toch gelukt. Ik herken haar uit de kroeg. Hij zag haar eerst, afijn die reglementen zijn bekend. Ik zet de tv zachtjes aan, neem een slok en begin een joint te rollen. De tv programma’s zijn amusant. Als je stoned bent uiteraard. Toch dwaalt m’n blik af en toe af naar het matras op de grond. Een gevulde asbak en lege flessen er omheen. Ze hebben waarschijnlijk een hoop pret gehad. Ze ligt er mooi bij. Inspirerende vormen onder een laken. En een voet er onderuit. Gelakte nageltjes, geen eelt. Een mooie voet aan een mooi glad slank been. Ik krijg er dat fijne gevoel van, als ik haar bekijk. Als ze zich draait trekt ze het laken mee. Ik kijk nu naar haar naakte achterkant. Shit, zie ik nou haar gleuf of niet? Alleen al het idee dat de kans bestaat is genoeg voor de erectie. Nerveus rook ik door en trek nog een beugeltje open. Door anders te gaan zitten probeer ik mijn zicht op haar te verbeteren. Meer licht is wat ik nodig heb. Alleen wil ik het risico niet lopen dat ze wakker wordt en mijn uitzicht me wordt ontnomen. De stoel bij het matras is mijn doel nu. Verder van de tv, dichter bij haar. Ik kan altijd tv-kijken veinzen mocht ze plots wakker worden. Het uitzicht is inderdaad beter vanaf de stoel. Wat een heerlijkheid ligt daar vredig te slapen. Ik voel mijn oplopende hartslag in m’n broek. Ik kniel naast haar en neem haar lichaam aandachtig in me op. Naast me ligt haar slip. Als ik die opraap voel ik dat het kruis nog wat nattig is. Overmand door geile emotie, drank en drugs heb ik mezelf niet meer in de hand. Ik knoop m’n broek los en neem mijn beste vriend die zich van zijn beste kant laat zien in de hand. Ik ruik aan haar slip. Haar geur, mijn uitzicht, vrijwel onmiddellijk volgt de ontlading. Ik veeg ‘m af met haar ondergoed. Wat op het matras is geland trekt er langzaam in. Mijn kleding breng ik terug in de oorspronkelijke staat en ik neem weer plaats op de bank. Licht bevend rol ik nog een jointje en geniet van het uitzicht. Nog wat later hoor ik de voordeur en Theo komt de kamer in geslopen. Zonder iets te zeggen komt hij naast me zitten. We delen zijn laatste biertje. Hij zet de tv uit. “Je hebt toch niet echt tv gekeken?” fluistert hij zonder zijn blik van haar af te laten dwalen. Ik kan alleen nog maar grijnzen. Gelukkig grijnst hij ook. schreef Lennard om 12:57 AM [link] Wednesday, December 17, 2003Corpssex 2 "Femke"Zij was het enige meisje in het studentenhuis dat voor de rest werd gevuld door heren. Zij was ook het enige meisje in het studentenhuis dat door de heren werd gevuld. Alle andere meisjes in de stad begrepen dat in dit studentenhuis de geilste apen woonden en dat je daar maar beter vandaan kon blijven. Wilde je je dan toch laten vullen door een van de heren uit het geilste studentenhuis van de stad dan kon je maar beter een van de heren van het studentenhuis meenemen naar je eigen studentenkamertje en daar in alle beslotenheid jezelf laten vullen door een van de heren. Of misschien wel door twee van de heren maar dan bleef dat tenminste jouw eigen keus. Als je als meisje eenmaal in het studentenhuis was geweest, ging de omgeving er gemakshalve maar vanuit dat je afgevuld was. Afvullen, zo'n horecaterm voor 'tot de nok toe vullen'. In negen van de tien gevallen was dat ook zo, vandaar het gemakshalve in dit verhaal. Voordat Femke bij ons in het studentenhuis kwam wonen was Femke reeds ingeburgerd. Femke was in haar geboortedorp een muurbloempje geweest. Zoveel was duidelijk. Zij was het enige meisje dat ik ooit kende met een spraakgebrek en eenvoudigweg stotterde. Zij was niet de mooiste maar ook niet de lelijkste, zij kreeg al gauw een zeventje. Femke was vaak wel de liefste. En na enkele bieren ook de geilste. Hoe harder ze ging stotteren hoe geiler ze was hoe minder ze normaal kon praten hoe meer bier ze dronk hoe geiler ze werd en als ze dan hakkelend met haar hoofd aan de bar zat te schudden en jij vroeg of ze zou blijven slapen, was een heftig 'ja'-geknik het enige dat je terugkreeg. Dat was het moment dat de buit binnen was en dat was het moment dat je Femke vertelde dat ze hier en nu op de kruk moest blijven zitten. Nog even snel wat meters bier met je vrinden wegtikken, lallend sterke verhalen uitwisselen en eventueel een laffe versierpoging met andere dames aangaan. Je hoefde immers niet alles uit de kast te halen, jouw kostje was reeds gekocht dus je kon je van je vriendelijkste kant laten zien zonder die allesopslurpende testosteron-blik in de ogen. Investerinkje voor later. Net voor het sluiten van de societeit neem ik Femke mee en zet haar achterop mijn fiets. De weg is recht, de weg is krom en ik slinger de fiets elke bocht goed naar huis. Dat wil zeggen, de weg is kaarsrecht maar bij elke slinger is het weer een wonder dat we allebei nog op de fiets zitten. Is het niet van de alcohol dan is het wel van de geiligheid want je weet dat als je Femke mee naar huis neemt dat je alles met haar kan doen. En zo weet Femke dat als ze mee gaat naar het studentenhuis dat er van alles met haar gaat gebeuren. De moeite van het tandenpoetsen en het wassen van de genitalien zijn bezigheden die graag worden overgelaten aan andere bevolkingsgroepen. Met een beetje geluk zijn alle kleren uit als het krakende bed en elkaar wordt besprongen. Donker of met de lamp aan, gordijnen open of niet, met een inschijnende oranje straatverlichting of een verdwaalde logee op de grond, het maakt allemaal niet uit. Zo snel mogelijk neuken voordat je van de alcohol in slaap valt maar eerst even beffen. Altijd eerst beffen want beffen is lekker. Het voordeel van Femke de volgende ochtend is dat je weet hoe ze eruit ziet en dat ze gek is op ontbijt maken. Ze kent de weg in het studentenhuis en jij draait je nog eens lekker om. En nadat de koffie, het getoaste brood en met geluk een jus d'orange is weggespoeld, zijn jij en Femke meestal weer zo geil op de afterburner van de alcohol dat een tweede kwak met zaad diep in haar geslingerd de enige oplossing is. Maar nu geen beffen. Vanwege gisteren. Zit ik die zaterdagavond te praten met Arnold aan de bar, achter het bier. Ik vraag Arnold of hij laatst nog heeft geneukt en Arnold zegt "Ja, donderdagavond met Femke". Ik spits de oren want ik was vrijdagavond en dat hoeft hij nu even niet te weten. "Godverdomme, weet je wat me gebeurt?", zegt Arnold nu verontwaardigd. "Kom ik in de nachtkroeg Patrick tegen. Vraagt Patrick of ik laatst nog geneukt heb, net als jij nu. Dus ik zeg, ja net nog met Femke maar ik wilde niet blijven slapen dus ik heb me aangekleed en hier sta ik weer. Waarop Patrick aan mij vraagt of ik haar ook gebeft heb. Daarop zeg ik dus "Ja" en wat denk je?! Heeft'ie Femke net een paar uur daarvoor liggen neuken! Zonder condoom! Maar Kiers, heb jij laatst nog geneukt?". Dat was het moment dat Femke definitief bij ons in het studentehuis kwam wonen. "Als ze dan zo vaak komt logeren, kan ze net zo goed een eigen kamertje krijgen", redde ik mij uit de situatie. schreef Kiers om 10:54 AM [link] Monday, December 15, 2003Mooi VolendamIk droom nu al maandenlang klamvochtig over Annie Schilder. En het zijn niet de minste beelden die aan mijn sluimerend geestesoog voorbijschieten. Ik neem u even mee. `Onder een bijtende zon glijden wij langs de dijken en tussen de maïsvelden, langs bijna verlaten groene lenteweides alwaar enkele runderen het schilderachtige landschap waarborgen. Sportief buig ik over het stuur van mijn fiets, Annie achterop. Ze houdt me stevig vast en één van haar goed geconserveerde borsten priemt in mijn lendenen hetgeen mijn jongemannen-fantasie explosief stimuleert. Zij neuriet zacht nooit uitgebrachte hits. Souveniertjes van de zwoele jam-avonden met Jan. Pareltjes van hits, die de klank van geurig zeewier en liefdevol gerookte paling in zich dragen. Annie kriebelt onder mijn strakke stretch-shirt. Haar roodgelakte nagels laten mijn melkbleke huid scheuren, maar ik vind het o-zo lekker. Hoog boven ons cirkelen de roofvogels. In de verte trilt de horizon en ik voel me even heerser over tijd en moment. Volledige controle over het hier en nu. Geluk is onze keuze. Ik stoemp op de pedalen, mijn ogen spichtig op zoek naar een geschikte nis in een verborgen bos met als doelstelling Annie tussen de dorre twijgen een forse paling van eigen deeg te laten ruiken. Mijn benen gaan steeds sneller op en neer, Annie neuriet niet meer. Plassen zweet laat ik achter op het warme asfalt, wanneer ik over mijn rechterschouder brom: ' Mon amour, tu es ma rose Qui ne va jamais passer Je t'adore de jour en jour Mademoiselle d'amour Annie kreunt want ze heeft door wat er gaat gebeuren. Haar kreunen verbastert gelijkmatig met de pedaaltred. Steeds sneller, steeds luidruchtiger. De wolken in het hemelblauw boven ons stuiven uiteen. Dan begint ze lekker vies te praten: 'Laat jouw broekpaling mijn zeevrucht strelen. Kietel mijn natte pluk zeewier.' Onder mijn katoenen broek klinkt nu onheilspellend gegrom. Dan stuur ik op een ondeelbaar moment mijn stalen ros in een rijkelijk met groen bedekte berm. Vlakbij de meander waar ik eerder kwam, daar waar de zon spichtig over de dijk gluurt. Op zoek naar prille schoolmeisjes in snelle tred richting thee, grootvaders klok en complexe algebra.' 'Annie', zeg ik. 'Hier heb ik jaren op gewacht'. -'Ik ook, Jantje', zegt ze hees. schreef bicat om 11:52 AM [link] Sunday, December 14, 2003ZondagochtendRoze en zacht en een beetje zoetig nat. schreef Kiers om 10:04 AM [link] |
 
|
