|
Wednesday, December 8, 2004Maanvogels IIDe wereld die hij binnenging had een poort waarop stond "Te dichten als een vogel vliegt." Een zin geschreven in sierlijk krullende letters van goud en paars en groen. Zeer veel groen, lichtgroen, fluoricerend lichtgroen. Nu Roemer er over nadenkt: het groen was groener en fluoricerender dan het gras waarop hij wakker werd op de ochtend na zijn eerste liefdesnacht. De zin boven de poort doet Roemer vooral denken aan een reiger in een stadstuin bij een vijver. Een deur gaat open onverwacht, maar zijn vertrek maakt indruk. Een stil vertrek. In het gesticht was er eens een vrouw. Zij was alleen, zonder haar man. De ochtend was voor haar te veel. De leegte was te veel. Ze mocht een weekend blijven. Dan ging ze naar een ander gesticht. Het heette Tranendal, er was nu nog geen plaats. Je kon er boetseren, er was gesprekstherapie, het lag aan zee in de zon. Men wandelde, musiceerde, danste, zong. De vrouw en haar man hadden het samen uitgezocht. Dat lijkt Roemer wel wat, maar er is geen medische bibliotheek. Dus dan gaat het niet, want Roemer leest. Hij studeert zielkunde, een makkelijk vak. De vrouw is bedeesd. Ze wil hem graag iets vragen. Dat mag. "Hoe houdt U het hier uit?" Roemer heeft een eenvoudig antwoord: "omdat ik gek ben". Het is nog waar ook. Gek, dat mensen dat niet zien. schreef Peeter Burgeik om 08:47 AM [link] Monday, December 6, 2004Juffrouw PetraToen ik 15 was, kreeg ik van juffrouw Petra bijles wiskunde. Juffrouw Petra was een lieve vrouw, blond krullend haar, een beetje stevig en borsten die mooi vooruit staken in haar trui. In de klas zat ik vaak een beetje dromerig naar haar en haar borsten te kijken. Mijn cijfers waren bedroevend en de juffrouw vond dat ik een paar bijlessen moest nemen. Het was tien weken voor het eindexamen en ik had geen schijn van kans om te slagen. Echter, andere leerlingen die bij haar bijles hadden gevolgd, waren allemaal geslaagd. Glansrijk Juffrouw Petra woonde in een bungalow aan de rand van het dorp. Binnen was het er rommelig, maar gezellig. De eerste keer dat ik er kwam, had ze me al horen aankomen door het grind op de oprijlaan. Ik mocht mijn fiets in de garage zetten, en na een kopje thee begon de les. Juffrouw Petra gaf de bijles gratis, waarschijnlijk wilde ze haar klas zo goed mogelijk afleveren. Ik mocht aan de eettafel gaan zitten, juffrouw Petra schoof naast me aan. Door de schuifpui keek je haar achtertuin in, het herfstige weer had van haar tuin een groot bladerdek gemaakt. De eerste les verliep normaal, wel vond ik het erg opwindend om naast de juf alleen aan tafel te zitten. Van de opwinding kreeg ik een erectie. Gelukkig was dat voor juffrouw Petra niet te zien onder tafel. De hele les bleef het voor haar verborgen. Braaf noteerde ik wat ze me uitlegde. Na de les fietste ik naar huis. Eenmaal thuis liep ik rechtstreeks door naar de badkamer waar ik masturbeerde. De gedachte aan mijn mooie juf was te vers om er niets mee te doen. Ik voelde me gelukkig en was blij dat ik nog meer lessen van haar kreeg. Bij het begin van de tweede les kreeg ik gelijk weer een erectie. Ik schoof een paar centimeter in haar richting. Zo dicht zat ik tegen haar aan dat ik niet wist of ik haar aanraakte of niet. Juffrouw Petra behandelde de stelling van Pythagoras. Haar hand tekende een driehoek op papier en zette de lengte van de A en de B zijde erbij. "Kijk, de A zijde in het kwadraat plus de B zijde in het kwadraat is gelijk aan de C zijde in het kwadraat. De hoek tussen de A en de B zijde is 60 graden, waarschijnlijk dezelfde hoek die je penis nu maakt ten opzichte van de vloer." Mijn hart sloeg twee keer over, daarna sloeg het op hol. Bloed pompte zich naar mijn gezicht. "Heb ik gelijk of niet?" vroeg de juf glimlachend. Ik kon haar vraag zo snel niet beantwoorden, maar toen ik het probeerde zei ze: "Sta eens op, dan meet ik het even na" Ik stond op en ze maakte mijn gulp open. Met haar hand trok ze mijn geslachtsdeel naar buiten, welke fier omhoog wees. Ze pakte een geodriehoek en meette de hoek. "Zestig graden, zie je wel?" Glimlachend gebaarde ze me weer plaats te nemen, mijn pik bleef uit mijn gulp steken. Ze ging weer naast me zitten, hield met één hand mijn erectie vast en ging door met haar uitleg. "Kijk" zei ze, "deze andere hoek is nu 35 graden, ongeveer zó" Ze duwde mijn pik een stuk naar voren." Een stijve penis is een rechte lijn, de kortste verbinding tussen twee punten." zei ze. Bij een parabool is het allemaal anders, dat is een gebogen lijn, eens kijken...ja ongeveer zó." Ze trok haar trui uit en legde mijn hand op haar borst. "Voel je wel?" Ik knikte. De geheimen van de cirkel maakte ze me ook duidelijk. Ik moest met de geodriehoek de afstand van haar tepel naar de rand van haar borst meten. "De tepel is het middelpunt." zei ze. "De afstand van de tepel tot de rand heet de straal. Twee keer deze afstand is de diameter. Door nu 1/4 pi te vermenigvuldigen met het kwadraat van de straal, krijg je de oppervlakte van m'n borst." Een vergelijking met twee onbekenden had ze met viltstift op haar billen gezet zodat ik hem daar kon oplossen. Vectoren, kansberekening, alles legde ze geduldig uit terwijl ze me langzaam aftrok. Toen ik klaar kwam over de tafel praatte ze over eindig en oneindig. Daarna pakte ze een washandje en maakte alles schoon. "Nu wil ik dat je voor volgende week alles wat je vandaag geleerd hebt opschrijft, en vergeet niks. Denk stap voor stap terug aan de les en zoek desnoods terug in het boek maar vergeet niks. Ik zie je volgende week." Ik kreeg nog vijf bijlessen van haar en ik werkte hard. Het hele boek hadden we doorgeworsteld en tegen de tijd van het eindexamen kende ik alle stof. Het eindexamen wiskunde maakte ik met een enorme erectie, maar ik slaagde glansrijk. schreef Mack om 11:02 AM [link] Sunday, December 5, 2004Types - De 'one night stand' Casanova...van die gevierde types in een kroeg, die daar lijken te wonen. Gladgestreken haren heeft hij achterover gekamd. Strak bovenop het hoofd en wat langer in de nek. Brylcreme houdt de slapen bij elkaar. Hij lijkt geboren met zijn zwartleren jack. Van het witte overhemd heeft hij er zeven. Elke dag van de week een ander. Een grote gesp met leeuwenkop siert zijn eveneens zwartleren riem. De lichtkleurige Calvin Klein jeans maakt hem jonger dan hij is. Trots is hij op zijn halfhoge instaplaarsjes die aan de binnenkant met ritssluiting handig snel te openen zijn. Onopvallend hogere hakken geven hem net dat extra beetje zelfvertrouwen. Elke avond gaat zijn vinger rond in de kroeg waar iedereen hem kent. De mannen, de vrouwen en het bedienend personeel lopen allemaal weg met hem ondanks zijn volledig beschonken toestand later die avond. Elke avond. Hij geeft veel tip en praat aan een stuk door over zijn goede baan, grote auto en grote woning. Een beetje aandacht voor deze rappe Casanova wordt al snel beloond met een exotische cocktail. De jongste meisjes gaan helemaal glad op hem en kirren bij elke beweging die hij maakt. Als hij zijn keuze uiteindelijk heeft gemaakt, gaan ze in de regel vlotjes mee. Het vrijgezelle leven tijdens de vakantie gaat hem goed af in zijn stamkroeg in de hoerenbuurten van Bangkok. Thuis, in het Duitse grauwgrijze industrieële Ruhrgebied, willen de dames minder weten van zijn dikke bierbuik en natschuimende druipsnor. schreef Kiers om 12:35 PM [link] |
 
|
