...van die types die je alleen op vrijmarkten tijdens Koninginnedag ziet. Haar lange goudblonde haren doen denken aan een sprookje. Haar grote blauwe ogen zijn een sprookje. Roomwit is haar gladde huid en haar poppengezichtje telt slechts negen onschuldige jaren. Voetjes in sandalen, strak tegen elkaar gehouden tengere benen in een beige maillot. In een blauw geplooid rokje door oma in elkaar gezet, staat daar 'een hele grote meid'. Op de straat, op een uitgespreid kleed met Schotse print met een wit schoteltje op de rand van het kleed. "20 cent" staat er geschreven in negenjarig handschrift op het gevouwen witte karton achter het schoteltje. Op haar afgebakende terrein laat zij haar nog schrille tonen de vrije loop. Op school krijgt zij één keer per week les van de juf. Ze volgt haar lessen samen met vijf andere kinderen, want het is leuk muzieknoten te lezen en muziek te maken. Zij houdt van vrolijke muziek. 'Altijd is Kortjakje ziek' en 'Papegaaitje leef je nog?' zijn leuke liedjes. Haar grootste blunder was op een keer dat zij met andere kinderen een liedje aan het blokfluiten was. Ze speelde veel te snel. Gelukkig viel dat niet op, want de andere kinderen gingen met haar meedoen door het liedje ook heel snel te fluiten. Nu wil ze nóg beter leren blokfluiten. En een pony in de tuin. Misschien wordt ze later dierenarts. Of stewardess.