|
Saturday, August 9, 2003panghet gebogen hoofd traant kringen in cognac een sigaret gaat onberoerd in dunne slierten rook op grauwe stoppels, bleke huid maar verlossing lonkt terwijl een laatste brief melding maakt van een uitblijvend weerzien zijn mond trekt tevreden zo mooi glimt het pistool en zuinig poetst hij zijn uitweg naar een beter oord schreef bicat om 03:23 AM [link] Friday, August 8, 2003Metalfan.nl"de wereld van de wegblog is vaak een wereld vol met absolute idioten die de hele dag niks anders te doen hebben om flauwe grappen te verzamelen. Zoals men zelf al aangeeft: voor zwakzinnigen. Maar zelfs zwakzinnige mensen lusten deze troep niet. Men verkoop het vaak als 'satire', maar een gevolg van een goede satire is dat men er om kan lachen, wel nu mensen, ik heb een voortreffelijk gevoel voor humor (al zeg ik het zelf) maar ik kan hier toch zelden om lachen. Voor nog meer debiele weblogs kunt u terecht bij www.bicat.net" Lovende woorden van een die-hard fan. Dezelfde fan die hier zijn enthousiasme wilde delen met zijn virtuele vrindjes. En hier jankt het nog even na. Dus... Toffe Ellende, ik wil je vriend niet zijn. Scheer je weg. (Overigens begon 'het' allemaal door de Yakuzi-familie) schreef bicat om 12:05 PM [link] Schub Nù begreep hij hoe z'n moeder zich moest voelen. De Sherryfles kapotgeslagen tegen de muur; rood vlekkend stuc-werk. Vader die haar nog een keer vol vuur greep en zijn vervolg zocht in de gokhallen van Tapei. Hij keek naar zijn terrarium. Een laatste blik op de koningspython trok hem bijna in twijfel. Gisteren overviel hem al een teken van het aanpalende noodlot. In een gelukskoekje werd hem het volgende meegedeeld: 'Krijg de bloedtyfus, smerige grafkankerhoer'. Vind je het gek dat het slecht gaat in de oriëntal voedselbranche?! Het laatste restje twijfel sneed hij zelfverzekerd uit zijn polsen. "Bloed kapot, bloed kapot, mislukte homo", sprak hij (te) mild tot zichzelf. 3 slangen sisten decrescendo. schreef bicat om 04:42 AM [link] Wednesday, August 6, 2003LennardLennard is een verlegen, doch degelijke kantoorpik. Komt netjes met zijn broodtrommeltje om 08:25 het kantoor in. Hangt vrolijk zijn jasje aan de paal daarvoor bestemd, lacht en groet zacht de reeds aanwezige collega's en schuift in zijn arbo-kantoorstoel. Het bureau had hij de werkdag daarvoor proper achtergelaten. Om kwart over 10 koffie met de dames van de kantine, om 12:30 lunchen in de kantine. En als hij een dolle bui heeft koopt hij zich een klein gehaktballetje met een drupje curry. Die gekke Lennard. Een boefje is het. Tot 17:30 werkt hij vlijtig door zijn papieren, groet zijn collega's en grijpt de fiets; broodbakje onder de snelbinders. Maar enkele weken per jaar; als de lucht boven het asfalt trillend de horizon vervormt, knapt Lennard uit zijn slip van witkatoen. Op zijn smalle voorhoofd parelt dan het zweet over de kloppende en gezwollen aderen; in zijn mondhoeken schuimt de frustratie. Het weer.. de temperatuur... het straatbeeld... overal ziet hij geile tienerhoeren met platte buikjes die erom vragen bespoten te worden, zoals een goed landbouwer zijn oogst vertroetelt. Door testosteron gedreven, jaagt hij door de straten. Op zoek naar meisjes met Puma-tasjes en kekke truitjes. Achtervolgt hij oude vrouwtjes met bloemrok. Kwijlt over zijn schoenen voor het schoolplein; hijgt zich een klaplong bij de kappersvakdagschool en giert van opgekropte geilheid bij een ballet-uitvoering in het park. Letterlijk alles wat ook maar enigermate behept is met een motoriek van feminien allooi drijft de pressie in zijn zaadballen tot ver boven de rode streep. schreef bicat om 08:19 PM [link] straks straks meer schreef bicat om 04:55 PM [link] Monday, August 4, 2003vlindereen vlinder houdt de wacht ondersteboven aan het slaapkamerplafond kalm en onbewogen door weersomstandigheden teruggefloten waarschijnlijk dat het beestje dacht hier ben ik veilig, voor een tijd maar o wee als ik in mijn sponde glijd dan geef ik het een enkel ogenblik eer zij met een zachte zucht van het vlakke wit wordt afgespoten schreef bicat om 08:21 PM [link] Sunday, August 3, 2003HeeWat leuk: Updates bij Dreknek. Mag ik me er dan hier met een 'jantje-van-leiden' van afmaken? Dank. Post ik iets uit mijn korstondige NCRV-carrière. Schelp Haar haren zijn van een zanderig blond. Ze lacht. Kijkt ze naar mij? Vlug sla ik mijn ogen neer. Tel ongeïnteresseerd het geld in mijn linkerhand. Ik ken ze, die meiden. Ze lachen naar je, maar smachten altijd naar die grote volleyballers met kabelarmen; verderop bij de netten ter hoogte van strandpaal 34. Ondertussen sta je de hele avond met een bakstenen zaklamp in je broek tegen d'r aan staat te kletsen; over d'r moeder of d'r scriptie over het baltsgedrag bij Bonobo-apen. Je schudt en knikt mee op de maat van lome "Jimmy Cliff"-klanken. Je investeert flink in de Vrije Cubanen. Daar ga je zo lekker losjes van praten. Normaliter slaat ze als een straatcontainer achterover wat je d'r voortzet. Deze avond lijkt ze zowaar nog aan zelfbeheersing te denken. Ze houdt het bij de cocktails. Ze lijkt niet, blijkt dan al vlug. Continu bestelt ze Papaya-Walnotenolie-Vodkacocktails en liters argentijnse import. Schaafijs. Bestellen hèh, betalen kan ìk immers wel. Èn, zo'n schat is ook... Om de kosten te beperken likt ze continu aan het voorhoofd van de cocktailjongleur. Ach, zo gaat het nog een uurtje of wat door. Tot het ochtendgloren op je schouder tikt. Je trekt aan d'r arm en wil vragen of ze nog zin heeft om af te zakken op je woonboot. Nee; dat wil ze niet. Een droge zoen op je voorhoofd kan je krijgen. Een smaakloze sigaret later zie je haar de hoek omslaan aan de hand van een mooie jongen met zwart glanzend haar. Zij, haar net-nog-aan-mij wriemelende hand in zijn kontzak. Hij, zijn overbehaarde klauw woelend en plukkend achter haar truitje. Op dat moment werpt een krassende schreeuw een slagschaduw over de dromer. Hij kijkt op. "Welke pomp, meneer?!", klinkt het getergd achter dubbele beglazing. schreef bicat om 05:17 PM [link] |
 
|
